Onbekende indianenstam in het Amazonewoud.

Een helikopter die boven het Amazonewoud vloog, heeft een onbekend indianendorp ontdekt, waarvan niemand het bestaan ook maar enigszins vermoedde.

Op de foto is te zien hoe ‘de grote vogel’ beschoten wordt met pijl en boog. Echt mensen uit de oertijd.

Wat gaan ze nu doen? Volgens de wetenschappers zijn die mensen in gevaar (?). Zij die al altijd zo geleefd hebben, ‘moeten geciviliseerd’ worden, anders zijn ze met uitsterven bedreigd. Worden ze in reservaten geplaatst, zoals de indianen vroeger? Het enige echte natuurlijke dat nog overblijft.

Mijn wens zou zijn: laat die mensen gerust, waarschijnlijk zijn ze gelukkiger dan wij, ze vinden wat ze nodig hebben in de natuur. Beschaving?… Jawadde…

Er zijn mensen die denken dat het bericht nep is… ik weet het niet.

 

Saharazand bedekt Belgie met fijne laag stof.

Na de zware onweders met wolkbreuk die net gepasseerd zijn, is hopelijk het zand ook een beetje uit de lucht geregend.

Vooral op de auto’s was het goed zichtbaar. Wanneer het dan maar enkele druppels regent… oh ramp! Ook vensters wassen zullen we beter een tijdje uitstellen, want daar hangt net hetzelfde tegen.

Eerst dacht ik aan stuifmeel, maar volgens het weerbericht gaat het hier wel degelijk om Saharazand!

Door de hevige zandstormen daar, gaat het zand zo hoog dat het met de winden wordt meegevoerd tot boven ons land. Met de regen valt het dan mee omlaag. De voorspelling was dat het nog de hele week zo zal zijn, maar na deze buien zou het mij toch verwonderen als er nog wat overblijft.

Veronderstel dat je terechtkomt (ginder) in zo’n echte zandstorm. Dat moet afschuwelijk zijn. Dan zullen wij maar beter niet te hard klagen.

Er was voor vandaag onweer voorspeld, maar dat gebeurt meer en dan valt het meestal wel mee. Maar plots werd het zo donker als in de nacht en er kwam een akelige dreigende lucht aan.

Eigenlijk begon het pas goed toen de grootste wolken al voorbij waren, maar even leek het alsof het einde van de wereld begon.

En nu, alles schoongespoeld!

 

Superhond 2008 (deel 5)

Na het vertrek van David, blijft er nog maar een man over en zes vrouwen. Het lijkt wel Thierry met een harem.

Dina maakt een erg opvallende entree: een auto met grote luidsprekers op.

Ze neemt de finalisten mee naar de tent en stelt hen voor aan Miss Eva, die in gezelschap is van vier circushonden. De viervoeters mogen enkele kunstjes laten zien. Iedereen kan al zo’n beetje raden wat er gaat volgen…

Dan horen ze het: aan de kerk in het dorp staat er een echte circustent opgesteld. De opdracht is dat elke hond een kunstje moet leren om dan op te treden voor een publiek. Maar dat publiek zullen de kandidaten zelf moeten bijeen trommelen, de tent moet vol geraken.

Eerst moet er echter een act bedacht worden wat hun hond aankan, dat is niet zo gemakkelijk. (dit was nog iets geweest voor Czernia). Er wordt druk geoefend.

Monique zit weer met twijfels omdat hond Kyra niet veel zin heeft om mee te werken. Joleen haar probleem is dan weer dat Whoopy een schijnzwangerschap heeft en daardoor heel lusteloos is, volgens de veearts is dat eigen aan verwende dieren.

Het gouden bot gaat van Anne Marie naar haar zus Monique. Maar zoals steeds hangt daar ook iets aan vast. Ze mag kiezen: ofwel houdt ze het, waardoor ze automatisch vrijstelling geniet. Of ze levert het in en in ruil worden familie en vrienden uitgenodigd van alle deelnemers.

Ze krijgt wat bedenktijd en iedereen hoopt natuurlijk op de tweede optie.

Monique drijft de spanning wat op en verkondigt dat ze kiest voor de vrijstelling. Op de gezichten staat teleurstelling te lezen, maar ze hebben er alle begrip voor. Plots klinkt er gejuich als ze toegeeft dat ze hen in het ootje nam… de familie en vrienden komen!

Dan is het tijd om kleding te gaan uitzoeken die gepast is voor hun act. Dat blijkt geen probleem te zijn.

En passent gaan ze al een kijkje nemen in de circustent, wat toch wel met gemengde gevoelens gepaard gaat. Dit is niet niks! Nu nog mensen zoeken om publiek genoeg te hebben. Joleen mag de micro bedienen en haar stem galmt door het hele dorp. Iedereen wordt uitgenodigd om naar het spektakel te komen kijken. In de kroeg lopen ze de plaatselijke voetbalploeg tegen het lijf. Het is daar vollen bak en natuurlijk moeten ze een pintje meedrinken. Maar het oefenen met de honden mag niet vergeten worden.

Even lijkt het er op dat Zino de kleine Skippy aanvalt, maar het loopt goed af.

In de tent begint het volk al toe te stromen en de ambiance viert al hoogtij.

Wanneer de deelnemers aankomen met pak en zak, zitten ze serieus onder de stress.

Eindelijk is het zo ver, Dina kondigt het begin van de show aan. Waarna Jaak de micro overneemt.

Thierry mag als eerste op. In zijn tarzankostuum voert hij zelf al een showtje op. Skippy heeft een soort leeuwenkraag, (een klein leeuwtje dan) het contrast is hilarisch. Maar de Skip ziet een kennis in de tribune en vliegt er naartoe. (weg show).

An en hond Ouzo brengen het er goed vanaf. Anne Marie moet Chess een beetje helpen, maar niemand die daar over struikelt.

Een ander probleem duikt op: Whoopy heeft haar baas gezien en is nu helemaal zenuwachtig en opgewonden. Dat wordt moeilijk, want er is met haar niets meer aan te vangen. Ze is alles vergeten wat ze geleerd heeft. Joleen’s moed zakt tot diep in haar schoenen.

Sabine maakt met hond Zino een heel goede beurt. Hij luistert goed en ze heeft een goede act in elkaar gestoken, waarbij de hond over latten moet springen, die ze steeds hoger zet. Het publiek kijkt gespannen toe, of het zal lukken? Maar door zijn grootte heeft Zino hier geen enkel probleem mee. Er volgt een groot applaus.

Eindelijk mogen de finalisten hun familie omhelzen, ze hebben elkaar erg gemist. Er vloeien tranen van vreugde en opgekropt verdriet. Dan volgt er weer het afscheid van elkaar.

