RSS

Verloren ring.

27 Feb

hanger1ring1Ik heb het er al eens eerder over gehad: nooit vind ik iets, maar zal wel dingen verliezen.

Deze keer mijn ring met yin-yang tekens. Gelukkig geen duur stuk, maar ik was er aan gehecht, het hangertje heb ik ook.

Ik draag de tekens omdat ik mij bezig houd met tai-chi. Het heeft allemaal te maken met zen.

Geen idee waar ik hem verloren heb. Heel in de verte herinner ik mij dat ik iets hoorde vallen en dacht aan een knoop. Maar het is eigenlijk belachelijk dat ik mij niet meer voor de geest kan halen waar en wanneer het was.

Het kan ook gebeurd zijn toen ik mijn handschoenen uitdeed.

Och, zo’n ring is natuurlijk te vervangen, er is maar één probleem: je vindt zoiets bijna niet. In Blankenberge weet ik twee winkels waar ze te krijgen zijn, dus wanneer ik nog eens naar zee ga…

Waarschijnlijk zijn die winkels pas open rond Pasen, dus nog even geduld.

Of het moest zijn dat hij hier nog plots opduikt…

Ja, ik verwacht commentaar van enkele medebloggers over mijn geheugen. 🙂

Advertenties
 
10 reacties

Geplaatst door op februari 27, 2009 in bloggen, dagboek, dagelijks, stom

 

10 Reacties op “Verloren ring.

  1. zapnimf

    februari 27, 2009 at 19:48

    Die commentaar hebben we al gehad. Zorg maar tot zolang dat je je yin en je yang in evenwicht houdt! Een acupunctuurtje tussendoor misschien?

     
  2. micheleeuw

    februari 28, 2009 at 11:00

    Aangezien je eraan gehecht bent doe je het meer aan en zo verlies je het gemakkelijker. Altijd jammer maar nu kan je eens kijken wat je nog zoal hebt om aan te doen ?

     
  3. zeezicht

    februari 28, 2009 at 19:28

    @ zapnimf
    met acupunctuur zit je in een heel andere richting. (maar ik kan je raad altijd opvolgen) 😉

    @ micheleeuw
    ik heb nog andere ringen die zeker meer waard zijn, maar ik kan goud niet samen met inox-staal dragen (vind ik)

     
  4. Lia

    maart 1, 2009 at 10:13

    gelukkig ben jij even menselijk als eenieder wie, als je geld kon verdienen aan alles wat ik al kwijt ben geraakt en niet meer heb terug gevonden – op een enkele keer na wanneer je mij ‘aaaah hier ligt dat ding’ hoort slaken – zo je ene leuk fortuin kunnen verdienen, mijn dochter vebaasd zich er oiok steeds over ‘waarom leg jij dingen weg en weet je later niet meer waar!’

    maar de lol kwam toen ik haar op exact hetzelfde betrapte, gelukkig dacht ik, ook menselijk zoals ieder ander …

    maar dat is wel lullig iets verliezen wat je dierbaar is, dat hangertje vind ik schitterend juweltje en tussen () je bent lekker bezig als je het mij vraagt alles is ZEN …

    {-♥-}

     
  5. veerle

    maart 1, 2009 at 10:30

    Nooit leuk spullen te verliezen waar je gehecht aan bent.

     
  6. Margo

    maart 1, 2009 at 12:06

    Zoeken werkt niet. Als je je ring ergens in huis verloren bent zal het ineens opduiken, op een moment dat je er totaal niet mee bezig bent. Als het elders zoek is geraakt heb je minder kans het terug in je bezit te krijgen want ja, er zijn nog veel mensen die dat mooie dingetjes vinden.

     
  7. affodil

    maart 2, 2009 at 09:54

    Misschien werkt dat met die ring zoals met knuffelstenen: als je ze niet nodig hebt zijn ze zoek en dan ineens, als je er behoefte aan hebt, liggen ze voor je neus te pronken. Zo heb ik eens meer dan een half jaar gezocht naar één chalcedoon oorknopje. Toen ik overwoog om een chalcedoonhanger te kopen omdat ik hem echt nodig had, stond ik me op een ochtend te vergapen aan beide knopjes in mijn juwelendoosje. De verloren zoon stak half onder een fluwelen kussentje uit!

     
  8. zeezicht

    maart 2, 2009 at 13:05

    @ Lia
    Och eerlijk gezegd verlies ik niet zo snel dingen.
    Als ik eens iets kwijtraak, zijn het papieren, maar de reden is dan meestal dat ik die zo goed heb weggelegd om ze zeker terug te vinden. Met een averechtse uitwerking.

    @ veerle
    Er zijn belangrijkere dingen dan een ring, ik kom er wel overheen hoor!

    @ Margo
    Waarschijnlijk ben ik hem ergens op straat verloren en dan blijft hij natuurlijk niet liggen.

    @ affodil
    het zou mij verwonderen moest ik hem hier thuis vinden, maar weg is weg…

     
  9. lia

    maart 3, 2009 at 17:02

    😀 ja ook dat is mij bekend … van die bonnetjes waar garantie op staat van een artikel dat je hebt gekocht gehijt ben ik die steevast kwijt en als de garantie verlopen is vind ik ze terug :-S

    {-♥-}

     
  10. zeezicht

    maart 3, 2009 at 17:58

    @ lia
    Garantiebonnetjes… ik heb er al teruggevonden waar niets meer opstaat, de inkt lost zich vanzelf op.
    zoals in die politiefilm: deze boodschap vernietigt zichzelf binnen vijf seconden…

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: