Onbekende indianenstam in het Amazonewoud.

Een helikopter die boven het Amazonewoud vloog, heeft een onbekend indianendorp ontdekt, waarvan niemand het bestaan ook maar enigszins vermoedde.

Op de foto is te zien hoe ‘de grote vogel’ beschoten wordt met pijl en boog. Echt mensen uit de oertijd.

Wat gaan ze nu doen? Volgens de wetenschappers zijn die mensen in gevaar (?). Zij die al altijd zo geleefd hebben, ‘moeten geciviliseerd’ worden, anders zijn ze met uitsterven bedreigd. Worden ze in reservaten geplaatst, zoals de indianen vroeger? Het enige echte natuurlijke dat nog overblijft.

Mijn wens zou zijn: laat die mensen gerust, waarschijnlijk zijn ze gelukkiger dan wij, ze vinden wat ze nodig hebben in de natuur. Beschaving?… Jawadde…

Er zijn mensen die denken dat het bericht nep is… ik weet het niet.

Advertenties

Saharazand bedekt Belgie met fijne laag stof.

Na de zware onweders met wolkbreuk die net gepasseerd zijn, is hopelijk het zand ook een beetje uit de lucht geregend.

Vooral op de auto’s was het goed zichtbaar. Wanneer het dan maar enkele druppels regent… oh ramp! Ook vensters wassen zullen we beter een tijdje uitstellen, want daar hangt net hetzelfde tegen.

Eerst dacht ik aan stuifmeel, maar volgens het weerbericht gaat het hier wel degelijk om Saharazand!

Door de hevige zandstormen daar, gaat het zand zo hoog dat het met de winden wordt meegevoerd tot boven ons land. Met de regen valt het dan mee omlaag. De voorspelling was dat het nog de hele week zo zal zijn, maar na deze buien zou het mij toch verwonderen als er nog wat overblijft.

Veronderstel dat je terechtkomt (ginder) in zo’n echte zandstorm. Dat moet afschuwelijk zijn. Dan zullen wij maar beter niet te hard klagen.

Er was voor vandaag onweer voorspeld, maar dat gebeurt meer en dan valt het meestal wel mee. Maar plots werd het zo donker als in de nacht en er kwam een akelige dreigende lucht aan.

Eigenlijk begon het pas goed toen de grootste wolken al voorbij waren, maar even leek het alsof het einde van de wereld begon.

En nu, alles schoongespoeld!

Superhond 2008 (deel 5)

Na het vertrek van David, blijft er nog maar een man over en zes vrouwen. Het lijkt wel Thierry met een harem.

Dina maakt een erg opvallende entree: een auto met grote luidsprekers op.

Ze neemt de finalisten mee naar de tent en stelt hen voor aan Miss Eva, die in gezelschap is van vier circushonden. De viervoeters mogen enkele kunstjes laten zien. Iedereen kan al zo’n beetje raden wat er gaat volgen…

Dan horen ze het: aan de kerk in het dorp staat er een echte circustent opgesteld. De opdracht is dat elke hond een kunstje moet leren om dan op te treden voor een publiek. Maar dat publiek zullen de kandidaten zelf moeten bijeen trommelen, de tent moet vol geraken.

Eerst moet er echter een act bedacht worden wat hun hond aankan, dat is niet zo gemakkelijk. (dit was nog iets geweest voor Czernia). Er wordt druk geoefend.

Monique zit weer met twijfels omdat hond Kyra niet veel zin heeft om mee te werken. Joleen haar probleem is dan weer dat Whoopy een schijnzwangerschap heeft en daardoor heel lusteloos is, volgens de veearts is dat eigen aan verwende dieren.

Het gouden bot gaat van Anne Marie naar haar zus Monique. Maar zoals steeds hangt daar ook iets aan vast. Ze mag kiezen: ofwel houdt ze het, waardoor ze automatisch vrijstelling geniet. Of ze levert het in en in ruil worden familie en vrienden uitgenodigd van alle deelnemers.

Ze krijgt wat bedenktijd en iedereen hoopt natuurlijk op de tweede optie.

