RSS

Het lijk in de namiddag. (deel 3)

21 Feb

Van Hoof besloot maar met de deur in huis te vallen en zei:

‘Het zou zich wel eens om een moord kunnen handelen’ terwijl hij nauwlettend de man in de gaten hield. Deze schrok nu en werd lijkbleek. Zijn handen beefden terwijl hij de deur wat meer opende.

‘Is je vrouw ook aanwezig? Misschien mogen we jullie enkele vragen stellen? Zuiver routine.’

‘Ja… natuurlijk… kom maar binnen.’

Hij ging hen voor naar de woonkamer en opende uitnodigend de deur.

‘Marie… schrik maar niet, hier zijn twee heren van de politie die ons enkele vragen willen stellen.’

Van Hoof trad binnen en bekeek het interieur dat minstens vijftig jaar oud was en hoogstwaarschijnlijk nog in zijn oorspronkelijke staat verkeerde. Ook het behang met de ouderwetse bloemenmedaillons was al lang uit de mode. Tegen de muur stond een lange buffetkast met een schemerlamp, waarboven een perkamenten kap stond. Zijn blikken bleven daar even hangen, lang geleden dat hij nog zoiets gezien had. Hij meende zich te herinneren dat zijn grootmoeder er een bezat. De moderne kleuren-tv paste niet echt in het geheel.

In een gemakkelijke zetel, met hoge rugleuning, zat een erg dikke bejaarde vrouw. Het grijze haar in een dotje bijna grotesk bovenop haar pafferige hoofd. Haar armen lagen steunend op de leuning weerszijden van haar, terwijl ze hem nieuwsgierig aankeek.

‘Jullie zijn nog laat op pad’ zei ze nogal familiair. Haar stem klonk wat rasperig, ze had duidelijk last van astma, waarschijnlijk nog bemoeilijkt door haar gewicht.

‘We doen een onderzoek naar een melding die vandaag binnenkwam. Ik zou graag weten of je vandaag de hele dag in huis was.’ Van Hoof besloot om haar ook maar te tutoyeren.

‘Ik ben steeds thuis, mijnheer, ik kan haast niet meer lopen. Dus wie mij moet hebben, zal mij snel inhalen.’

Het moest als een grapje overkomen, maar niemand lachte, gezien de situatie. Van Hoof wendde zich nu tot de oude man.

‘En mijnheer Benssen?’

‘Ik kom alleen buiten om eens een boodschap te doen, maar vandaag ben ik nergens geweest.’

Het viel de inspecteur op dat de woning kraaknet was, het zou hem verwonderd hebben indien ze dit onder hun tweetjes konden.

‘Heb je soms een poetsvrouw ofzo?’

Ze keken elkaar een beetje besluiteloos aan en het duurde geruime tijd eer de vrouw met een zucht antwoordde.

‘Het meisje van de buren, Suzy, komt hier halve dagen helpen… krijgen we daar nu problemen mee?’ haar stem klonk heel angstig.

‘Waarom problemen?’

‘Wel, euh… het is in ’t zwart. Met ons pensioentje kunnen we niet meer dan dat.’

Melis draaide zich om, want hij kon met moeite zijn lach bedwingen. Maar Van Hoof, met zijn jarenlange ervaring, krabde eens in zijn haar alsof hij lang moest nadenken. De twee keken hem met angstige ogen aan.

‘Neen natuurlijk niet,’ stelde hij hen gerust,’ dat is onze winkel niet.

‘Is het meisje… die Suzy, vandaag hier geweest?’

‘Ja, ze komt altijd om negen uur en vertrekt nadat ze de vaat van het middagmaal gedaan heeft.’

Advertenties
 
7 reacties

Geplaatst door op februari 21, 2008 in Vervolgverhaal

 

7 Reacties op “Het lijk in de namiddag. (deel 3)

  1. micheleeuw

    februari 22, 2008 at 15:00

    Spannend ! Je vertelt het zo met mondjesmaat …

     
  2. micheleeuw

    februari 22, 2008 at 15:02

    Hé. Dat ziet er hier opeens helemaal anders uit !

     
  3. zeezicht

    februari 22, 2008 at 15:04

    @Micheleeuw
    Ik ben bezig met testen om de foto’s beter te kunnen plaatsen. Maar de tekst is hier veel kleiner, dus twijfel ik nog even.
    En hier is geen header…
    Ik mis mijn zeezicht.
    En mondjesmaat? Ja het is dan ook een vervolgverhaal hé.

     
  4. Blah

    februari 23, 2008 at 10:24

    Changement de décor 😀 en een spannend verhaal, ‘k ben nog eens vanaf deel 1 herbegonnen 😀

     
  5. Blah

    februari 23, 2008 at 14:18

    dat komt omdat je niet werkt met Explorer.. maar met Mozilla ofzo, dan heb je dat fenomeen….

     
  6. zeezicht

    februari 23, 2008 at 14:29

    @Blah
    Oh maar ondertussen heb ik de juiste layout gevonden, hier ben ik heel tevreden mee. Mijn probleem was dat mijn foto’s er niet helemaal opstonden, en nu wel. Dus… alles oké!

     
  7. Elise

    februari 23, 2008 at 19:13

    Het blijft spannend! Dat je het zo mondjesmaat vertelt bouwt net de spanning op. Ik kan me het interieur van dit huisje levendig voorstellen, de geur ook (enigszins vochtig, de geur van oude muren).

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: