Nooit vergeten.

images1Nee, echt, die ene dag, ik zal hem nooit vergeten. Het hele gebeuren heeft een diepe indruk op mij nagelaten.

Nochtans is het al enkele jaren geleden, het verhaal zit ergens in mijn archief.

Het was in het voorjaar, iets later dan nu.

De geïmplodeerde tv, in het appartement onder mij. Er werd geroepen, aan mijn deur gebeld.

Hoe ben ik naar buiten gegaan? Over mijn slaapkleed een ochtendjas, gelukkig in warme fleece, de straat op in het midden van het centrum.

Wat nam ik mee? Enkel mijn gsm en mijn sleutels.

Wat vergat ik?

– mijn gebit (!)

– mijn bril

– mijn medicatie

– mijn handtas

– mijn papieren

– mijn cavia

– plassen gaan

– mijn onderbroek had een versleten elastiek, waardoor ze afzakte.

Alleen mijn gsm bleef over, mijn sleutel moest ik afgeven omdat de brandweermannen naar binnen moesten.

Dat raam onder het mijne, waar die zwarte rookwolken uitkwamen, zal ik nooit vergeten…

Advertenties

17 thoughts on “Nooit vergeten.

  1. Al goed dat je je sleutels hebt afgegeven. Had je terug een hand vrij om je onderbroek regelmatig op te trekken.
    Je vergeet het nooit. Maar het is toch, buiten materiële schade, voor iedereen goed afgelopen? Of niet?

  2. @ zapnimf
    Gelukkig is het voor iedereen goed afgelopen.
    Maar het is een beeld dat voorgoed op je netvlies staat. Dat gevoel van eenzaamheid en nietigheid… Op dat ogenblik weet je ook nog niet hoe erg het is of wordt.

    Mijn onderbroeken heb ik toen grondig gesorteerd: elke twijfelachtige elastiek… vuilbak in. En sinds toen doe ik mijn gebit alleen nog maar uit om het te poetsen. 😉

  3. kan ik begrijpen.Ik heb zo een gasexplosie meegemaakt in mijn toenmalige buurt een jaar of 10 geleden,nooit of te nimmer zal ik dat moment vergeten waar ik het ene moment nog op weg naar de winkel was en het ander moment een stuk huis rakelings aan mij zag passeren…

  4. Oké, het is allemaal slechts materieel maar als je dat allemaal verliest, vooral de souvenirs, foto’s en persoonlijke zaken, moet het een vreselijke belevenis zijn die nog lang daarna blijft spoken.

  5. @ chelone
    ik ben niet echt iets kwijtgeraakt, alleen veel poetswerk bleef er over.
    Maar het is vooral die emotie, dat moment dat je niet weet hoe erg het gaat worden. Je kan niet meer denken…

  6. Heb hetzelfde aan den lijve ondervonden…
    Op een nacht (ik was een jaar of 11) is de kelder van ons nieuw huis indertijd volledig uitgebrand. Een chance dat mijn zus zaliger dorst had en even ging drinken in de keuken, zij merkte de brand op. We zijn alle 6 naar buiten gespurt en werden door de buren opgevangen. Alle muziekinstrumenten van mijn ouders waren tot as herleid (zij hadden een orkest en onze kelder was hun repititieruimte) en ook van mijn vader zijn werkhuis schoot niks meer over. De zolder zag roetzwart, alles wat daar stond was beschadigd en hebben we moeten wegdoen.
    Enfin, een brand vergeet je nooit. Het is bijna 30 jaar geleden en ik kan die brandgeur van toen nog ruiken. Ook de hele scène errond zal ik nooit vergeten; de sirenes, de zwaailichten, de brandweer, het water..
    Dat was “slechts” materiële schade, we bleven gelukkig allemaal ongedeerd.

  7. beetje lame om te zeggen, maar ik heb een soortgelijk iets ervaren, maar dan een appartement schuin onder het onze, wij moesten ook naar buiten ik nam mn kind en de hond en verder niets mee,ik heb me wel eens afgevraagd wat ik zou doen als … eerst de katten naar beneden droppen en dan alles laten en al wat lopen kan meenemen … alles wat leeft is niet vervangbaar al het andere wel, maar het is een ellende want je bent alles kwijt, een vriend van me heeft dat zelf thuis ervaren echt alles kwijt, erg hoor, foto’s kleding en in deze tijd je PC en al het materiaal wat daar op staat is van onschatbare waarde ook! ik denk dat ik ook mn externe schijf zou meenemen! daar staan veel foto’s op ook gescande oude foto’s en zo en al mn muziek!

    {-♥-}

  8. Ik kan me de emotie voorstellen : de angst, de onzekerheid, … En dan die opkuis achteraf ! Daar zou ik nog het meeste van gruwelen, eens ik weet dat iedereen ‘slechts’ materiële schade heeft, natuurlijk.

  9. Akelig. Dit maakt bij mij ook de herinnering los toen in de tuin van de buren het tuinhuisje afbrandde, midden in de nacht. De vonken sloegen tot op ons PAS VERNIEUWDE plat dak van de keuken, de vlammen waren zeker 8 m hoog. Paniek. Aan de voordeur heb ik toen extra kleren en onze schoenen klaargelegd, voor het geval we moesten vluchten.

  10. @ lia
    zou jij aan foto’s en muziek denken? Mijn verstand was gewoon geblokkeerd.

    @ micheleeuw
    wanneer je aan de kuis begint, is het ergste voorbij. Ik heb eerst een uur zitten bleiten.

    @ fotomart
    Het doet je toch wat, zeker als je dan vlammen ziet die zo hoog zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s