Bakelietjes.

‘Senioren fotograferen’ was de opdracht. Wie wilde meedoen mocht zes foto’s insturen van de omgeving. De dienst cultuur hield zich ermee bezig en een heuse jury koos de beelden uit die hen aanspraken.

Ingekaderd achter glas werden ze aan de muur gehangen en tentoongesteld. Er waren drie mooie water-lucht foto’s van mij bij en ik kreeg de ‘Genker sleutelhanger’ met embleem (het leek wel een medaille) en een fotokadertje cadeau. (iedereen kreeg trouwens dat pakketje)

Maar er was ook een matinee voorzien van de ‘Bakelietjes’ Nooit eerder van die naam gehoord, die komt trouwens van de oude radio’s die uit bakeliet gemaakt waren. En omdat ze oude liedjes zongen uit de jaren 30, 40 en 50, heel toepasselijk.

Drie dames en een heer ‘speelden’ een radio-uitzending gelijk dat toen ging. Heerlijk overdreven en met veel overacting. De liedjes maakten toch wat los vanbinnen. Ik zag mijn moeder voor mij, die meezong met haar radio. Terwijl ze de vaat deed, luisterde ik naar haar stem; ‘mijn moeder was een Wenerin’ (ik begreep nooit wat daar zo mooi aan was, als je moeder altijd weende)

’s Avonds zaten we rond de radio, wanneer er luisterspelen uitgezonden werden, (heel spannend). Ik herinner mij ‘crochetwedstrijden’ een soort ontdek de ster. Waarom dat zo heette, ik heb geen flauw idee.

Eens dat het tv-tijdperk aangebroken was, ging alles heel snel. Het is nooit meer zo geweest, zoals toen.

De voorstelling bracht een hoop nostalgie naar boven, die ik lang vergeten was. Ze deden het goed, heel goed.

Het mooiste vond ik ‘In the mood’ à capella. Maar noem je dat zo als ze geen woorden zingen maar de muziekinstrumenten nadoen? Heeft geen belang… het was mooi…

Advertenties

14 thoughts on “Bakelietjes.

  1. Ons moeder luisterde jaaaaaren nadien nog iedere dag naar ‘Het koekoeksnest’. Ok, dat was ’s middags.

    Die gezelligheden van het andere soort : er bestond nog geen uitlach-tv. Nu wel, jammer genoeg. (Al vond ik die Duitse shows ook maar niks)

  2. ja, ik herinner me nog dat we een ‘Nord-Mende’ radio hadden met een ‘oog’ voor de afstemming van de ‘posten’. Die radio belandde later op mijn slaapkamertje omdat mijn ouders een ‘nieuwe radio’ aankochten… Die nieuwe radio was een Grundig; een
    mooie houten uitvoering met een helder groen oog.
    De zenders stonden nog met hun naam op de voorplaat vermeld…
    Ik herinner me nog dat we luisterden naar ‘radio Antwerpen’.: ‘Bonte Avonden’, met Theo van den Bosch en Co Flower; en het Brussels ‘ketje’; Renaat Grassin…
    De zondagmiddag was er dan ‘Opera en Belcanto’, samengesteld door ene Etienne….(de naam ontsnapt me; nee, nee, niet onze Vermeersch…), een programma dat ik op mijn kamertje beluisterde…
    Over ‘andere tijden’ gesproken…

  3. @ zapnimf
    onze eerste tv stond toch veel op Duitsland afgesteld, er was ook niet veel keuze.
    Uitlach-tv? Ik herinner mij de gongshow, waarin mensen héél belachelijk gemaakt werden. Voor die tijd niet zo evident.

    @ Nagolore
    Jij herinnert je nog namen en merken!
    De radio die het verste in mijn geheugen teruggaat was een model(letje) van boven afgerond en zonder groen oog.
    De volgende had wel zo’n oog en we vonden het plezant om dat te zien. Ik weet nog dat in de jaren 50 een radio 800 Fr. kostte. Wel veel hé?

    @ Leibele
    Bedankt! Ik kan iedereen aanraden om naar deze nostalgie te gaan kijken.

  4. Dat digitaaltje van jou heeft zijn vruchten al afgeworpen.
    Mooi woord ‘bakelietje’.
    Mijn moeder zong altijd van die ellenlange verdrietige missionarisliedjes.

  5. Ik kwam hier via “Letters in de soep”, de blog van Hannah. Gezellige blog heb je, fijn om even rond te kijken! Zelf heb ik geen herinneringen aan die tijd want ik ben geboren 1967 en toen hadden ze al TV en transistor radios. Maar ik ben wel, in zekere zin, een “ouderwets” mens. Ik vind samen-zijn en zorgzaam omgaan met wat we hebben belangrijk. Weliswaar waren de mensen voor de jaren zestig materieel minder welvarend, maar ze waren wel gelukkiger. Dat verzin ik niet zelf, dat is het resultaat van een Brits onderzoek naar geluk! Ik kom zeker nog eens terug!

  6. @ karen van staeyen
    welkom! Altijd leuk om er een nieuwe lezer bij te krijgen!
    Of de mensen toen echt gelukkiger waren… er was ook veel miserie. Maar feit is dat ze sneller tevreden waren.

  7. Zo ver terug kan ik niet gaan wegens hypermodern bouwjaar ’68. Bij ons stond de TV vooral op Holland.
    Van een radio zo ergens in huis herinner ik mij niet veel, mijn ouders waren te druk bezig met zelf muziek maken.
    Zelf had ik wel een radio/cassettespeler om liekes op cassetjes te trekken om dan goed luid mee te brullen.
    Bakkeliet hadden we niet (kwestie van er eens een rijm bij te lappen hé zeezichtje)
    Anyway, geproficiateerd met je Genker sleutel en andere decoraties!

  8. @ Margo
    Toen jij geboren werd, was ik zelf al moeder. Ik geloof dat ik ook een cassettespeler had, dat was toen hèt van hèt.

    Ook zonder bakeliet
    kwam je aan een lied!
    zoals je wel ziet
    ben ik een gekke kwiet.
    Bedankt voor de proficiattekes! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s