De Heren van de Herenstraat.

Dat is de naam van de toneelgroep waar ik gisteren naartoe geweest ben, ter gelegenheid van de opvoering ;’Zondagskinderen’.

Het stuk handelt over twee oudere mannen in een verzorgingstehuis. Over hun routine, alle dagen hetzelfde. Kamer wordt gepoetst, eten gebracht. Een keer in de maand bezoek van zoon en schoondochter, dik tegen hun goesting. Maar alhoewel er heel ontroerende momenten in voorkomen, is het toch een beetje een komedie, met een lach en een traan.

De twee mannen zijn dikke vrienden, en dagelijks vergelijken ze op een heel ludieke manier hoe ze stilaan aftakelen. De sarcastische humor verhult een beetje de bittere ironische momenten. Het is wel een stuk waar je nog dagen kan over nadenken, helemaal uit het leven gegrepen.

Ik behoor ondertussen ook bij de senioren en we weten allemaal dat deze situaties ons ook ooit te wachten staan.

Een verrassing waren de bestelde kaarten. Het was via-via gebeurd en onrechtstreeks langs de Kiwanis, die iets opleggen op de prijs om een goed werk te steunen. We begrepen al niet hoe ze aan dat verschil kwamen, maar ja, als het voor een goed doel is, dan nemen we dat er maar bij.

Het was toch een aangrijpend stuk dat je zomaar niet loslaat.