Verder kijken dan je computer.

Hier ligt een stokje dat al een beetje wortels en blaadjes begint te krijgen. Ik nam het aan van Georgina, nadat ik pas twee andere vriendelijk maar kordaat geweigerd had. (sorry dames)

De opdracht is; wat zie je door je raam wanneer je je een meter ofzo verwijdert van je computer. En dat wordt dan volgend beeld. Ik ga het stokje (halve boompje) niet doorgeven, het is ondertussen al zowat blogland rond geweest, maar wie zin heeft mag natuurlijk…

Advertenties

Superhond 2008. (deel 1)

Vorige week, bij de preselectie, zag je al de ongelooflijkste dingen. Er zijn veel mensen die hun hond voor hun kind nemen. Een grote limo eiste alle aandacht op. De deur ging open en een dame met een collie stapte uit als een diva. Haar hond had al verschillende schoonheidswedstrijden gewonnen, maar dat was dan ook het enige dat hij kon: stilzitten en mooi wezen. Dan was er ook nog een blaffende papegaai (jawadde).

Een hond die verzot is op kleine tomaatjes, wordt door zijn bazinnetje zo volgestopt dat hij misselijk is tegen dat hij moet ‘optreden’. Een andere, die echt goed kunstjes kan doen, moet zoveel oefenen, dat hij stikkapot is wanneer ze aan de beurt zijn. De dame die danst met haar hondje op haar arm, komt er ook niet door.

Tien baasjes met hond blijven er over. Ik heb wat namen genoteerd, zodat het een beetje overzichtelijk blijft. Namelijk; Sabrina met jachthond Zino. David met Remco. Thierry, een type body-builder met de kleine Skippy. Joleen met Whoepie. Ze heeft een heel apart stemgeluid om tegen haar hond te praten. Dan heb je Andy met Chernia, die een massa trucjes kent. Davina met Alana. Kim en Mieke. An en Ouzo. De optimistische tweelingzussen Monique met hond Kira en Anne-marie met Chess.

Iedereen wordt opgehaald aan hun woning, de rit gaat naar een kasteelhoeve, waar ze de proeven zullen doen om dan uiteindelijk de superhond 2008 over te houden.

Maar het gaat niet helemaal zoals verwacht, ze worden gedropt per koppel op vijf kilometer van het doel en moeten er op eigen kracht geraken. De eerste die aankomt wint een vrijstelling wanneer er geselecteerd wordt. Ze vinden een kompas en een plan en beginnen aan hun ‘canicross’ joggen met de hond. Enkele slimmeriken vragen een lift aan passerende automobilisten.

Iedereen is aangekomen behalve Joleen en Kim, die verloren gelopen zijn. Dan doen ze ook maar auto-stop, want het is ondertussen al donker.

De anderen maken kennis met elkaar, gezellig rond een vuurkorf met een drankje. Eindelijk komen de twee laatsten op hun bestemming aan.

Elke slaapkamer is voor twee koppels mens en hond. Ouzo grolt stevig, hij is het niet gewoon zijn plaats te moeten delen met een andere hond.

Thierry en David waren samen als eerste aangekomen en hebben getost over wie uiteindelijk de winnaar van het ‘gouden bot’ wordt. Het is David.

Het was een zware dag voor allemaal, maar de tweeling gaat nog een wandeling maken met de honden (allebei Berner-senners). Zino en zijn kamergenoot-hond, vechten bijna om een stuk speelgoed.

De meesten slapen niet zo goed. David staat op om met Remco te spelen.

Na een stevig ontbijt komt Dina de deelnemers halen. Ze stelt Geert voor, de hondentrainer, die zijn eigen Cayenne bij heeft als voorbeeld. Iedereen begint te oefenen; zit, lig, sta. Thierry heeft het moeilijk met Skippy, die liever zijn eigen zin doet.

Dan moeten ze hun hond verkleden om een groepsfoto te maken. De fotograaf heet Jelle. Hij geeft aanwijzigingen en de eerste foto, samen met de baasjes valt wel mee. Maar dan moeten de honden in groep poseren en dat is niet zo gemakkelijk.

Na het werk worden er plannen gemaakt om ’s avonds een Beach-party te organiseren. Die gaat door in de keuken, met het nodige zand, strooien rokjes en bloemenkransen. Ze dansen de stress van de voorbije dag van zich af.

Enkel Davina neemt niet deel aan het festijn. Ze zondert zich af met Alana, haar hond heeft het moeilijk met de aanwezigheid van andere viervoeters, hij is zelf een doetje, ondanks zijn grootte. Ze is een beetje verdrietig.

Het is pas volgende week dat de eerste hond naar huis gestuurd wordt.

Als ik merk dat er genoeg interesse is, schrijf ik verder aan deze reeks.

Een droevige update; Ouzo de Dalmatier van An is ondertussen overleden. (bovenste foto)

Twee nieuwe groenten en een nieuw soort fruit.



Broccolino is een koolsoort, een combinatie van gewone en Chinese broccoli.

