RSS

De magische Kerst.

19 Dec

animated2De oudere man die de hoofdrol speelde in het kerststukje, was gekozen om zijn uiterlijk. Droef gelaat, diepe groeven, nagelaten door het leven, een beetje gebogen. Hij benaderde echt het personage dat hij moest uitbeelden.

Het stuk gaat over een oude verbitterde schoenmaker. Sinds zijn vrouw en kinderen overleden zijn heeft hij geen geloof meer en een grote tegenzin van Kerstmis.

Er was echt magie tijdens de opvoering, je voelde iets dat je niet zo dadelijk kon thuisbrengen. Hij speelde zijn rol met hart en ziel.

Op het einde, wanneer luid het ‘Gloria’ weerklinkt, moet hij op zijn knieën vallen en de tranen die uit zijn ogen welden waren echt zichtbaar. Dit was voortreffelijk ingeleefd.

Naderhand, bij een kop koffie geraakten we aan de praat, alhoewel hij  een man is van weinig woorden.

‘Wat vond je ervan, heb ik goed gespeeld vandaag?’

‘Je hebt dat echt heel emotioneel gedaan, je hebt iedereen weten te ontroeren.’

‘Nochtans ging het mij vandaag niet zo goed.’

Ik gaf hem de kans om erover te praten, als hij er behoefte aan had.

‘Mijn heup deed pijn… en… het is vandaag net 35 jaar geleden dat mijn verloofde gestorven is… en twee dagen later mijn baby…

… vóór ik opkwam heb ik het stuk aan ‘haar’ opgedragen…’

Mijn hart kromp ineen en het enige wat ik kon doen was eens over zijn arm wrijven. Maar daar stopte het gesprek…

Met zijn vingertop veegde hij nog een traan uit zijn ooghoek en ging eventjes naar buiten, een beetje gebogen, zijn voeten wat sloffend.

Terwijl ik hem nakeek, moest ik zwaar slikken om de krop uit mijn keel te krijgen.

Dan besefte ik dat de man hier zijn eigen leven had opgevoerd.

Advertenties
 
18 reacties

Geplaatst door op december 19, 2008 in dagboek

 

18 Reacties op “De magische Kerst.

  1. Annemie

    december 19, 2008 at 13:24

    Er is veel verborgen leed – zelfs bij mensen die we menen te kennen! Jammer eigenlijk… Die man heeft toch, dank zij jou, zijn hart kunnen luchten!

     
  2. tijdtussendoor

    december 19, 2008 at 15:48

    Hopelijk was hij daarna een beetje opgelucht…

     
  3. adelheid

    december 19, 2008 at 16:22

    Veel niet gekende levensverhalen en verdriet, inderdaad. Hij heeft het iemand eens kunnen zeggen…

     
  4. zapnimf

    december 19, 2008 at 20:05

    Zo’n raar zinnetje : de verloofde die sterft en twee dagen later de baby. Bleef de baby dan nog twee dagen in de buik van de verloofde verderleven? Of ging dat over een andere baby?

     
  5. zeezicht

    december 19, 2008 at 20:27

    @ Annemie
    Of hij er veel aan gehad heeft… het was maar een kort gesprek.

    @ tijdtussendoor
    Ik vrees van niet, ik heb het gevoel dat hij de rest van zijn leven blijft treuren.

    @ adelheid
    Ik ken de man amper, er zullen toch nog mensen zijn die hiervan op de hoogte zijn.

    @ zapnimf
    Nee zap, zulke verhalen gebeuren alleen in China. Ik weet niet hoe oud de baby was, maar het was wel zijn enig kind. Hij had het over een ongeluk.
    Meer weet ik niet, ik kon hem niet beginnen uit te vragen.

     
  6. breeg

    december 19, 2008 at 20:44

    Straf. Je wist natuurlijk wel waar die magie op het podium vandaan kwam, maar het blijft toch wel straf.
    Misschien heeft het hem wel goed gedaan om zichzelf zo in dat stuk te geven. Als hij een man van weinig woorden is, heeft hij het toch via dat personage kunnen vertellen…

     
  7. madameblogt

    december 19, 2008 at 23:25

    Die man heeft mijn allergrootste sympathie. En jij ook, omdat je hem de kans gaf of zijn verdriet te verwoorden.

     
  8. Flo

    december 19, 2008 at 23:59

    Dat verdriet zit heel diep. Het moet verschrikkelijk zijn om twee personen die je zo dierbaar zijn in één klap te verliezen.

     
  9. micheleeuw

    december 20, 2008 at 11:10

    Niet wat je verwacht had van het gesprek achteraf, maar dat gaf het stuk nog een extra dimentie.

     
  10. micheleeuw

    december 20, 2008 at 11:12

    dimensie, bedoelde ik, natuurlijk. 😉

     
  11. zeezicht

    december 20, 2008 at 12:50

    @ breeg
    Ik heb niet zoveel inzicht in die man zijn gedachten, daar ken ik hem niet goed genoeg voor.

    @ madameblogt
    Nu begrijp ik wel zijn droeve ogen.

    @ Flo
    Ik vrees dat hij vergroeid is met dat verdriet.

    @ micheleeuw
    Ja, het heeft mij toch diep geraakt. Je beseft plots dat je zo weinig weet van andere mensen.

     
  12. tania

    december 20, 2008 at 15:20

    Zoiets raakt mij, dat die man dat verlies is tegengekomen en juist op die dag aan herinnerd wordt. Het raakt me ook te weten dat hij er eigenlijk niet van los geraakt.

    Zo’n verlies kraakt een persoon, denk ik. Of je leeft verder (na uw eigen tijd van rouw) of je blijft met de doden in je gedachten en leeft eigenlijk niet meer ten volle.

    Heeft die man ooit opnieuw de liefde leren kennen?

     
  13. zeezicht

    december 20, 2008 at 21:51

    @ tania
    Sommige mensen blijven hun verdriet koesteren, kunnen het niet loslaten.
    Ik weet enkel dat hij alleen is nu.

     
  14. Margo

    december 21, 2008 at 16:25

    Innerlijk leed en verdriet…we moesten eens weten…

     
  15. zeezicht

    december 21, 2008 at 16:54

    @ Margo
    Soms is het gemakkelijker om niet alles te weten…

     
  16. Dorien

    december 22, 2008 at 19:01

    Acteurs putten vaak uit hun eigen ervaringen, zo ook deze man :-S …

     
  17. anna

    december 22, 2008 at 19:51

    Wat erg. Soms kan je zo verschieten van wat mensen allemaal niet al meegemaakt hebben.
    Ik vind de nieuwe layout zeer fijn hier. Net zoals de sneeuwvlokjes. En vraag me niet waarom maar die foto van dat bewegend kaarsje fascineert me ook.

     
  18. zeezicht

    december 22, 2008 at 22:00

    @ Dorien
    Dat is meer bij improvisatie. Maar hier stond letterlijk in de tekst: zijn vrouw en kinderen waren lang geleden overleden en hij kende enkel nog wanhoop…

    @ anna
    Ja ik had het er ook moeilijk mee.
    De layout heb ik veranderd omdat de vorige nogal bleek was. Nu komen de sneeuwvlokjes beter uit. Ik denk dat ik deze ga houden.
    En dat kaarsje had ik al een tijdje, ik heb het bewaard voor deze tijd van het jaar.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: