Shoppen over de grens.

Onlangs nog ergens  gelezen: voor een dagje uit gaan we naar zee en om te shoppen naar Maastricht. Dat is een waarheid als een koe!

Woensdag met H. de bus op en de grens over. Achter ons zat een koppel van middelbare leeftijd. Ze wilden weten aan welke halte ze best konden uitstappen om naar het winkelcentrum te gaan.  Ze hadden een Bongobon (gelukkig weet ik sinds kort wat dat is) waarmee ze enkele dagen in Hasselt verbleven en van daaruit Limburg verkenden. Na wat korte uitleg, zei de dame dat de mensen in Limburg zo vriendelijk en gedienstig zijn.

Ik wilde een paar laarzen en wist goed welk model, maar vinden is iets anders. Maar ik denk niet dat je ergens zoveel schoenwinkels vindt als in Maastricht.

Eerst even over de markt en het viel mij op dat je daar heel andere dingen ziet dan bij ons. Een kraam met soorten notenmengelingen waar ik nog nooit van gehoord had. We konden niet weerstaan en kochten beiden wat noten en gedroogde abrikozen. En ik kan je verzekeren dat ze lekker waren, beter dan die stukken rubber welke ik hier koop.

Veel kramen met alle mogelijke opvallende stoffen, ik denk voor carnaval, want dat wordt daar heel mega gevierd. En boa’s in alle kleuren van de regenboog. Er zijn daar zelfs winkels die alleen carnavalspullen verkopen.

Sôit, schoenen moesten we zien. Enkele koffie’s en winkels later had ik ze, mijn laarzen. Mèt gesp, hoge malse schacht, brede hak, in een woord: dè laarzen. En in het Kruidvat vond ik de dagcrème waar ik eens een staaltje van gekregen had en daarna nergens kon vinden.

H. ging een chique boetiek binnen. Hier had ze vorig jaar een (dure) jas uit de etalage laten halen om te passen. Maar toch niet gekocht. Het waren nog de twee kakmadammen van toen (ik vroeg mij af of ze ons herkenden), want ik had daar nog geen andere klanten gezien.

H. begon daar weer de duurste jas te passen, draaien en keren voor de spiegel.  Mooie jas, dat wel. Maar ondanks de korting… pfffttt.

Bij het naar buiten gaan had ik het gevoel dat de oudste van de twee madammen vanuit haar zetel, met afkeurende röntgen-ogen door mij heen keek. We waren gewogen en te licht bevonden, zeker van, (niet in kilo’s maar in euro’s natuurlijk).

Als H. van plan was die andere boetiek binnen te gaan waar ze eens een broek besteld had en nooit afgehaald, zou ik wel buiten wachten.

We hebbenimages-laars veel gezien en goed gewandeld geslenterd.

De bushalte ligt aan de Maas, net ter hoogte van de Missisippi. De zoetige  geur waaide ons al tegemoet. Een aantal rokers haastten zich om hun jointje op te krijgen voor de bus er was. Er zaten er veel met een dwaze smile voor zich uit te kijken. Ja, ieder zijn meug…

Zij hun spul… ik mijn laarzen.

Advertenties

18 thoughts on “Shoppen over de grens.

  1. Slenteren en shoppen zijn niet aan mij besteed, zoals je ondertussen al wel weet, maar toch ben ik zeer blij dat het een leuke dag was voor jullie en dat je gevonden hebt waar je naar zocht. Daar zal je goed mee kunnen stappen en wandelen.

  2. Maastricht is ook één van mijn favoriete winkelsteden…
    Groter dan Hasselt, dat als je gewoon lekker wat wil rondslenteren toch snel te klein is (en boekhandel Selexyz in de Dominicaner kerk heeft toch net een iets andere uitstraling dan – ook favoriet – de Markies van Karabas in Hasselt).
    Gezelliger dan Eindhoven (dat de laatste jaren steeds rommeliger en vuiler lijkt te worden)
    Overzichtelijker dan Antwerpen (en zonder Antwerpenaars)

  3. Jot, dames en heren commentatoren… doe maar net of we er niet zijn hoor, hier op deze blog, de Antwerpenaren.

    Als dat prentje uw botten zijn, zeezicht, dan lopen we nu allebei met dezelfde rond. En de mijne zijn niet gekocht in Maastricht.

  4. @ micheleeuw
    Ah, ik ben graag buiten hé! En winkels das mijn ding, zelfs als ik niks koop.

    @ Duvel
    Nee, mijn laarzen láát ik lappen.

    @ annetanne
    In Hasselt kom ik heel weinig. En ’t is waar daar ben je snel uitgekeken.
    Een boekhandel in een kerk had ik voordien ook nog nooit gezien, wel mooi verzorgd.
    Eindhoven ken ik net zo min als Antwerpen.

    @ zapnimf
    Das waar ook jullie zijn Antwerpenaren en wij verstaan ons goed. Ik denk dan alleen aan de stad, maar Antwerpen is ook een provincie.

    Die botten op dat prentje lijken alleen maar op de mijne, er is een beetje verschil. Dat wij dezelfde botten hebben zegt toch wel iets.
    Misschien moest ik ze de volgende keer maar eens in Antwerpen kopen? 😉

    We gaan hier toch geen provincieconflict krijgen hé?

  5. Antwerpenaren…. 🙂 Ooit zei ik: een Aaantwaarpeneir… moet ik nooit of vanzeleven hebben. Ik woon nu (8 jaar) bij zo’n Antwerpenaar. En ’t is “the time of my life”!

  6. @ madameblogt
    daar heb je dan een lesje uit geleerd dat je mensen niet zomaar in ‘vakjes’ kan stoppen zeker?

    @zapnimf
    mijn laarzenhakken in leder maakten zoveel lawaai dat ze bij de schoenlapper beland zijn. Het stoort mij als men mij al een straat ver hoort aankomen. 🙂
    De tien € extra korting bovenop de soldenprijs, kan ik nu uitgeven aan nieuwe hakken.

  7. Net vandaag ontdekt op de schoenenplank; een paar laarzen van een van mijn dochters die me passen mits een paar dikke fleece-sokken.
    Maar Maastricht heeft zeker iets aparts. Dat lingeriewinkeltje bijvoorbeeld op de hoek waar een of andere stroom langs loopt.

  8. @ Leibele
    De cultuur staat ook nog op onze agenda, maar dat is voor ’n andere keer.

    @ georgina75
    Liefst over niemand een verkeerd woord.

    @ chelone
    Maastricht heeft zeker het voordeel dat er véél winkels zijn.
    Maar een lingeriewinkeltje op een hoek… ik zou niet zo direct weten waar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s