Monique drijft de spanning wat op en verkondigt dat ze kiest voor de vrijstelling. Op de gezichten staat teleurstelling te lezen, maar ze hebben er alle begrip voor. Plots klinkt er gejuich als ze toegeeft dat ze hen in het ootje nam… de familie en vrienden komen!

Dan is het tijd om kleding te gaan uitzoeken die gepast is voor hun act. Dat blijkt geen probleem te zijn.

En passent gaan ze al een kijkje nemen in de circustent, wat toch wel met gemengde gevoelens gepaard gaat. Dit is niet niks! Nu nog mensen zoeken om publiek genoeg te hebben. Joleen mag de micro bedienen en haar stem galmt door het hele dorp. Iedereen wordt uitgenodigd om naar het spektakel te komen kijken. In de kroeg lopen ze de plaatselijke voetbalploeg tegen het lijf. Het is daar vollen bak en natuurlijk moeten ze een pintje meedrinken. Maar het oefenen met de honden mag niet vergeten worden.

Even lijkt het er op dat Zino de kleine Skippy aanvalt, maar het loopt goed af.

In de tent begint het volk al toe te stromen en de ambiance viert al hoogtij.

Wanneer de deelnemers aankomen met pak en zak, zitten ze serieus onder de stress.

Eindelijk is het zo ver, Dina kondigt het begin van de show aan. Waarna Jaak de micro overneemt.

Thierry mag als eerste op. In zijn tarzankostuum voert hij zelf al een showtje op. Skippy heeft een soort leeuwenkraag, (een klein leeuwtje dan) het contrast is hilarisch. Maar de Skip ziet een kennis in de tribune en vliegt er naartoe. (weg show).

An en hond Ouzo brengen het er goed vanaf. Anne Marie moet Chess een beetje helpen, maar niemand die daar over struikelt.

Een ander probleem duikt op: Whoopy heeft haar baas gezien en is nu helemaal zenuwachtig en opgewonden. Dat wordt moeilijk, want er is met haar niets meer aan te vangen. Ze is alles vergeten wat ze geleerd heeft. Joleen’s moed zakt tot diep in haar schoenen.

Sabine maakt met hond Zino een heel goede beurt. Hij luistert goed en ze heeft een goede act in elkaar gestoken, waarbij de hond over latten moet springen, die ze steeds hoger zet. Het publiek kijkt gespannen toe, of het zal lukken? Maar door zijn grootte heeft Zino hier geen enkel probleem mee. Er volgt een groot applaus.

Eindelijk mogen de finalisten hun familie omhelzen, ze hebben elkaar erg gemist. Er vloeien tranen van vreugde en opgekropt verdriet. Dan volgt er weer het afscheid van elkaar.

De jury heeft na beraadslaging twee mensen genomineerd: Joleen en Davina.

Monique mag de uitslag bekend maken: Davina gaat naar huis…

Brandstof wordt duurder…

Dat is wat we dagelijks horen op radio en tv en lezen in de krant.

Maar wanneer je dan in het centrum op een terrasje zit en het langskomend verkeer ziet… vraag je je af: is dat niet voor iedereen hetzelfde?

De rotonde van de ‘Place Misère’ is nu eerder de ‘rotonde m’as tu vu’ .

Het is plots stukken warmer geworden en dan zie je ze verschijnen: de showrijders. Het centrum in, liefst met zoveel mogelijk geluiden, muziek, piepende banden, claxons…

Na een toertje komen ze weer langs. Zo zie je dikwijls dezelfde auto’s passeren, vooral cabrio’s. Ook wel oldtimers, maar dat is dan weer een categorie apart. Dat zijn zondagsrijders, die alleen maar komen ‘showen’ wanneer het mooi weer is.

Die cabrio’s zijn meestal bemand door jonge mensen, zonnebril van D&G, gouden kettingen. Je gaat je toch afvragen waar ze het geld halen. En je denkt wel van alles wat je maar best niet hardop zegt.

Is de benzine alleen duur voor mensen die ’s morgens noodgedwongen in de file staan om hun dagelijkse boterham te gaan verdienen?

