Gisteren toneelavond. In ons eigen Cultureel Centrum voerde het N.G.T. ‘De klos’ op. Deze keer speelde René Swartenbroekx zelf ook mee.
Wat mij onmiddellijk opviel was de grote bezetting: zestien personen, dat kan al tellen.
Maar eens het stuk bezig was, werd het duidelijk. Na een tijdje dan toch, want ik moet eerst in zo’n stuk ‘wonen’ eer ik ervan kan genieten. Mijn algemene indruk kan ik in ‘t kort samenvatten: heel cliché en voorspelbaar. Met hier en daar enkele uitschieters in de tekst, waar zelfs ik mee kon lachen. (ik kijk altijd nogal technisch en snap soms niet waarom anderen lachen)
Het kwam erop neer dat elk personage een partner en een minnaar had, dus chaos en hilarische afspraken.
Gelukkig waren de spelers goed, want af en toe waren we de draad kwijt, mede omdat twee van de mannen erg op elkaar geleken. De oude Franse ingewikkelde aan elkaar verwante namen van de personages maakten het er ook niet gemakkelijker op. Zelfs de spelers hebben wel eens een verkeerde naam genoemd. (je ziet hoe ik oplet hé).
Het groeten vond ik wel heel geslaagd: alle spelers kwamen per koppel het podium op gewalst, uit verschillende richtingen, tot vooraan.
Al bij al was het toch een gezellig uitje, waarna we nog iets zijn gaan drinken, om nog wat na te kaarten.
Het volgende stuk zal weer iets zwaarder zijn, ik kijk er al naar uit.