De jury heeft na beraadslaging twee mensen genomineerd: Joleen en Davina.

Monique mag de uitslag bekend maken: Davina gaat naar huis…

 

Brandstof wordt duurder…

Dat is wat we dagelijks horen op radio en tv en lezen in de krant.

Maar wanneer je dan in het centrum op een terrasje zit en het langskomend verkeer ziet… vraag je je af: is dat niet voor iedereen hetzelfde?

De rotonde van de ‘Place Misère’ is nu eerder de ‘rotonde m’as tu vu’ .

Het is plots stukken warmer geworden en dan zie je ze verschijnen: de showrijders. Het centrum in, liefst met zoveel mogelijk geluiden, muziek, piepende banden, claxons…

Na een toertje komen ze weer langs. Zo zie je dikwijls dezelfde auto’s passeren, vooral cabrio’s. Ook wel oldtimers, maar dat is dan weer een categorie apart. Dat zijn zondagsrijders, die alleen maar komen ‘showen’ wanneer het mooi weer is.

Die cabrio’s zijn meestal bemand door jonge mensen, zonnebril van D&G, gouden kettingen. Je gaat je toch afvragen waar ze het geld halen. En je denkt wel van alles wat je maar best niet hardop zegt.

Is de benzine alleen duur voor mensen die ‘s morgens noodgedwongen in de file staan om hun dagelijkse boterham te gaan verdienen?

Misschien wil ik het niet weten…

 

De caafjeshemel.

Plots wilde ze geen hooi meer eten. Dan begon ze voor al haar lievelingsgroenten haar neus op te halen.

Van alles probeerde ik om haar toch maar aan het eten te houden. Dat lukte een tijdje, maar dan was het precies of ze wel honger had, maar niets meer lustte. Het vreemde was dan nog dat haar gewicht niet omlaag ging. Wist ik veel…

Toen we bij de veearts binnenkwamen, begon ze heel hevig te beven, alhoewel ze daar nog nooit geweest was. Wij roken ontsmettingsmiddelen, maar wat rook zij? De honden? Of de angst van de andere dieren?

Eerst werden haar tandjes gecontroleerd om te zien of daar nergens iets tussen zat, wat haar pijn deed om te eten. Ze moest er voor in slaap gedaan worden, want zo’n muiltje is maar heel klein. We moesten wat later terugkomen en lieten haar achter in de handen van de arts.

Twee uur later werden we geconfronteerd met de harde waarheid: in haar buikje… een niertumor. Op de foto zag je een grote massa, drievierde van de buik was ermee gevuld. Daarom viel ze niet af, het was die tumor die zo snel groeide.

Er was niets meer aan te doen… ze kreeg het spuitje dat haar uit haar lijden moest verlossen.

Onze mooie bruine Pinky, met het ondeugende witte kuifje… nog geen vijf jaar oud.

Op dat ogenblik was ik ervan overtuigd dat ik geen nieuwe cavia meer wilde.

Dat was toen… Maar nu is het hier zo stil… Ik zal moeten aanvaarden dat cavia’s niet ouder worden dan vijf tot zeven jaar. Terwijl dat vroeger acht tot tien was. Maar ze laat zo’n leegte na…

En dan ga ik volgende week een nieuw klein caafje halen.

 

Superhond 2008 (deel 4)

Om tien na negen maakt Thierry iedereen wakker voor het ontbijt. Niet helemaal zonder bijbedoeling, want ze zijn tot het besef gekomen dat er nog maar twee mannen overblijven, ze zijn dus sterk in de minderheid. Misschien de vrouwen een beetje verwennen?

Dina komt er aan met het gouden bot, welk Thierry overhandigt aan Anne Marie met hond Chess.

Buiten in de tent staat trainer Geert al op hen te wachten met enkele speciale gasten, waaonder Severine Doré, met haar blindengeleidehond Branco. Hier gaat wat getraind worden door de honden van de deelnemers om te leren hun baasje veilig naar een bepaalde plaats te brengen. Er wordt een klein klik-apparaatje gebruikt dat een teken is voor de hond wanneer hij het goed gedaan heeft.

Skippy, de kleine Don Juan, kan zich niet concentreren zolang Whoopy in zijn gezichtsveld dartelt. Als ze haar eventjes naar buiten brengen, gaat het al een stuk beter. Ze trainen dat de stukken er van af vliegen.

Dan komt Dina met een camera aan. De bedoeling is dat ze een filmpje maken over de honden dat na montage een beetje een verhaal moet hebben en dan ingesproken wordt met de stemmen van de baasjes.

Thierry laat de veearts komen omdat hij zich geen raad weet met verliefde Skippy. De man heeft een spuitje bij met een hormoonpreparaat om Skip wat rustig te krijgen.

Wanneer ze beginnen met de opnames voor de film, worden de rollen verdeeld en mag Skippy Jaak (van de jury) spelen. Er komt ook een scène met een auto in voor. Het filmen verloop vlot tot op het moment dat honden Zino en Remco het commando krijgen om als eerste naar de eindstreep te lopen. Daar gaat het even fout wanneer beide honden een ogenblik ineen hangen. Het loopt gelukkig goed af, maar David is compleet over zijn toeren en zondert zich af met Remco.

Iedereen trekt naar de professionele geluidsstudio om de film te ‘lippen’. Daar verschijnt David Davidse ten tonele om te helpen de opdracht af te werken.

Monique mag beginnen met tekst en Sabine mag zingen. Het wordt een hilarisch geheel. Er is een douche-scène en zelfs een bedgebeuren.

Vandaag moeten de finalisten bewijzen dat ze hun hond blindelings vertrouwen. De Skip werkt niet echt goed mee op deze laatste training. David geraakt in tranen, hij moet er mee stoppen, want op het ogenblik dat Remco de hond Zino ontwaart, is het duidelijk dat hij schrik gepakt heeft en wil niet meer meewerken.

Dan zijn ze gereed voor de jury-proef. Er moet een hindernissenparcours afgelegd worden, terwijl de baasjes geblinddoekt zijn. De hond moet leiden van aan de deur tot aan de brievenbus. Maar onderweg zijn er ontelbare hindernissen, zoals een plank ingesmeerd met bruine zeep, een berg opeen gestapelde blikken dozen, balkjes, enz. De jury heeft veel plezier bij het aanschouwen van deze chaos. Skippy en Chess doen het goed. Maar Joleen heeft pech, Whoopy doet vanalles behalve naar de brievenbus lopen. Sabine struikelt over dingen, maar slaagt dan toch evenals Davina. Monique haalt een recordtijd met Kyra.

Dan David. Remco schrikt van Zino en wil niet meer. David is erg ontgoocheld.

De jury gaat beraadslagen en bekijkt eerst de film. Het is zo’n grappige bedoening dat ik het moeilijk kan navertellen. Jaak is gecharmeerd door zijn eigen rol in de film, vertolkt door Skippy.

Weer worden er twee baasjes genomineerd; David en Davina.

David weet dat er met Remco niet veel meer aan te vangen is sinds hij met die angst zit opgescheept.

Zo denken blijkbaar de meesten van de anderen er ook over en vinden dat hond Remco rust nodig heeft. Dus mag David naar huis. Hij is eigenlijk boos omdat hij voelt dat niemand hem echt gesteund heeft, maar waarschijnlijk zal hij daarna wel inzien dat dit de beste oplossing is.

 

Wacht met kinderen als je gelukkig huwelijk wil.

Wie de eerste drie jaar van een huwelijk wil overleven zou het ouderschap moeten uitstellen… en bokshandschoenen kopen. Dat adviseert de universiteit van Iowa na een onderzoek, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Family Psychology.

Iedereen ongelukkig
156 pasgehuwde koppels namen aan het onderzoek deel. De overgrote meerderheid van hen (104) koos voor kinderen, de anderen bleven kinderloos. Elk koppel was minder gelukkig tijdens het eerste jaar met kinderen, maar de ontevredenheid was groter bij koppels die snel na het huwelijk aan kinderen begonnen.

Herstellingswerken
Hoe gelukkiger tijdens de wittebroodsweken, hoe groter de dip na de geboorte van het kind. Met andere woorden: door enkele jaren te wachten om aan kinderen te beginnen, is dat oorspronkelijke huwelijksgeluk al afgezwakt en is de terugslag dus minder groot.

Het goede nieuws is dat de relatie tussen de ouders zich herstelt eens de baby 18 maand is, vooral als de relatie voor de kinderen al sterk was.

Agressie
Een ander verrassend resultaat van het onderzoek van psychologe Erika Lawrence is dat één op drie pasgehuwden fysiek agressief is tegenover elkaar. Man en vrouw bleken elkaar te duwen en te grijpen. Vrouwen zijn daarbij tot een derde agressiever dan mannen.

Extremen afgetopt
Ook hier is relatief goed nieuws te rapen: wie gematigd agressief is, blijft dat. Wie een hoge mate van agressiviteit vertoont, zoals schoppen, slaan en bijten, ontwikkelt meer controle en zit na drie jaar op hetzelfde niveau van agressie als niet-agressieve koppels.

Dat komt waarschijnlijk omdat het probleem gemakkelijker als probleem wordt herkend als het zich in extreme mate voordoet, en er dus naar gehandeld wordt. Andere mogelijke verklaring is dat zeer agressieve koppels afstand nemen van elkaar waardoor ze minder met elkaar in conflict gaan. (edp)

 

Hoe maak je een slechte dieetdag goed?

Neem wat soep voor je hoofdmaaltijd.

Onderzoek toont aan dat miljoenen vrouwen zich volstoppen met fruit om een slechte dieetdag goed te maken. Maar dit is allesbehalve de juiste manier om kilo’s kwijt te raken. Wij leren je hoe het wel moet.

Te veel fruit
Dieetexperte Amanda Ursell: “Het is volkomen normaal dat je soms uitschuivers maakt tijdens je dieet. Maar zo’n slechte dag goed maken door nog meer te eten, is absurd. Je moet inderdaad vijf porties fruit en groenten per dag nuttigen. Maar zeker niet meer, want fruit bevat veel natuurlijke suikers. Het verhoogt je inname van calorieën en zal voor gewichtstoename zorgen. Dus stop met het eten van fruit wanneer je je schuldig voelt over dat stuk chocolade, want het werkt niet.”

Hoe compenseren?
“Je moet al heel wat eten op een dag om bij te komen, dus maak je vooral niet te veel zorgen over je uitschuiver. Houd je gewoon de volgende dag aan wat lichtere maaltijden. Je kunt die bijvoorbeeld beginnen met enkel fruit als ontbijt, een salade als lunch en vis bij het avondeten. Maar overdrijf hier niet mee. Laat vooral de gedachte van je hoge calorie-inname niet overheersen. Als je voortdurend calorieën aan het tellen bent, zal het afvallen pas echt een opgave worden.”

Gevulde maag
“Eet geen fruit bovenop suikerbommen, vervang ze erdoor. En kies voor bessen, aardbeien en pompelmoezen, die hebben weinig calorieën. Drink ook veel water, zo voorkom je dat je gaat eten wanneer je honger hebt. Neem ook soep of salade voor je avondeten om je maag te vullen, dan ga je minder eten van je hoofdmaaltijd.” raadt Amanda Ursell aan.

Eetdagboek
“Maar als je jezelf constant betrapt op het stiekem smullen van caloriebommen, kun je best een eetdagboek bijhouden. Want dan is er iets essentieel mis met je eetpatroon.” vertelt Amanda Ursell.

Diëten draait niet om, in tegenstelling tot wat velen denken, het ontzeggen van je favoriete eten. Je moet gewoon naar je lichaam luisteren en genoeg bewegen. (ep)

 

Maakt ware liefde alles kapot?

Maakt de ware liefde, zijn mogelijke bestaan en de eeuwige zoektocht ernaar, het leven niet nodeloos gecompliceerd? Ware liefde is immers een mooi theoretisch idee, maar door dat als enige mogelijke standaard te nemen, laten we veel kansen schieten. “We zouden tevreden moeten zijn met véél minder” argumenteert Laurie Gottlieb in The Times.

Minder kieskeurig
Gottlieb, zelf moeder geworden via een spermabank en single, zegt in toenemende mate te beseffen dat ze niet zo kieskeurig had mogen zijn. Tegelijkertijd vindt ze zichzelf, met 40 jaar en een zoontje, in een moeilijke positie.

Enerzijds is het moeilijk mannen te ontmoeten, anderzijds mogen ze niet om het even wie zijn, want ze heeft een zoontje om mee rekening te houden. Bovendien is ze ouder geworden, en moet ze dus genoegen nemen met mensen die met haar genoegen nemen.

Iedereen een man
“Mijn advies? Verlaag je standaard en neem genoegen met ‘iets minder’. Uiteindelijk willen alle vrouwen verliefd worden, trouwen en gelukkig leven. Dat zeggen ze zo niet, want dat is niet politiek correct, maar na de bevredigende carrière, minder cellulitis en de villa-met-zwemvijver komt het er uit: ze willen vooral een man”, argumenteert Gottlieb.

De Ware Liefde
Het probleem is alleen dat we leven met het romantische idee van de Ware Liefde, die je knieën week doet worden, passie doet oplaaien en waarmee je ook nog kan praten over je angsten, dromen en lievelingseries. Aan die liefde moet (bijna) niet gewerkt worden, alles gaat vanzelf, je voelt elkaar goed aan en blijft jaren verliefd. Is dat niet het geval? Dan is er zeker iets mis, dan is het niet Dé Ware, en kan je dus beter krijgen. Waarop je de, objectief bekeken, goede man de deur wijst.

Geen zorgen
“Je zou je geen zorgen moeten maken over de passie of de intense connectie, en je zou al zeker geen geschikte man moeten dumpen omdat hij enkele vervelende gewoontes heeft.” Gottlieb geeft toe dat ze zelf niet altijd een fan is geweest van het ‘genoeg hebben aan’.

Meneer Goed Genoeg
“Maar vooral omdat onze cultuur ons leert om altijd beter, hoger en verder te mikken, om te wachten op je ware liefde. Want die liefde, waar iedereen van droomt, die gaat alles magisch beter maken en je veel gelukkiger maakt dan een huwelijk met ‘meneer Goed Genoeg’ is zeldzaam en zou nooit kunnen langskomen. Waardering, een goede vader en genegenheid. Dát is wat uiteindelijk telt. Op lange termijn word je er gelukkiger van dan te blijven wachten en hopen op de prins op het witte paard.”"

Appreciatie
“Ik realiseerde me niet dat settling je tevreden en zelfs gelukkig kan maken, toen ik mijn vroegere vriendjes dumpte. Ik apprecieerde niet wat voor mijn neus stond. Als je getrouwd bent, gaat het om dagelijks leven, samenleven en de taken verdelen. Huwelijken gaan niet over allesverslindende passie.

Het gaat over overeenkomen, begrip en respect opbrengen en samen het huishouden runnen. Over een teamgenoot, die zich samen met jou door moeilijke en chaotische tijden heen slaat en altijd aan je zijde blijft om je te steunen. Zelfs al is hij niet dé liefde van je leven, het is beter met een maatje dan helemaal alleen.”

Niet ideaal
“Ik besef wel dat ook een huwelijk niet altijd ideaal is. Als ik alle andere moeders hoor zeuren over wat hun man niet doet en wel zou moeten doen, ben ik altijd stiekem blij met mijn keuze. Tot ik besef dat al die vrouwen hun man voor geen geld van de wereld zouden willen missen en nooit vrijwillig voor alleenstaande moeder zouden kiezen. Zij zouden, net als ik, liever eenzaam zijn binnen een huwelijk dan alleen tout court.”

Liever jong dan oud
Gottlieb is er wel van overtuigd dat het compromis op jonge leeftijd moet gesloten worden. “Mijn moeder zei altijd: iedereen neemt tot op zekere hoogte genoegen met iets. Je kan evengoed een pragmatische keuze maken. Maar het moet op jonge leeftijd gebeuren, want op oudere leeftijd weet je wat je wil en ruil je je ziel in voor beschadigde goederen. Op jongere leeftijd is de toegeving minder groot, en vooral, je moet minder erge zaken door de vingers zien.” (edp)

 

Superhond 2008 (deel 3)

Andy mist zijn kamergenoot, Kim, die vorige week naar huis mocht vertrekken.

Er wordt vastgesteld dat David eigenlijk ziek is door de stress. Hij krijgt massages en moet zich leren ontspannen.

De vorige keer had hij het gouden bot (wat vrijstelling betekent), maar nu mag hij het doorgeven aan iemand van zijn keuze. Hij probeert voorzichtig met een hint of hij het misschien aan zichzelf mag schenken… maar dat kan natuurlijk niet.

Het wordt dan doorgegeven aan zijn maat Thierry.

Dina komt het groepje halen en samen gaan ze naar de grote tent, waar trainer Geert hen opwacht. Deze begint met de uitleg dat honden superlief en trouw kunnen zijn, maar het blijven dieren en mensen beseffen niet altijd dat deze schatjes ook kunnen bijten.

Bij Geert gaan ze leren hoe agressief een hond kan worden.

Als eerste mag Joleen beginnen en krijgt een speciaal pak, dat achttien kilo weegt. Het moet haar beschermen tegen de aanval van de hond die hier speciaal voor opgeleid is.

Het is een heel nieuwe ervaring, zo’n woeste hond die in je mouw bijt zonder los te laten.

An met hond Ouzo is de volgende. Wanneer Thierry aan de beurt is en het bijten incasseert van de Duitse Herder, wil kleine Skippy ingrijpen om baasje te redden. Grote held, die Skip!

De vrouwen staan in de keuken de maaltijd te bereiden, maar zijn niet echt tevreden omdat de mannen geen poot uitsteken. Die hebben het immers te druk om met elkaar te competeren over alles wat hun hond wel kan.

Thierry staat erop om een demonstratie zelfverdediging te geven. Het helpt wel om je stress kwijt te raken. Hij neemt David mee op een wandeling en geeft hem de raad om eens goed hard te roepen, om de opgekropte spanningen los te laten. Wat deze ook doet.

De volgende uitdaging gaat over spoorzoeken. Een hond heeft een heel goede neus… maar enkel wanneer hij er op getraind is, kan hij hem fatsoenlijk gebruiken.

Geert zal het hen leren en heeft hiervoor hond Arkan meegebracht, een echte spoorzoeker. Er wordt een spoor geprepareerd, in rechte lijn, met een groot bot. Op elke hoek wordt het bot even op de grond gelegd en dan is het de beurt aan Arkan om zijn demonstratie te geven, fluitje van een cent natuurlijk.

Andy mag de spits afbijten en moet een spoor aanleggen met snoepjes, om de zoveel stappen. Als laatste ligt er het balletje van zijn hond. Nu mag iedereen oefenen en ze amuseren zich kostelijk.

Les twee betekent : baasje zoeken via spoor.

David moet zich verstoppen onder een camouflagenet, tussen de struiken. Omdat honden echt slecht zien, moeten ze hier hun neus gebruiken, willen ze slagen in hun opdracht. Hond Remco vindt David.

Skippy heeft wat meer moeite maar uiteindelijk lukt het toch. De meeste anderen doen het ook niet zo slecht.

Andy is erg zeker van zijn Chernia, maar die schrikt zich een hoedje wanneer hij plots tegenover zijn gecamoufleerde baas staat en begint luid te blaffen, tot algemene hilariteit.

Die avond brengen ze door op café, om een beetje te relaxen.

