Kruid of kruit?

Voor bepaalde dingen ga ik naar het Kruidvat. Ik heb  steeds een lijstje liggen en wanneer een van mijn producten op of leeg is, wordt dat erbij geschreven. Omdat ik alle dagen buiten wil, is het ofwel wandelen of boodschappen doen.

Die dag werd het dus Kruidvatteren. Ah ja, ik had ook nog een cadeaubon, van mijn verjaardag een tijdje terug, kon ik die evengoed meenemen.In elke winkel zijn er wel situaties die mij storen, daar is het de onduidelijke reclame. Je zou moeten rondlopen met het krantje in je handen om koopjes te doen. Maar ik hoef nergens drie of meer stuks van en hou mij aan mijn lijstje.

Nadat ik allerhande dingen bijeen gezocht had, zet ik alles netjes op de band en geef als eerste mijn bon af. Er worden knopjes ingedrukt en opnieuw geprobeerd. Zegt het kassameisje: ‘mevrouw hoe oud is die bon?’

‘Ik kreeg hem geschonken op tweede paasdag’

‘de kassa neemt hem niet aan, hebt u het kasbonnetje nog?’

‘Juffrouw, wie krijgt er iets cadeau met het bonnetje erbij?’

Ze probeerde nog enkele malen; de kassa deed niets. (maar er was ook geen reactie op het kaartje, dat er niets op stond ofzo.

Ondertussen was de rij achter mij al flink aangegroeid (het was die dag nogal chaotisch in de winkel)

Ik wachtte en kreeg geen rood hoofd, want ik was zo onschuldig als een pasgeboren lammetje.

Nee, het werkte niet en ze vroeg of ik mijn waren gewoon kon betalen en misschien een andere keer eens terugkomen. Ik hoorde enkele klanten mompelen: zou ik niet doen, zou alles hier laten.

Maar enfin, dan had ik mijn haarlak en shampoo niet en betaalde dan toch maar, ik zou wel eens terugkomen als het wat rustiger was.

Buiten gekomen belde ik naar H. ; ‘hey, H. ik heb een heel vervelende vraag: heb jij het aankoopbewijs van die kaart nog?’

Ze wist het niet zeker, maar omdat ze net in de Carrefour was, ging ze eerst naar huis en zou ze eens kijken.

Oké, ik zou op haar wachten op het terras, met een koffietje, wat ik net kon gebruiken.

Een tijdje later, misschien zo’n vijftien minuten, zag ik haar aankomen: ze had de aankoopbon én de kassabon nog gevonden. Leuk! Dat verdiende een warme choco met slagroom.

Net voor sluitingstijd gingen we terug naar het Kruidvat, want ik wilde dit opgehelderd zien. Hetzelfde meisje was nog daar in een nu heel rustige winkel. Ze keek een beetje verwonderd omdat ik terug gekomen was (wat had ze dan verwacht, dat ik de kaart gestolen had?)

Ze probeerde aan de kassa te weten te komen hoeveel euro erop stond, maar dat ding hield zich nog steeds van de stomme. Hier klopte toch iets niet… je moet toch het tegoed kunnen zien.

Iemand anders werd er bij geroepen, maar die zei onmiddellijk: oh ja, dat werkt vandaag niet, er is iets met de computer, de herlaadkaarten gingen ook niet.

De verkoopster wist even niet waar kijken en zij kreeg dus wél een rood hoofd.

Ze heeft zeker tien keer ‘sorry’ gezegd. Ik zei enkel maar: ‘t is goed, kon niet over mijn lippen krijgen: ‘t is niet erg. Want al bij al vond ik het wel erg… de manier waarop ik daar te kijk had gestaan…

UPDATE: vandaag, dinsdag naar ‘t Kruidvat geweest en de kassa werkte NORMAAL!

 

Mooie ronde getallen.

Dit is te mooi om zomaar te laten voorbijgaan:

Ik heb nu momenteel

270 berichten,

110 categorieën,

4500 reacties.

Alles mooi afgerond, dat lukt geen twee maal!

 

Over witte bloedcellen.

De voorbije week moest ik op maandag gaan voor bloedafname.

Wie schetst mijn verbazing toen  ‘ s avonds mijn huisdokter aan de deur stond met een voorschrift.

