Shoppen in Genk zorgt voor gebroken knoken.

Het heeft de krant al gehaald; de Grote Markt is een flop. In het verlengde van het stadsplein, hebben ze de Grote Markt ook een vernieuwbeurt gegeven.

Naast een kasseiweg (welke ook nog een terras in twee snijdt) is een opstap van zo’n veertig centimeter hoog.

Die moest dienen om de auto’s van het middenplein weg te houden, ze kunnen daar dus niet oprijden.

Een groot nadeel; er is geen kleurverschil. Met als triestig gevolg dat daar dagelijks mensen serieus vallen. Onlangs kipte er nog iemand met zijn rolstoel zijdelings de dieperik in. Er staan platen om te verwittigen, maar heb je de zon in je ogen of kijk je niet echt omlaag, ontgaat je dat.

Nu moet het toch lukken dat ik al meerdere keren de honderd heb gebeld, omdat er weer iemand gevallen was. Zo vandaag ook. Hoe komt het dat ik net op dat ogenblik daar ben, ik zou het niet weten. Maar je krijgt een stuk ervaring zodat je kan inschatten hoe erg het is.

Een dame op leeftijd had de rand niet gezien en struikelde er over. Er waren twee jonge vrouwen die probeerden haar recht te helpen, maar ik zag onmiddellijk dat haar pols waarschijnlijk gebroken was. Haar broek was aan de knie kapot en ze bloedde een beetje. Maar het meeste bloed kwam van haar geschaafde vingers. Op zo’n ogenblik neem ik onbewust de leiding. Het was duidelijk dat ze niet recht geraakte en ik vond dat ze haar beter konden laten zitten en belde de honderd. De twee keken mij wat ongelovig aan, maar lieten haar dan los.

Omdat ik zag dat de vrouw een beetje wegzakte (ze zat ook ongemakkelijk met gestrekte benen) ben ik achter haar gaan staan zodat ze tegen mijn been kon steunen. Ondertussen hield ik haar hoofd recht. Door tegen haar te praten probeerde ik haar gerust te stellen en bij bewustzijn te houden.

Op een moment kloeg ze over te weinig lucht, geen wonder, al die ramptoeristen die zo dichtbij stonden. Op mijn vraag gingen ze toch achteruit. Er was nog iemand die het verstand had om haar met een krant wat koelte toe te wuiven.

Geheel toevallig kwamen de vrouw haar buren voorbij gewandeld, zodat die tenminste haar dochter konden verwittigen.

De ambulance liet niet lang op zich wachten en terwijl ik haar nog steeds ondersteunde, kreeg ze al zuurstof en werd haar arm gespalkt. Een verpleger zorgde voor een steunkraag rond haar hals, terwijl de andere haar broekspijp openknipte tot aan de knie. Die zag er niet gebroken uit.

Het viel mij op dat ze haar ook niet plat legden op de brancard. Even daarvoor was er een Duitse verpleegster langs gekomen die vond dat de dame op haar rug moest liggen met de benen een beetje omhoog. Maar de vrouw zei dat ze zich misselijk voelde en daarom vond ik dat ze beter kon recht zitten.

Haar buurman ging mee naar het ziekenhuis. Terwijl ze haar in de wagen schoven zei ze zachtjes; bedankt… maar ik heb je naam en adres niet. Ik wuifde nog eens, het maak niet uit wie haar geholpen heeft.

Nu ga hier niet beweren dat ik Moeder Theresa ben, maar zelf brak ik ook eens mijn pols, toen ik uitschoof op de gladde blauwe steen die je hier plenty vindt. Mij hebben ze toen ook rechtgeholpen.

Ik vraag mij wel af wat de gemeente daar eens aan gaat doen. Gaan ze wachten tot er iemand dood valt?

Geloof het of niet, maar dit was de vierde keer dat ik een ziekenwagen moest bellen op een wandeling.

Advertenties

20 thoughts on “Shoppen in Genk zorgt voor gebroken knoken.

  1. @ bart
    gij se mooie! Ik kwam daar langs met boodschappen. En die andere keren dat loopt over enkele jaren.
    Een was een man met een hartaanval die naast mij in elkaar stuikte.
    (en neen het is niet mijn favoriete terras. 😉

  2. Hihi, ik moest wel lachen om de reactie van Bart.

    Soit, wat ik wou zeggen: je hebt dat duidelijk enorm goed aangepakt. Op zo’n momenten is het wel handig als iemand de leiding neemt en de juiste beslissingen (probeert) te nemen.