Drie van de dames gaan echter vroeg slapen om morgenvroeg goed uitgerust te zijn.

De volgende dag moeten de deelnemers afdalen in de ondergrondse mergelgrotten. Daar gaat de proef van vandaag door.

Omdat Thierry het gouden bot in zijn bezit heeft, krijgt hij een heel speciale opdracht. Hij mag lokaas spelen en krijgt een kostuum wat hem verandert in een overmaats konijn.

Eerst mogen de honden goed aan hem snuffelen en dan mag hij zich gaan verstoppen. Willen ze hem vinden, zullen ze serieus op hun neus moeten kunnen vertrouwen.

Ieder krijgt een walkie-talkie, voor de veiligheid. Het zal je maar overkomen om daar in die grotten te verdwalen.

Davina mag als eerste starten. Hond Alana is hevig aan ‘t snuffelen, maar slaagt er niet in binnen de vastgestelde tijd ook maar enig spoor te vinden van het reuzekonijn. Andy met Chernia, idem. Annemarie met Chess hebben meer geluk. Joleen heeft Whoopy niet echt in de hand en laat hem eigenlijk spelen tot de tijd om is. Hond Zino van Sabina heeft hier het voordeel van zijn jachtinstinct en haalt de beste tijd.

Bij An met Ouzo gaat het langzaam, maar ze zijn geslaagd.

David, nog steeds veel te nerveus, verknoeit het door zijn hond Remco niet te volgen. Hij trekt hem de verkeerde gang in en verspeelt hierdoor zijn kansen.

Wat later die avond, hebben ze afspraak bij de jury in de hoeve. Joleen ziet het even niet meer zitten. Een opgeluchte David mag aanhoren dat hij toch mag blijven.

De twee genomineerden met respectievelijke hond, zijn vandaag: Monique en Andy.

De finalisten moeten onder elkaar beslissen wie het gaat worden. Heel even is de stand drie tegen drie, en blijft Thierry met de ondankbare taak van de beslissende stem over. Hij is dan ook degene die de uitslag mag gaan vertellen. Hij heeft het er heel moeilijk mee en wil nog wat tijd om na te denken. Zijn stem moet de knoop doorhakken.

Het wordt Andy met hond Chernia, de kunstjeshond, welke in een circus zeker meer kansen zou gehad hebben.

Een beetje gebroken gaat Thierry naar binnen, hij had liever niet als laatste willen stemmen…

 

Shoppen in buitenland brengt op.

Wie goed oplet, kan in het buitenland koopjes doen.

GELD & GEZIN – Wie op reis is geweest heeft bijna altijd wel een of ander koopje gedaan. Redenen genoeg daarvoor: voordelige wisselkoersen, regionale specialiteiten die bij ons onvindbaar zijn of gewoonweg goedkope artikelen. Waar en hoe maak je het meeste kans?

(m24/netto) – In de ons omringende landen lijken vaak koopjes te doen en sommige prijsverschillen zijn de verplaatsing echt wel waard. Denk maar aan de Franse warenhuizen waar je de Belgen meteen herkent aan het grote aantal flessen mineraalwater in hun winkelkarretje. Ook de Luxemburgse benzinestations blijven populair.

Waar vallen precies koopjes te doen voor…

Elektronica?

Voor wie op zoek is naar elektronische of highteckapparaten loont het soms de moeite om de grens over te steken. Dat blijkt uit een onderzoek van Test-Aankoop uitgevoerd eind 2007 aan de hand van een lijst van 300 producten uit 12 categorieën. Volgens de consumentenorganisatie gaan Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Nederland – en die volgorde – België vooraf in de rangschikking van de goedkoopste landen.

Voeding en alcohol?

Alle voedingsproducten en alcoholische dranken zijn iets voordeliger in onze buurlanden.

Tabak?

Bij onze buren tabak kopen loont niet. Daarvoor zijn de prijsverschillen meestal te klein. In de EU variëren de prijsverschillen van 1 (in Bulgarije) tot 7 euro (in Groot-Brittanië). Niet verwonderlijk dus dat we zo vaak met sigaretten van de reis terugkeren… vooral uit landen in het zuiden of het oosten.

Medicijnen?

De prijzen van farmaceutische producten bij ons liggen iets hoger dan het gemiddelde (106). Ze zijn lager in Frankrijk en Groot-Brittanië, maar bijzonder interessant in Spanje en Griekenland. Ze blijken hoger in Nederland en Italië (110) en peperduur in Duitsland en Zwitserland (189), dat nochtans de thuisbasis van veel farmaceutische bedrijven is.

 

Vijf sleutels tot geluk.

Er verschijnen regelmatig studies over wat ons nu gelukkig maakt. Daaruit bundelden we vijf dingen die gelukkige mensen gemeen hebben. Lees de onderstaande tips en ontdek de belangrijkste sleutels tot geluk.

0ntwikkel je talenten
Iedereen heeft een speciaal talent, jij hebt ook vast en zeker iets waar je goed in bent. Mensen die zichzelf kunnen ontplooien zijn gelukkiger. Dit komt omdat ze dan een betekenisvol doel in hun leven hebben. Onderzoek toonde ook aan dat dit goed is voor je lichaam. Vrouwen die een zichzelf ontplooiden scoorden beter op psychologische tests, waren slanker, sliepen beter, hadden minder stresshormonen en hadden minder kans op hartziekten.

Doe wat je leuk vindt
Het lijkt heel simpel, maar mensen staan te weinig stil hoe ze hun tijd besteden. Hoe dikwijls doe je iets dat je echt leuk vindt? In een recente studie moesten meer dan 900 werkende vrouwen hun activiteiten van de vorige dag opschrijven. Nadien gaven ze aan hoe ze zich op elk moment voelden. Wanneer sommige vrouwen zagen hoeveel dingen ze deden die ze niet leuk vonden, kregen ze tranen in hun ogen. Veel mensen beseffen niet dat geluk iets is waar je zelf controle over hebt. Je kunt al door kleine veranderingen gelukkiger worden. Probeer zo eens 1 uur per dag een taak te laten liggen die je niet leuk vindt en doe in de plaats daarvan iets tof. Zet de kinderen bijvoorbeeld aan de afwas en bel ondertussen met je beste vriendin of lees een boek.