Misschien wil ik het niet weten…

De caafjeshemel.

Plots wilde ze geen hooi meer eten. Dan begon ze voor al haar lievelingsgroenten haar neus op te halen.

Van alles probeerde ik om haar toch maar aan het eten te houden. Dat lukte een tijdje, maar dan was het precies of ze wel honger had, maar niets meer lustte. Het vreemde was dan nog dat haar gewicht niet omlaag ging. Wist ik veel…

Toen we bij de veearts binnenkwamen, begon ze heel hevig te beven, alhoewel ze daar nog nooit geweest was. Wij roken ontsmettingsmiddelen, maar wat rook zij? De honden? Of de angst van de andere dieren?

Eerst werden haar tandjes gecontroleerd om te zien of daar nergens iets tussen zat, wat haar pijn deed om te eten. Ze moest er voor in slaap gedaan worden, want zo’n muiltje is maar heel klein. We moesten wat later terugkomen en lieten haar achter in de handen van de arts.

Twee uur later werden we geconfronteerd met de harde waarheid: in haar buikje… een niertumor. Op de foto zag je een grote massa, drievierde van de buik was ermee gevuld. Daarom viel ze niet af, het was die tumor die zo snel groeide.

Er was niets meer aan te doen… ze kreeg het spuitje dat haar uit haar lijden moest verlossen.

Onze mooie bruine Pinky, met het ondeugende witte kuifje… nog geen vijf jaar oud.

Op dat ogenblik was ik ervan overtuigd dat ik geen nieuwe cavia meer wilde.

Dat was toen… Maar nu is het hier zo stil… Ik zal moeten aanvaarden dat cavia’s niet ouder worden dan vijf tot zeven jaar. Terwijl dat vroeger acht tot tien was. Maar ze laat zo’n leegte na…

En dan ga ik volgende week een nieuw klein caafje halen.

Superhond 2008 (deel 4)

Om tien na negen maakt Thierry iedereen wakker voor het ontbijt. Niet helemaal zonder bijbedoeling, want ze zijn tot het besef gekomen dat er nog maar twee mannen overblijven, ze zijn dus sterk in de minderheid. Misschien de vrouwen een beetje verwennen?

Dina komt er aan met het gouden bot, welk Thierry overhandigt aan Anne Marie met hond Chess.

Buiten in de tent staat trainer Geert al op hen te wachten met enkele speciale gasten, waaonder Severine Doré, met haar blindengeleidehond Branco. Hier gaat wat getraind worden door de honden van de deelnemers om te leren hun baasje veilig naar een bepaalde plaats te brengen. Er wordt een klein klik-apparaatje gebruikt dat een teken is voor de hond wanneer hij het goed gedaan heeft.

Skippy, de kleine Don Juan, kan zich niet concentreren zolang Whoopy in zijn gezichtsveld dartelt. Als ze haar eventjes naar buiten brengen, gaat het al een stuk beter. Ze trainen dat de stukken er van af vliegen.

Dan komt Dina met een camera aan. De bedoeling is dat ze een filmpje maken over de honden dat na montage een beetje een verhaal moet hebben en dan ingesproken wordt met de stemmen van de baasjes.

Thierry laat de veearts komen omdat hij zich geen raad weet met verliefde Skippy. De man heeft een spuitje bij met een hormoonpreparaat om Skip wat rustig te krijgen.

Wanneer ze beginnen met de opnames voor de film, worden de rollen verdeeld en mag Skippy Jaak (van de jury) spelen. Er komt ook een scène met een auto in voor. Het filmen verloop vlot tot op het moment dat honden Zino en Remco het commando krijgen om als eerste naar de eindstreep te lopen. Daar gaat het even fout wanneer beide honden een ogenblik ineen hangen. Het loopt gelukkig goed af, maar David is compleet over zijn toeren en zondert zich af met Remco.

Iedereen trekt naar de professionele geluidsstudio om de film te ‘lippen’. Daar verschijnt David Davidse ten tonele om te helpen de opdracht af te werken.