Ik moest onmiddellijk starten met antibiotica te nemen? Omdat mijn witte bloedcellen abnormaal gedaald waren. Het aantal, 750, was heel wat minder dan de vereiste tussen de 4000 en 10.000.

Het ging mij allemaal wat snel, maar geen tegenspraak, het moest onmiddellijk.

Ook enkele voorzorgsmaatregelen werden mij aangeraden: veel volk vermijden, dikwijls handen wassen, geen handjes geven, zeker geen kussen. Mensen die wilden komen voor een bezoekje, eerst vragen of ze niet verkouden waren.

Enkele dagen had ik wat lichte koorts en vrijdag opnieuw bloedonderzoek. Want, als het aantal nog gezakt was, moest ik diezelfde avond  binnen voor een bloedtransfusie.

Gelukkig kreeg ik te horen aan de telefoon dat het getal tot 1300 gestegen was, toch al beter. Oef!

En ik heb (voorlopig) nog mijn haar!

Nu heb ik nog twee dagen dat ik misschien  eens zelf kan gaan winkelen en woensdag is het weer chemo. Maar dan kan ik zeggen: al twee keer achter de rug…

Nu iets heel anders: ja zap, het is niet altijd kommer en kwel!

Deze zomer zal ik niet veel op reis gaan, niets in solden kopen, al helemaal geen schoenen, weinig terrassen…

Dus besloot ik in een plotse opwelling dat ik aan een nieuwe pc toe was. En eer je het vraagt, Chelone, het is niet die waar we het over gehad hebben.

De vorige was absoluut antiek en heeft echt zijn dienst gedaan. Het is effe aanpassen met Vista, Mozilla heb ik terug verwijderd. Die had precies niet zoveel zin om mee te werken. Het toetsenbord is ook een aanpassing, het vorige was een querty. Maar voor de rest: piccobello!

 

Ze vinden steeds een gaatje…

Gisteren had ik problemen met de computer.

Wat ik ook deed, er kwamen kadertjes mij storen, met de mededeling dat mijn pc in gevaar was, er waren heel veel bedreigingen en mijn virusscanner lag uit. Ik zocht NOD 32 op, die mij vertelde dat alles veilig was en er dus niets aan de hand was.

Ik probeerde die dingen te negeren, maar op bepaalde momenten stonden er wel zes vensters mij te ambeteren. Een voor een kon ik ze wegklikken, maar ze kwamen terug.

Er werd mij de raad gegeven om AVG 2009 te installeren en ik moest mij ook registreren.

Ik vertrouwde het boeltje niet, want ik werkte met een andere virusscanner en AVG stond er niet meer op.

Iets moest ik echter ondernemen want ik zag overal rode gevaars-kruisjes. Al mijn foto’s en belangrijke dingen op de D-schijf gezet, in het slechtste geval moest mijn pc geformateerd worden (als mijn D-schijf niet crashte).

Even gegoogeld om AVG free 8.0 terug af te halen. Ik had die ervan af gegooid omdat het nogal lang duurt eer alles gescand is. Het lukte… joepie!

Ongeveer een uur later wist ik dat er een Trojaans paard op bezoek was geweest, die mijn gewone scanner geblokkeerd had, maar nu was alles veilig. Waw!!! Dat is niet niks!

Ik begon na te denken of ik die dag iets ongewoons had opengeklikt… ja… er was mij iets opgevallen…

Op mijn blog, dat vakje met links… er was er ene die ik maar eigenaardig vond, waar ik niets van snapte.

Gauw even gekeken… de link was verwijderd, langs daar was dat beest dus binnen geglipt.

Dus, zelfs daar… waar je het zeker niet verwacht. Ik ben steeds voorzichtig met wenskaarten, maar tussen de links op mijn blog… djeez… zelf weet ik niet eens hoe ik er een moet verzenden en je kan ze ook niet verwijderen.

En nu maar hopen dat ze wegblijven… soms heb je ook eens geluk.

 

E-mail tast het IQ aan.

Een e-mailtje versturen en ontvangen kan de gezondheid schaden en doet het IQ dalen. De digitale vorm van communicatie leidt tot één van de belangrijkste oorzaken van stress. Slechts weinigen kunnen de melding of het beltoontje van de mail weerstaan… Dat blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Glasgow.