Zeg nooit meer ‘als’
“Als ik een betere job zou hebben, dan pas zou ik gelukkig zijn.” Recent onderzoek toont aan dat mensen heel slecht zijn in het voorspellen van wat hen gelukkig maakt. Zo werd onlangs in een studie aan de deelnemers gevraagd: “Hoe gelukkig ben je? En hoeveel afspraakjes heb je de laatste maand gehad?” Wanneer de vraag over de afspraakjes eerst gesteld werd, woog het liefdesleven zwaarder door bij het geluk van de deelnemers dan wanneer volgorde omgekeerd was. Gelukkige mensen ondernemen ook vaak nieuwe dingen. Dat moet niet altijd iets groots zijn zoals een nieuwe job, maar ook een nieuwe hobby kan je al heel wat gelukkiger maken.

Zet je vrienden op de eerste plaats
Sociaal engagement is een belangrijke factor van gelukkig zijn. Iets wat hierbij vaak onderschat wordt, is de intensiteit van de relatie. Je haalt meer geluk uit lange, diepe contacten met je beste vriendin dan uit een reeks korte, oppervlakkige contacten. Je moet daarom niet diepzinnige gesprekken voeren, het belangrijkste is bij elkaar zijn. Samen wat luieren in de tuin of op een terrasje in de stad doet je goed.

Sta jezelf toe gelukkig te zijn
We vinden het vaak moeilijk onszelf toe te staan gelukkig te zijn. We voelen ons schuldig als we plezier beleven. Het is goed om dingen voor anderen te doen, maar je moet ook aan jezelf denken. Probeer hier een evenwicht in te vinden. Onderzoek toont aan dat gelukkige mensen betere partners zijn. Door jezelf dus gelukkig te maken, kun je ook beter anderen helpen.

Als laatste leven gelukkige mensen ook langer. Zo bestaat er een studie dat dagboeken van nonnen vergeleek. Degenen die vaakst hun gelukkige gevoelens hierin uitten, leefden 10 jaar langer dan de nonnen die dat niet deden. (ep)

 

Zweedse man masturbeerde op damesfietsen.

Een Zweedse rechtbank heeft een 40-jarige fiets- en damesliefhebber beboet omdat hij te hard van jetje had gegeven op vreemde zadels. Waar sommigen eerder ondergoed prefereren, haalde de man zijn kicks door de banden van damesfietsen af te laten en op het zadel te masturberen, zo meldde de online-editie van de krant Ostersunds-Posten. De zedenfeiten komen de man op fikse geldstraffen aan de gedupeerden te staan.

Betrapt
De man fietste zich voor het eerst -anoniem- in de belangstelling in 2006 in Ostersund, 580 km ten noordwesten van Stockholm. In juli 2007 kon de politie hem opsporen en oppakken nadat een vrouw had gezien hoe hij haar fiets wegsleepte en onderwijl zichzelf tegen het vehikel tot extase trachtte te wrijven.

Zelf hulp gezocht
Hoewel de misdaden de man best met enkele maanden cel hadden kunnen opzadelen, toonde de rechter zich clement en dat wegens het nog maagdelijke strafblad van de beschuldigde. Hij kreeg evenmin een verbod om damesfietsen te benaderen. Maar de geldboetes -3.000 kroon (een slordige 325 euro) per slachtoffer- bleken wel nodig: zeker één van de eigenaressen van de besmeurde damesfietsen verklaarde maandenlang “in shock” te zijn geweest door de daden van de wielerterrorist. Wat de rechter eveneens vermurwde, is dat de man op eigen houtje reeds aan de alarmbel had getrokken en professionele hulp had ingeroepen om te verhinderen dat zijn afwijkend gedrag nog verder stokken in de wielen zou steken.

Uiterst zeldzaam
Fetisjisme voor een fiets is, voor zover bekend, uiterst zeldzaam. Mogelijke verklaring kan zijn dat het werkwoord “fietsen” in het Bargoens synoniem is met “de liefdesdaad bedrijven”. (belga/vsv)

 

Vuur de baas worden.

Met enkele vrijwilligers waren we uitgenodigd om een namiddag cursus te gaan volgen bij de plaatselijke brandweer. Ze hebben een groot oefenterrein waar ze vuurtjes mogen maken om ze dan te leren blussen.

Eerst was er heel wat uitleg om dan over te gaan tot de praktijk. Nooit zou ik gedacht hebben dat er zoveel verschil is tussen brandblusaparaten. Het goedkope model dat door de automobielfabriek bij de wagen geleverd wordt, is eigenlijk niet voldoende om een wagen te blussen. Meestal bestaat de inhoud enkel uit de B- en de C- producten. Om vaste stoffen zoals een autozetel te kunnen blussen heb je A nodig. Wat alleen bij de duurdere bussen voorzien is. Een beginnend vuurtje van kleine oppervlakte zou nog net lukken, maar is het vuur al uitgebreid… vergeet het maar. Klasse B dient om vloeistoffen te blussen en klasse C voor gasvormige stoffen. Ik ga jullie de hele technische uitleg besparen, maar het komt er op neer dat de blusaparaten, welke A, B, en C bevatten, meestal duurder zijn. De meeste mensen kennen het verschil niet, maar het loont dus wel de moeite om iets meer uit te geven bij aankoop.

Praktijk hebben we ook gehad. Bangelijk al dat vuur!

Eerst een hoop brandende paletten. Dan een pop, waarbij je je moest inbeelden dat het een brandende mens was. En het bleef niet bij kijken, nee hoor, handschoenen aan, branddeken op de juiste manier vastnemen en die mens redden. Ondertussen ook opletten om zelf niet geraakt te worden door het vuur. Gebruik zeker nooit een fleece-dekentje, want fleece wordt vervaardigd uit pet-flessen en is dus zeer brandbaar.

Dan was de brandende frietketel aan de beurt. Iets wat heel veel gebeurt. Akelig hoor! Iedereen weet waarschijnlijk al dat je dat niet mag overgieten met water, want dan vliegt alles in brand. Maar het deksel er op zetten kan voldoende zijn, omdat de zuurstof wordt afgesneden. Een natte dweil erover leggen (maar die mag niet druppen, want dan krijg je hetzelfde effect als met water). De frietketel hebben we ook geblust met CO2. Het is een schuimstraal die onmiddellijk alles bevriest op -78 gr. Alleen als er niets anders is mag het op mensen gebruikt worden. Het voordeel is wel dat het helemaal niet giftig is. Het is heel goed om een branddovende deken in huis te hebben, die kan je op verschillende manieren gebruiken. Uitleg over imploderende tv’s hebben we ook gehad.

Het beste blusmiddel is schuim. Maar dat wordt niet altijd gebruikt omdat het niet milieuvriendelijk genoeg is. Alles gaat de riolering in en het product breekt de oppervlaktespanning van het water, met alle gevolgen van dien.

Dan een bus gas met een steekvlam zien en die moeten doven, het is toch wel bangelijk, dat moet ik toegeven.

