De Canadese muur.

Prachtig toneel gezien gisteren. Het is een stuk dat ontstaan is door de samenwerking van Herman Brusselmans en Tom Lanoye. Onder het motto ‘Het theater is de spiegel onzer samenleving’.

De rode draad in het verhaal is hét voetbal. Het decor bestaat ook uit een deel van een voetbalplein. De acteurs gaan tussendoor niet van de scène af, maar nemen plaats op het spelersbankje, zelfs de souffleur zit daar. Er wordt niets verborgen voor het publiek. Tegenwoordig zijn toneelgroepen ook op zoek naar nieuwigheden, omdat de meesten alle oubollige stukken al eens gespeeld hebben. Dit was dus echt een welgekomen vernieuwing.

Het begint al goed, ze staan op een rij, wanneer de Marseillaise weerklinkt, ja inderdaad een hint naar… Dan herneemt onmiddellijk het juiste volkslied. Even hoop ik om niet teveel clichés te moeten zien.
Ik ben werkelijk verrast, eens dat ik een beetje in het spel ‘woon’. De cynische, sarcastische humor en de onverwachte woordspelingen wisselen elkaar af. Het hoofdpersonage is eigenlijk een op wraak beluste man, die de anderen manipuleert en kwetst. Heel eigenaardig dat er af en toe heel bombastisch een van hen een micro neemt en een smartlap begint te zingen, wat je hier helemaal niet verwacht natuurlijk. Het breekt het dramatische van de zwarte humor

Naarmate het stuk vordert, wordt er meer en meer in de beerput van het verleden van de personages geroerd, dikwijls gewaagd en zelfs grof. Het verhaal is heel overtuigend en sterk neergezet. Zelfs het domme blondje is geloofwaardig ‘dom’.

Slechts twee maal heb ik het gevoel dat er een deel tekst had geschrapt mogen worden. Een te lange monoloog, maakt dat mijn aandacht gaat afdwalen.

Wanneer ik de zaal verlaat, weet ik dat het goed was.

Advertenties

12 thoughts on “De Canadese muur.

  1. @zapnimf
    We hebben hier een cultureel centrum en de Limburghal, op tevoet-afstand. Het NGT is een van de betere toneelgroepen en geven twee voorstellingen per jaar. Er komen ook grotere namen optreden, zoals Els de Schepper, Bart Herman, Dimitri Van Toren om er maar enkele te noemen. Maar dat is dan een jaar op voorhand bestellen. Hier zijn de toegangsprijzen ook nog vrij democratisch.
    Volgende week wordt het Stef Bos, ook niet te versmaden.
    Wat mij het meeste is bijgebleven zijn ‘ The Flying Pickets’ , misschien van vóór jouw tijd, maar de originele groep, à capella. De mensen gingen volledig uit de bol en stonden op de zetels om te applaudisseren.

    @micheleeuw
    Jij zult wel andere interesses hebben. En het valt ook niet altijd zo goed mee. Onlangs modern ballet, met een buitenlandse naam. Er stond een man alleen maar te staren en de ‘ballerina’ deed spastische bewegingen. Er gebeurde eigenlijk niets, ze hebben alleen maar kunnen bewijzen dat ze lenig zijn.

  2. Lijkt me een heel hedendaags theaterstuk terwijl het al dateert van 1989. En met medewerkers als Brusselmans en Lanoye, kan ik me de grofheid levendig veronderstellen.

  3. @Chelone
    De ‘hedendaagsheid’ van een stuk hangt ook af van de regisseur natuurlijk. Je weet nooit in hoeverre het bijgewerkt is. Maar het verwondert mij toch dat het al zo oud is.

  4. Poeh! The Flying Pickets van voor mijn tijd. Dàt was mijn tijd, zeezicht!

    Vorig jaar zomer zag ik van Lanoye ‘Diplodokus Deks’ op de historische site van Ename (Oudenaarde)… ook zeer de moeite waard.

    Verder begrijp ik heel goed wat je bedoelt met die kaarten een jaar op voorhand… dat is hier bij ons cultureel centrum niet anders. Alleen programmeren zij geen Flying Pickets.

  5. de canadese muur ook gezien op zondag – het was goed genietbaar toneel door goede acteurs
    de opvatting bij de ingang met loket en hotdogkraam, het voetbalveld als “gevechtsplaats” waren goed gevonden
    de dugout met opstelling van spelers ook
    het aangeven van attributen kwam voor mij storend en rommelig over – dat had subtieler gekund – een “kantine” van waaruit de acteurs alles konden nemen had dit voorkomen
    naar mijn bescheiden mening moeten in deze tragikomedie de verschillende getypeerde figuren erg worden uitvergroot tot zelfs overdreven – zeker in het tweede deel was de “komedie van het leven” regelmatig ver weg -schrappen was hier zeker op zijn plaats geweest
    dat doet geen afbreuk aan de prima acteerprestaties en ook al duurde het iets te lang – ik heb me niet verveeld
    NGT doet moeite om goede dingen te brengen – met goede amateurs – in dit verband synoniem van hardwerkende mensen die peuke prestaties leveren – allen daarheen !!
    Rik

  6. @vraagteken
    De ingang met loket en hotdogkraam, drong nog niet onmiddellijk tot mij door. Misschien omdat ik nooit naar het voetbal ga. Het aangeven van de attributen kwam op mij over als gedurfd, om eens iets anders te proberen.
    Tegenwoordig wordt er meer en meer gespeeld met een minimum aan decor.
    Op bepaalde momenten waren de ‘types’ overdreven genoeg. Ik zei het ook al, in het tweede deel had er serieus geschrapt mogen worden, daarom heeft het ook zo lang geduurd.
    Maar voor de rest niets dan lof!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s