Liefst vier uur per dag zijn we in de weer met het checken en versturen van berichtjes. Twee op drie checkt die e-mail bijna dwangmatig, zonder zakelijke noodzaak. Wie dat doet, raakt minder geconcentreerd en werkt minder productief.

Een onderzoek van HP. maakt duidelijk dat het gemiddelde IQ aan het einde van de werkdag met tien punten daalde als gevolg van de continue stroom e-mails. Ter vergelijking: wie marihuana rookt, verliest ‘slechts’ vier punten.

In de Verenigde Staten is bij verschillende bedrijven al de e-mailloze vrijdag ingesteld. Over het effect van deze maatregel lopen de meningen echter nog uiteen.

Nuttiger allicht is om e-mails te sorteren, zodat alle mail op de juiste plek terecht komt. Ook moeten niet meteen alle bezigheden eraan geloven wanneer er een mail binnenkomt. Beter is op vaste tijdstippen de boodschappen te controleren of te versturen. Zo houdt men een beter overzicht in het mailgebeuren.

 

Acht e-mailblunders.

Een e-mail wordt vaak zonder al te veel controle opgesteld en doorgestuurd. Hier volgen acht mail- blunders die je gemakkelijk kan voorkomen, we beginnen bij de minst erge fout.

8. Caps Lock.

WAT? Het gebruik van hele woorden of zinnen in hoofdletters is volgens de netiquette hetzelfde als schreeuwen.

7. Ongevraagde informatie verzenden.

Kettingbrieven: e-mails die je moet doorsturen naar zoveel mogelijk mensen. Een vergelijkbare variant zijn de e-mails waarin je wordt gewaarschuwd voor een gevaarlijk virus. Dit soort mails zijn in 99 % van de gevallen onzin. Wanneer je ze doorstuurt naar andere mensen kan dit als hoogst vervelend worden ervaren..

6. Automatisch antwoord.

Het kan gebeuren dat je een boze mail ontvangt van een klant of een collega. Soms heb je de boodschap wel begrepen en besluit je de mail meteen te deleten. Let er dan op dat er geen automatisch bericht wordt verstuurd naar de afzender. Je kan de optie ‘automatic repley’ in de meeste mailprogramma’s uitvinken.

5. Roddelen.

Check vooraf goed aan wie je verstuurt, want het gebeurt regelmatig dat de e-mail terechtkomt bij de persoon over wie de mail juist gaat.

4. Vertrouwelijke teksten naar de verkeerde.

Het kopiëren en plakken van tekst kan je een hoop tijd besparen. Maar wie niet oppast stuurt een vertrouwelijke tekst naar een persoon die daar helemaal niets mee te maken heeft, of daar zijn voordeel zou mee kunnen doen.

3. Pijnlijke typefouten.

Vergis je niet in de ellende die je kan veroorzaken door een typefout die niet als zodanig wordt herkend. Wat dacht u van de klassieker: Er zal het een en ander aan je gedrag moeten veranderen hier, waarbij de i in het woord per ongeluk wordt vervangen door een o, die er naast zit. Zelfs de kleinste typefout kan resulteren in een onaangename situatie of misschien zelfs ruzie.

2. Grapjes maken.

Kleine prikjes, steekjes en anderssoortige onschuldige grapjes kunnen in een mum van tijd uitdraaien op een flinke ruzie. Het succes van een grap staat of valt niet alleen met de juiste timing, maar ook met de juiste toon en lichaamstaal. Deze laatste twee aspecten ontbreken juist bij e-mail. Dit betekent dat wanneer je een grap maakt, je het risico loopt dat de ontvanger deze anders opvat. Zelfs wanneer je een smiley gebruikt, kan de ontvanger dit nog opvatten als cynisch of sarcastisch.

1. Heftig reageren.

Een mail schiet je in het verkeerde keelgat en je dient de afzender onmiddellijk van repliek. Je zal niet de eerste zijn die een ware e-mailoorlog ontketent door klakkeloos je mening te verkondigen. Zaken zijn misschien niet zo onaardig bedoeld als je ze schrijft en dat geldt ook voor de persoon die jouw e-mails ontvangt. Onthoud dat de lichaamstaal ontbreekt en dat de ontvanger niet kan zien hoe de zender iets bedoelt.

Hopelijk heeft iemand hier iets aan?