Het was een leerzame namiddag en nu weet ik tenminste wat voor soort materiaal we hier in de gangen hebben in geval van nood, en hoe het te gebruiken, wat heel belangrijk is.

Ik kan maar een ding hopen… dat we het nooit zullen nodig hebben.

 

Superhond 2008 (deel 2)

David en Remco zijn als eerste wakker. De keuken ligt erbij als een slagveld. Stilaan beginnen ze toch maar aan de puinhoop die ze gisteren hebben achtergelaten. Sommigen hebben een serieuze kater en een zwaar hoofd.

Davina heeft weinig geslapen, ze blijft zich zorgen maken over haar hond, die zich niet gedraagt zoals gewoonlijk.

Vandaag gaan ze werken aan een nieuwe uitdaging: de honden moeten bewijzen dat ze hun baasje kunnen redden.

Joleen verwacht het ergste. De meesten zijn ook bang dat ze moeten bungeespringen.

Dina arriveert per helikopter, samen met Jan en Daniel van het reddingshonden-team, ze beginnen al onmiddellijk met een demonstratie.

Op voorhand had zich al een persoon verscholen en die moet nu gevonden worden door de reddingshond. Zo zien de kandidaten meteen wat er van hun hond wordt verwacht. Het dier heeft maar weinig tijd nodig om de man te vinden want hij is hiervoor opgeleid. Dat zal straks wel anders worden!

Nu moeten allen om beurt slachtoffer spelen, zodat hun hond hen kan zoeken.

David is als eerste aan de beurt, Remco moet even wachten en heeft weinig of geen moeite om zijn baasje te vinden.

Kim mag als tweede, maar hond Mieke laat zich afleiden door de andere honden en slaagt niet in de proef. Het is duidelijk een teleurstelling voor Kim.

Wanneer Joleen zich gaat wegsteken, kan Dina hond Whoopy amper houden. Dan vliegt hij recht naar haar schuilplaats. De rest doet het vrij goed.

Andy is vrij zeker van zijn Chernia en laat haar zonder lijn achter, erop vertrouwend dat ze zal blijven zitten tot hij roept. Het lukt niet en daarom wordt ze toch aangelijnd. Maar de fut is er een beetje uit en de hond gaat op zijn gemak een plasje doen en heeft dan een beetje hulp nodig om de juiste richting uit te gaan. Dit loopt fout.

Thierry twijfelt aan Skippy, omdat deze dolverliefd is op Whoopy. Maar de Skip vliegt als een pijl uit een boog recht naar het baasje. Natuurlijk is Thierry de koning te rijk.

Wanneer het etenstijd is komt David niet opdagen, hij heeft geen honger en zijn maag ligt overhoop.

Er ontstaat wat wrijving tussen de deelnemers onderling, omdat de ene hond aan de leiband moet en de andere mag loslopen. Met zoveel honden in één huis moeten er regels opgesteld worden.

Davina weet zich geen raad met Alana en daarom gaat Geert eens met haar praten. Hij vermoedt dat de hond nog wat jong is en dus eigenlijk in zijn puberteit, waardoor hij af en toe wat kuren vertoont. Na dit gesprek voelt Davina zich opgelucht, nu begrijpt ze de situatie beter.

Vanaf de volgende dag, vertelt Dina, zullen de proeven afgelegd worden voor de jury, want tenslotte moet er een baasje met hond naar huis gestemd worden.

Samen met Geert gaan ze trainen. De bedoeling is dat ze hun hond op commando op een matje doen gaan liggen, wat heel moeilijk is. Vooral Thierry heeft problemen met Skippy, die enkel oogjes heeft voor Whoopy.

Later hebben ze samen een gesprek over de honden. Om conflicten te vermijden, moeten de viervoeters aan de leiband. An is hierover een beetje lastig en vertrekt naar haar kamer met Ouzo.

De tweeling heeft iets bedacht, ze gaan een kussen inwrijven met worst, in de hoop hun hond daarmee te kunnen misleiden.

David is ziek en besluit in bed te blijven. Hij heeft het gouden bot, dus kan hij vandaag nog niet naar huis gestemd worden.

Dan komt Dina met goed en slecht nieuws. David is naar het ziekenhuis en zal daar enkele onderzoeken moeten ondergaan. Het goede nieuws is dat ze voor elke deelnemer een groepsfoto heeft, resultaat van de fotoshoot van vorige week.

Buiten wacht de jury. Op een veld is een raster met ruitjes gemaakt, waarin nummers verdeeld liggen. Elke deelnemer moet een cijfer trekken, waarop hun hond dan op bevel moet gaan neerliggen. Het plan dat de tweeling had met de worsten valt al onmiddellijk in het water.

Sabine trekt nummer twee en heeft hiermee een beetje geluk omdat het net op de rand van het raster ligt. De hond speelt het klaar.

De volgenden hebben minder chance en hun proef mislukt. Monique geeft het al snel op en bij Joleen lukt het bijna. Andy gelooft rotsvast in zijn hond en begint er heel rustig aan, zich de nodige tijd nemend.

Maar de honden begrijpen gewoon niet wat er van hen verwacht wordt, eigenlijk is het een flop.

Wanneer ze aan tafel zitten komt David terug en lijkt helemaal opgeknapt.

Dan vergadert de jury. Twee koppels worden genomineerd en de rest van de groep moet er dan een van naar huis sturen.

Het worden Kim met Mieke en Monique met Kyra.

Kim en hond Mieke zijn de eersten die mogen vertrekken.

 

Intrede zuil van Genk.

Op 1 mei 2008 is het ogenblik aangebroken waarnaar de Italiaanse kunstenaar Luciano Fabro – en velen met hem – zo naar zou hebben uitgekeken. De zuil van Genk, of la colonna di Genk, zoals Fabro zijn schepping doopte, vindt zijn definitieve stek op het Genkse stadsplein. Helaas niet in het bijzijn van de kunstenaar…
La colonna di Genk was Fabro’s laatste creatie. Luciano Fabro, geboren in Turijn in 1936, overleed onverwacht op 22 juni 2007.

Als eerbetoon aan Luciano Fabro en de vurigheid en enthousiasme waarmee hij zich aan de creatie van zijn laatste werk heeft gewijd, zal de Zuil met het nodige spektakel zijn intrede maken in Genk. En hoe kan dit mooier dan op 1 mei, in de O-Parade, omringd door kleurige bloemen en een even bonte batterij van Italiaanse vesparijders in een symfonie van toeters en bellen?

