Weer een cavia minder…
2009 maart 26
Dit caafje, Molle, was het lievelingetje van mijn zoon.
Toen hij haar kocht was ze zeven weken en al zwanger.
Ze heeft het zwaar gehad, omdat ze veel te jong was om drie babytjes te krijgen.
Zondag zag ik haar de laatste keer. Ze ademde moeilijk, at weinig en hield zich wat krom. Terwijl ik haar streelde, zag ik in haar blik de vraag om hulp… ze leed.
Het verlossende spuitje heeft ze gehad, ze zat vol gezwellen.
Hij wilt er geen nieuwe meer, de arme beestjes worden nog amper vijf jaar oud.
Met Sissy gaat het nu goed, maar ik denk dat ze ook mijn laatste cavia is. Het afscheid is altijd pijnlijk…
Ja, dat is zo. Als je zo een diertje bij je hebt geraak je daar gauw aan gehecht. Helaas is hun leven kort.
Hoe spijtig. Je raakt er toch zo aan gehecht, hè.
altijd zo sneu afscheid nemen van een diertje … dat Sissy er maar lang mag zijn!
{-♥-}
Ik begrijp je volledig. Ik heb onlangs ook afstand gedaan van mijn laatste caafje, onder andere om die reden. Als je er geen meer hebt, heb je er ook geen verdriet meer over als ze sterven.
Toch mis ik mijn Sheba. Gelukkig hoor ik nog wel ‘ns wat van haar huidige baasjes.
Leven ze maar 5 jaar ? Elke 5 jaar afscheid nemen ? Dat zou ik niet overleven !
@ fotomart
Veel te kort!
@ Madame
Dat is het net; je raakt er aan gehecht.
@ lia
Ik ben benieuwd hoe lang ze zal leven!
@ Dorien
Maar het is wel fijn dat je een goede thuis voor haar gevonden hebt.
@ Micheleeuw
Eigenlijk nog minder dan vijf jaar. Mijn mooie Babe was maar twee jaar oud.
Verdorie toch, altijd weer die gezwellen precies, stom hé en je kan d’r niks aan doen… ‘t Begint altijd zo mooi met een jong lief beeske en op ‘t einde zie je ze lijden en lijd je zelf mee. Tja, zo is ‘t leven hier op aarde…
wat vreselijk zeg,
je gaat j ezo hechten en dan moet je alweer afscheid nemen akelig is het hé.
heel veel sterkte
@ hildeken
ja ‘t is weer prijs!
@ klaproos
vroeger werden de cavia’s tien jaar oud. Nu nog geen vijf jaar meer.
Tip : papegaai of schildpad!
@ zapnimf
een schildpad is voor kinderen.
En een papegaai heb ik in mijn vorig leven al een paar keer gehad. Heb je al eens gezien wat er gebeurt als zo’n vogel zijn vleugels uitschudt? Wel heel leuke beesten, maar wil je eens op vakantie geraak je hem nergens kwijt (ik bedoel natuurlijk tijdelijk)
Een Beo heb ik ook al gehad. Die zijn leuk, en praten! Maar… ze mikken hun uitwerpselen tegen de muur*#$&…
Hij was wel heel plezant. Elke week onder de douche met hem en dan föhnen. Wanneer de koffie begon door te lopen begon hij met water te gooien en wilde gewassen worden.
Ik denk dat ik beter een wekelijks bezoek aan het Heempark kan brengen en naar de beestjes gaan kijken.
Wat zielig!
Het zou niks voor mij zijn om om de (maximaal) 5 jaar weer eentje te zien verdwijnen. Ik hou het braafje op geen dieren in huis.
@ elke
dat gaat het hier ook worden. Nu heb ik Sissy nog, maar dat is het laatste huisdier voor mij.
Als troost kan je jezelf voorhouden dat je er ook een hoop werk mee bespaart en als je op vakantie gaat, hoef je geen oplossing te zoeken.
Toch spijtig, ik heb mijn hele leven beestjes gehad…
Een kat werd zestien jaar, een tamme kanarie veertien, een papegaai twintig, de Beo zeventien…