  3. @ Linn
    Ja Bart is de plezante thuis!

    Je hoopt dan maar dat je de juiste dingen doet, wanneer je met zoiets geconfronteerd wordt.

    @ Annemie
    Bedankt, gelukkig hoef ik nooit lang na te denken.

  4. Als jij toevallig passeeert en al 4 keer de ambulance hebt moeten verwittigen, wordt het wel hoog tijd dat de gemeente er iets gaat aan doen. Ik hoop trouwens dat de gewonden weten dat ze de gemeente aansprakelijk kunnen stellen.
    Ook van mijnentwege chapeau voor je koelbloedigheid en je kennis van zaken.

  5. @ Leibele
    De werken zijn nog niet klaar, maar op die plaats hadden ze al lang een leuning kunnen plaatsen.

    @ tijdtussendoor
    je moet echt voortdurend kijken waar je je voeten zet.

    @ madameblogt
    Die vier keren was wel steeds ergens anders. Hier zijn verschillende plaatsen waar de weg samen met het voetpad plat is, terwijl er dan plots een borduur opduikt.
    De gemeente is verzekerd tegen ongevallen, maar toen ik mijn gebroken pols heb aangegeven, werd het niet aanvaard. Volgens hun zeggen waren ze alles na gegaan en had het die dag niet gevroren.
    Terwijl die blauwe stenen de vrieskou vasthouden voor enkele dagen, en spiegelglad zijn.
    Kennis van zaken is een te grote eer. Eigenlijk ga ik op mijn gevoel af. Zie ik dat het ernstig is, vind ik het onnodig om aan die mensen te gaan sleuren. Beter onmiddellijk bellen zodat er geen tijd verloren gaat.

  6. Ik geloof nooit dat het toevallig is dat jij al vier keer zoiets hebt meegemaakt. Jij weet van aanpakken op zo’n moment, dat is wat de slachtoffers nodig hebben en dus zorgt een of andere kracht er voor dat je bent, en niet zo iemand als ik die hoogstwaarschijnlijk van haar noch pluim zou weten wat aan te vangen.

  7. amai! dan wordt het tijd om daar iets aan te doen! als ze nu eens allemaal de ziekenhuisrekening naar de gemeente sturen, zou er dan niet snel iets gebeuren?
    Chapeau voor jouw optreden, goed van je (y), ik hoop dat je ooit in mijn buurt bent als ik op mijn bakkes val en iets breek 😉

  8. Gelukkig ga jij vaak wandelen…
    … en heb je een gsm!

    Een mens vraagt zich soms af wie die foliekes allemaal bedenkt. Ons nieuwe dorpsplein oogt mooi, maar ze hebben er ruwe reliëfsteen in verwerkt. Onbekommerd stappen is er niet meer bij en als je hakken aanhebt, is het helemaal evenwicht bewaren.

  9. @ Blah
    normaal gezien is de gemeente hier in fout. Ze zijn daar ook voor verzekerd.
    Hoop maar liever dat je nóóit op je bakkes valt en iets breekt… 😉

    @ zapnimf
    Architecten maken mooie tekeningskes, zonder er rekening mee te houden of bepaalde dingen wel nuttig en verantwoord zijn.
    Kasseien hebben we hier ook, daar kan je met hakken amper op lopen. Blauwe steen die àltijd glad is. Klinkers die een eigen leven leiden. Trappen waar veel bejaarden wonen. enz…

  10. Het centrum van Genk wordt inderdaad elke dag een beetje monsterlijker. Heeft iemand ooit gevraagd wat de mensen zelf willen?

    Iedereen die ik ken heeft een hekel aan de ronde punten, die vreselijke boulevard waar niemand ooit komt behalve om over te steken, de nieuwe leegstand, de “parkeerboetepolitie”…

    Het is mijn geboortestad, maar ik vind het officieel het lelijkste stadscentrum van heel België.

  11. @ fotomart
    Mmmm… ik vrees dat het niet aan mij ligt hoor!

    @ Ella Guru
    Jawel, vóór alle werken begonnen is er een enquête geweest. Iedereen kon gaan stemmen; gewoon ja of nee.
    Het was een eensgezind ‘nee’ , maar wie zijn wij?

  12. Hier zou ze blijven liggen hebben. Zo viel er eens een fietser enkele auto’s voor ons. Ze reden errond zonder te kijken hoe ernstig het was ! Wij hebben de oude man opgeraapt en hem, op zijn verzoek, naar huis gebracht. We hadden opeens alle tijd …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s