Wat zou ik doen?

Soms wanneer ik rond wandel, denk ik wel eens: Kan ik niet eens iets moois of waardevol vinden. Je hoort zoveel over mensen die een armband of een gouden ring verliezen. Zelf ben ik ook wel al eens iets kwijt geraakt. Maar iets vinden… vergeet het maar.

En wat zou ik ermee doen (moest ik uiteindelijk toch eens iets tegenkomen dat een ander verloor) Ik denk dat ik het zou houden… ja beslist…

Want hoe moet je er achter komen aan wie het toebehoort?

Vandaag ging ik boodschappen doen. Enkele betalingen bij de self-banking. Ik moest nog even wachten, er zijn maar twee automaten en die waren beiden bezet.

Eindelijk ben ik aan de beurt en begin met mijn kaart in te geven en zie dan plots naast mij een herenportefeuille liggen, gewoon op de desk. Die moet van die mijnheer zijn die daarnet vóór mij was en daarna de bank binnenging naar het loket.

En op zo’n moment reageert mijn verstand automatisch. Ik neem de brieventas en ga naar binnen: mijnheer uw portefeuille!

Die man was natuurlijk heel tevreden. Jaja, ik zou dit en ik zou dat…

Zelfs geen dilemma, geen ogenblik gedacht: ik wacht even en samen met mijn papieren steek ik hem dan in mijn handtas. Niets van dit alles.

En al zat er 50 € in, was ik dan rijker als ik ze gehouden had? Ik hoef niets wat mij niet behoort.

En ik zal ook gerust slapen vannacht, geen slecht geweten zal mij wakker houden.

Advertenties

17 thoughts on “Wat zou ik doen?

  1. @ tijdtussendoor
    Ik denk dat wanneer je twijfelt het al een teken is dat je het wel wilt houden.
    Ik heb zelfs niet nagedacht, gewoon naar die man toe. Mijn verstand heeft mij het juiste laten doen.
    Het zijn ook meestal de papieren in een portefeuille die je niet wilt kwijtspelen.

  2. Als je de eigenaar kan traceren… teruggeven, inderdaad.

    Ik was geshockeerd toen iemand mij vertelde dat haar zoon een gsm had gevonden en die zelf wilde houden (daarna heeft hij hem zelfs doorverkocht). Allez, één belletje naar iemand in het adresboek volstond om de eigenaar terug te vinden, maar sja… ze heeft geprobeerd om met haar zoon te praten. Duh, het jonk is 14. “En gewoon afpakken was geen optie?” vroeg ik nog.

  3. Heb ik net zo. En dikwijls denk ik dan toch even, ‘stel je voor dat daar nu een fortuin in zat. Volgende keer ….’
    En dan reageer ik net weer zo instinctief…
    Eerlijk duurt echt het langst.

  4. Vele jaren geleden liet ik mijn portefeuille aan de hardrogers liggen in het zwembad. Daar zat 11000 frank in toen, waarmee ik iets van plan was te kopen van mijn eerste zuurverdiende centjes.
    Pas een week later werd ik gebeld dat mijn portefeuille gevonden was op straat, met alles er nog in, behalve die 11000 frank. De oneerlijke dief zal wel blij geweest zijn met mijn verstrooidheid en ik, ik heb mij een oog uitgeweend.

  5. Als kind hebben wij zo ooit een portefeuille teruggedragen naar het politiekantoor. Ze belden de eigenaar en die zei ‘Geef ze maar 100 BEF’. In die tijd voor kinderen een fortuin!
    Maar vorig jaar bezorgde zoonlief een beugel terug en kreeg amper een bedankje. Tsss… Sommige mensen!

  6. @ zapnimf
    Ja sommigen denken wanneer je iets vindt, het je ook automatisch toebehoort.

    @ tantieris
    Je bent hoe je bent, dat zit in je.

    @ xray
    inderdaad!

    @ Margo
    Dat was wel heel veel geld, nu met die bankkaarten hebben de meeste mensen zoveel niet meer op zak, eigenlijk gemakkelijk.

    @ Kris
    wel, toen die man gisteren de bank verliet, stond ik daar nog en zelfs geen goede avond kon er af!

    @ Leibele
    Gelukkig hebben we nog een geweten.

  7. Heb ooit vlakbij ons huis een portefeuille gevonden, duidelijk gepikt of door een oneerlijke vinder weggegooid nadat hij er geld had uitgehaald. Naar het politiebureau gebracht. Na een paar dagen mij nog mogen verantwoorden over waar ik met dat geld naartoe was… Ik had toen wel zoiets van: volgende keer foert!

    En toch: niets geleerd van scha en schande, want een jaar of 2 geleden werd op onze campus een portefeuille gevonden met enkel de papieren erin. Weggegooid door zakkenrollers die hem van een oudere patiënt gepikt hadden in St-Augustinus, zo bleek achteraf. Ik kon via naam en adres het telefoonnummer traceren en belde om te verwittigen dat we de geldbeugel gevonden hadden. De eigenaar woonde maar een kleine omweg van mijn huis. Ik ben hem die gaan brengen. Hij was pas weduwnaar geworden, slecht te been, een beetje op de sukkel en voor vervoer afhankelijk van anderen. Je kan je wel voorstellen wat een processie van Echternach het dan is om je papieren vervangen te krijgen. De brave ziel was zo blij met zijn (door de regen doorweekte) portefeuille, dat ik op slag mijn colère om het eerste voorval vergeten was.

  8. @ affodil
    Ja die papieren vervangen is dikwijls nog veel erger dan het geld kwijt zijn dat er in zat. Pas, bankkaart, sis-kaart, rijbewijs… enz.

    Je verhaal komt mij ook bekend voor. Ooit in de garage van een hotel in Italië, lagen er papieren verstrooid op de vloer. Ze leken belangrijk en we brachten alles naar de receptie. Bleek ook dat daar nog geld verdwenen was en die mensen hebben ons alleen maar lelijk bekeken. Toen nam ik mij ook voor: in ’t vervolg laat ik alles liggen.

  9. Sorry, maar ik neem het geld eruit. De rest in een enveloppe en opsturen naar de eigenaar. Bij het vinden op straat, hé. Als die persoon nog in de buurt is geef ik alles terug, natuurlijk.

  10. Lees ik hier nu echt dat er mensen zijn die het geld uit een gevonden portefeuille gewoon uitnemen, ook als ze in de bijhorende papieren de eigenaar kunnen achterhalen?
    Ik geloof niet wat ik lees. Dat is gewoon crimineel. Dat heeft alle elementen van diefstal in zich. Het stafwetboek zegt in art 461 ev. dat hij die een zaak die hem niet toebehoort bedriegelijk wegneemt schuldig is aan diefstal en gestraft wordt met een gevangenisstraf van een maand tot vijf jaar.
    Ongeloofelijk en bijzonder triestig, zo leven zonder een greintje rechtvaardigheidsgevoel.

  11. @ blanche
    het is de bedoeling dat elk zijn gedacht zegt, ook als niet iedereen ermee akkoord gaat. En jij mag protesteren.
    Hoe ik er over denk staat in mijn postje te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s