De Tangelo is een kruising van clementine en grapefruit.

Dan heb je nog de Toma Bella. Een mengeling van tomaat en paprika.

Ze blijven maar proeven doen om zoveel mogelijk vitamines, vezels en mineralen te verenigen in elkaar.

Soms misschien heel gemakkelijk, dat ze maar niet te erg overdrijven zodat we de originele smaken gaan vergeten.

De Heren van de Herenstraat.

Dat is de naam van de toneelgroep waar ik gisteren naartoe geweest ben, ter gelegenheid van de opvoering ;’Zondagskinderen’.

Het stuk handelt over twee oudere mannen in een verzorgingstehuis. Over hun routine, alle dagen hetzelfde. Kamer wordt gepoetst, eten gebracht. Een keer in de maand bezoek van zoon en schoondochter, dik tegen hun goesting. Maar alhoewel er heel ontroerende momenten in voorkomen, is het toch een beetje een komedie, met een lach en een traan.

De twee mannen zijn dikke vrienden, en dagelijks vergelijken ze op een heel ludieke manier hoe ze stilaan aftakelen. De sarcastische humor verhult een beetje de bittere ironische momenten. Het is wel een stuk waar je nog dagen kan over nadenken, helemaal uit het leven gegrepen.

Ik behoor ondertussen ook bij de senioren en we weten allemaal dat deze situaties ons ook ooit te wachten staan.

Een verrassing waren de bestelde kaarten. Het was via-via gebeurd en onrechtstreeks langs de Kiwanis, die iets opleggen op de prijs om een goed werk te steunen. We begrepen al niet hoe ze aan dat verschil kwamen, maar ja, als het voor een goed doel is, dan nemen we dat er maar bij.

Het was toch een aangrijpend stuk dat je zomaar niet loslaat.

Daar is de zon… bijna.

Vandaag was begonnen met prachtig weer. Daar maak ik dan meestal gebruik van om enkele boodschappen te doen. Mijn buiten thermometer gaf twintig graden aan, wat wil je nog meer?

Met mijn boodschappen eindig ik natuurlijk op een terras. Inderhaast hebben ze daar de stoelen naar buiten gebracht, op korte tijd zijn ze allemaal bezet. Zaaaalig!

Omdat ik weet dat H. naar de bib is, bel ik haar om naar mij toe te komen als ze zin heeft. En of ze zin heeft!

Terwijl we zitten te genieten van de kostbare zon op ons gezicht, horen we iemand zeggen; net op tv gezien, de koers, het regent daar pijpenstelen. Allee zeg, Luik ligt toch niet zo ver van hier?

Maar dan zie je de lucht stilaan veranderen, wolken met donderkoppen, het wordt grijzer, wind komt er ook aan te pas. Naja, dat was een kort genieten, maar dat kleine beetje hebben we toch gehad.

Terwijl ik dit schrijf, begint het buiten te druppelen…

In de straat zijn ze begonnen met het opbouwen van de kermis voor 1 mei. Wat voor weer zal het worden? Daar hebben we het raden naar want op 1 mei hebben we al alle soorten van weer mogen meemaken.

Bungeesprong met aan elkaar geknoopte condooms.

Een Zuid-Afrikaan heeft met een snoer van aan elkaar geknoopte condooms een bungeejump gemaakt.

Hij sprong van dertig meter hoog aan een streng van 18.500 condooms, volgens hem een wereldprimeur.

Voor het knopen had de 37-jarige man vier maanden nodig. Het was moeilijk werk omdat de condooms zo glibberig waren.

Hij heeft nooit getwijfeld aan de rekbaarheid van het materiaal. Latex is Latex, was zijn devies.

(bron HLN.BE)

Ik ben boos.

Mijn ander blog ‘speedy’ blijft staan zoals het is. Ik dacht; voor alle zekerheid ga ik het paswoord veranderen. (langer maken). Jawadde… was ik er maar afgebleven. Gedaan met inloggen. Alle raadgevingen heb ik opgevolgd om het in orde te krijgen… noppes, niks.

Alleen de melding u hebt een verkeerd paswoord ingegeven verscheen keer op keer. Dan kan je het opvragen bij de webmaster per mail. Oh, het komt onmiddellijk door, maar alles klopt en wanneer ik weer probeer, wordt het paswoord geen enkele keer aangenomen.

Na veel zoeken vind ik ergens de vermelding dat je geen % teken mag gebruiken… dat is nu net wat ik gedaan heb. Maar waarom heeft het blog dat aangenomen? Ik snap er geen jota van.

Nog een mail met die vermelding naar de webmaster en als antwoord krijg ik enkele handelingen om uit te voeren die ik al allemaal zelf had gevonden, maar niet geholpen hebben.

Ik ben het beu en ga stoppen met proberen, dan blijft het maar zoals het is. Misschien dat op een dag de server mij goedgezind is en het probleem vanzelf verdwijnt… als Pasen op een vrijdag valt.