Met zijn colonna di Genk heeft Fabro op een heel bijzondere en poëtische manier vorm gegeven aan de Genkse geschiedenis en de diversiteit van de Genkse gemeenschap.
De zuil is opgebouwd uit twee delen van een Dorische zuil uit witte marmer, waartussen een brok zwarte vulkanische puimsteen is geklemd. Fabro trof deze steen aan in de haven van Carrara. Zijn vorm en de diepzwarte kleur deden hem denken aan de Genkse koolmijnen, aan de glorie van het zwarte goud en de economische welvaart die het bracht. Maar de steen herinnerde hem ook aan zijn vele landgenoten die indertijd naar België zijn getrokken en die, samen met hun collega’s uit België en andere landen, diep onder de grond en zwart van het stof, hebben gewerkt.
Het werk verbeeldt de kracht van een volk om het verleden te incorporeren en er kracht uit te putten om te bouwen aan een mooie en solide toekomst. De nieuw samengestelde bevolking wordt voorgesteld als basis, letterlijk als steunpilaar van de samenleving en als fundament van de beschaving.

Het heengaan van Luciano Fabro gaf de zuil van Genk en de zwarte steen geheel onverwachts een nieuwe betekenis. De zwarte steen zweeft tussen twee stukken van de zuil van het leven, van zijn leven. Nu hij er niet meer is, staat niets deze interpretatie nog in de weg…

La colonna di Genk wordt in de O-Parade naar het nieuwe hart van Genk gevoerd, waar hij, in het bijzijn van alle Genkenaren, zal worden opgericht en om een blijvend een symbool te zijn voor Genk en van de Genkenaren.

Update: Ondertussen staat de zuil op het vernieuwde stadsplein. Maar het is daar nog niet allemaal gereed. Vind ik het mooi? Ik weet het eigenlijk nog niet. Ik had verwacht dat de zuil hoger ging zijn en dat er fonteinen zouden rond gebouwd worden. Misschien wanneer alles helemaal klaar en af is, zal het meevallen. Er moeten nog bomen bijkomen en banken en waarschijnlijk ook bloembakken. Tot zolang zal ik wachten om er een foto van te maken.

 

E-mail tast het IQ aan.

Een e-mailtje versturen en ontvangen kan de gezondheid schaden en doet het IQ dalen. De digitale vorm van communicatie leidt tot één van de belangrijkste oorzaken van stress. Slechts weinigen kunnen de melding of het beltoontje van de mail weerstaan… Dat blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Glasgow.

Liefst vier uur per dag zijn we in de weer met het checken en versturen van berichtjes. Twee op drie checkt die e-mail bijna dwangmatig, zonder zakelijke noodzaak. Wie dat doet, raakt minder geconcentreerd en werkt minder productief.

Een onderzoek van HP. maakt duidelijk dat het gemiddelde IQ aan het einde van de werkdag met tien punten daalde als gevolg van de continue stroom e-mails. Ter vergelijking: wie marihuana rookt, verliest ‘slechts’ vier punten.

In de Verenigde Staten is bij verschillende bedrijven al de e-mailloze vrijdag ingesteld. Over het effect van deze maatregel lopen de meningen echter nog uiteen.

Nuttiger allicht is om e-mails te sorteren, zodat alle mail op de juiste plek terecht komt. Ook moeten niet meteen alle bezigheden eraan geloven wanneer er een mail binnenkomt. Beter is op vaste tijdstippen de boodschappen te controleren of te versturen. Zo houdt men een beter overzicht in het mailgebeuren.

 

Acht e-mailblunders.

Een e-mail wordt vaak zonder al te veel controle opgesteld en doorgestuurd. Hier volgen acht mail- blunders die je gemakkelijk kan voorkomen, we beginnen bij de minst erge fout.

8. Caps Lock.

WAT? Het gebruik van hele woorden of zinnen in hoofdletters is volgens de netiquette hetzelfde als schreeuwen.

7. Ongevraagde informatie verzenden.

Kettingbrieven: e-mails die je moet doorsturen naar zoveel mogelijk mensen. Een vergelijkbare variant zijn de e-mails waarin je wordt gewaarschuwd voor een gevaarlijk virus. Dit soort mails zijn in 99 % van de gevallen onzin. Wanneer je ze doorstuurt naar andere mensen kan dit als hoogst vervelend worden ervaren..

6. Automatisch antwoord.

Het kan gebeuren dat je een boze mail ontvangt van een klant of een collega. Soms heb je de boodschap wel begrepen en besluit je de mail meteen te deleten. Let er dan op dat er geen automatisch bericht wordt verstuurd naar de afzender. Je kan de optie ‘automatic repley’ in de meeste mailprogramma’s uitvinken.

5. Roddelen.

Check vooraf goed aan wie je verstuurt, want het gebeurt regelmatig dat de e-mail terechtkomt bij de persoon over wie de mail juist gaat.

4. Vertrouwelijke teksten naar de verkeerde.

Het kopiëren en plakken van tekst kan je een hoop tijd besparen. Maar wie niet oppast stuurt een vertrouwelijke tekst naar een persoon die daar helemaal niets mee te maken heeft, of daar zijn voordeel zou mee kunnen doen.

3. Pijnlijke typefouten.

Vergis je niet in de ellende die je kan veroorzaken door een typefout die niet als zodanig wordt herkend. Wat dacht u van de klassieker: Er zal het een en ander aan je gedrag moeten veranderen hier, waarbij de i in het woord per ongeluk wordt vervangen door een o, die er naast zit. Zelfs de kleinste typefout kan resulteren in een onaangename situatie of misschien zelfs ruzie.

2. Grapjes maken.

Kleine prikjes, steekjes en anderssoortige onschuldige grapjes kunnen in een mum van tijd uitdraaien op een flinke ruzie. Het succes van een grap staat of valt niet alleen met de juiste timing, maar ook met de juiste toon en lichaamstaal. Deze laatste twee aspecten ontbreken juist bij e-mail. Dit betekent dat wanneer je een grap maakt, je het risico loopt dat de ontvanger deze anders opvat. Zelfs wanneer je een smiley gebruikt, kan de ontvanger dit nog opvatten als cynisch of sarcastisch.

1. Heftig reageren.

Een mail schiet je in het verkeerde keelgat en je dient de afzender onmiddellijk van repliek. Je zal niet de eerste zijn die een ware e-mailoorlog ontketent door klakkeloos je mening te verkondigen. Zaken zijn misschien niet zo onaardig bedoeld als je ze schrijft en dat geldt ook voor de persoon die jouw e-mails ontvangt. Onthoud dat de lichaamstaal ontbreekt en dat de ontvanger niet kan zien hoe de zender iets bedoelt.

Hopelijk heeft iemand hier iets aan?