Monique mag beginnen met tekst en Sabine mag zingen. Het wordt een hilarisch geheel. Er is een douche-scène en zelfs een bedgebeuren.

Vandaag moeten de finalisten bewijzen dat ze hun hond blindelings vertrouwen. De Skip werkt niet echt goed mee op deze laatste training. David geraakt in tranen, hij moet er mee stoppen, want op het ogenblik dat Remco de hond Zino ontwaart, is het duidelijk dat hij schrik gepakt heeft en wil niet meer meewerken.

Dan zijn ze gereed voor de jury-proef. Er moet een hindernissenparcours afgelegd worden, terwijl de baasjes geblinddoekt zijn. De hond moet leiden van aan de deur tot aan de brievenbus. Maar onderweg zijn er ontelbare hindernissen, zoals een plank ingesmeerd met bruine zeep, een berg opeen gestapelde blikken dozen, balkjes, enz. De jury heeft veel plezier bij het aanschouwen van deze chaos. Skippy en Chess doen het goed. Maar Joleen heeft pech, Whoopy doet vanalles behalve naar de brievenbus lopen. Sabine struikelt over dingen, maar slaagt dan toch evenals Davina. Monique haalt een recordtijd met Kyra.

Dan David. Remco schrikt van Zino en wil niet meer. David is erg ontgoocheld.

De jury gaat beraadslagen en bekijkt eerst de film. Het is zo’n grappige bedoening dat ik het moeilijk kan navertellen. Jaak is gecharmeerd door zijn eigen rol in de film, vertolkt door Skippy.

Weer worden er twee baasjes genomineerd; David en Davina.

David weet dat er met Remco niet veel meer aan te vangen is sinds hij met die angst zit opgescheept.

Zo denken blijkbaar de meesten van de anderen er ook over en vinden dat hond Remco rust nodig heeft. Dus mag David naar huis. Hij is eigenlijk boos omdat hij voelt dat niemand hem echt gesteund heeft, maar waarschijnlijk zal hij daarna wel inzien dat dit de beste oplossing is.

Wacht met kinderen als je gelukkig huwelijk wil.

Wie de eerste drie jaar van een huwelijk wil overleven zou het ouderschap moeten uitstellen… en bokshandschoenen kopen. Dat adviseert de universiteit van Iowa na een onderzoek, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Family Psychology.

Iedereen ongelukkig
156 pasgehuwde koppels namen aan het onderzoek deel. De overgrote meerderheid van hen (104) koos voor kinderen, de anderen bleven kinderloos. Elk koppel was minder gelukkig tijdens het eerste jaar met kinderen, maar de ontevredenheid was groter bij koppels die snel na het huwelijk aan kinderen begonnen.

Herstellingswerken
Hoe gelukkiger tijdens de wittebroodsweken, hoe groter de dip na de geboorte van het kind. Met andere woorden: door enkele jaren te wachten om aan kinderen te beginnen, is dat oorspronkelijke huwelijksgeluk al afgezwakt en is de terugslag dus minder groot.

Het goede nieuws is dat de relatie tussen de ouders zich herstelt eens de baby 18 maand is, vooral als de relatie voor de kinderen al sterk was.

Agressie
Een ander verrassend resultaat van het onderzoek van psychologe Erika Lawrence is dat één op drie pasgehuwden fysiek agressief is tegenover elkaar. Man en vrouw bleken elkaar te duwen en te grijpen. Vrouwen zijn daarbij tot een derde agressiever dan mannen.

Extremen afgetopt
Ook hier is relatief goed nieuws te rapen: wie gematigd agressief is, blijft dat. Wie een hoge mate van agressiviteit vertoont, zoals schoppen, slaan en bijten, ontwikkelt meer controle en zit na drie jaar op hetzelfde niveau van agressie als niet-agressieve koppels.

Dat komt waarschijnlijk omdat het probleem gemakkelijker als probleem wordt herkend als het zich in extreme mate voordoet, en er dus naar gehandeld wordt. Andere mogelijke verklaring is dat zeer agressieve koppels afstand nemen van elkaar waardoor ze minder met elkaar in conflict gaan. (edp)