RSS

Tweede keer chemo.

31 Jul

Het eerste wat ik zag toen ik opstond… mijn hoofdkussen vol haar…

Ik wist dat het ging gebeuren, maar op dat ogenblik was het toch even slikken. Nadat ik er zoveel mogelijk had uitgekamd, moest ik naar het ziekenhuis. Mijn witte bloedcellen waren ondertussen gestegen tot 5000, anders was de chemo uitgesteld.

En ja hoor, weer hetzelfde probleem met de port-a-cat. Assertief zijn, had ik mij voorgenomen, wegens vorige keer.

‘ Jullie mogen drie maal prikken en als het niet lukt, wil ik naar de rontgenafdeling.’

De verpleger probeerde nog: misschien eerst een echo?

Ik weigerde pertinent.

En er werd naar mij geluisterd! Zelfs mèt bestraling ging het nog vrij moeilijk.

Voordat de naald verwijderd werd, hebben ze het nog eens goed bekeken. Eigenlijk staat het ding te laag, waardoor de moeilijkheid steeds ontstaat. Dus hebben ze de maat genomen in centimeters, plus een cirkeltje rond het prikje getrokken met een viltstift. Waterdichte plakband erover en ik ga proberen om het duidelijk te houden.

Voor de dag erna kreeg ik een spuit mee die mijn ruggemerg moet aansporen om de witte bloedcellen op peil te brengen.

Ik was er echt ziek van. De reden? Omdat de symptomen mij bekend voorkwamen, keek ik eens naar de bijsluiter… er zat sorbitol in. Geen kat gelooft dat ik allergisch ben voor zoetstoffen. Terwijl ik het steeds weer laat horen. Niemand heeft er al van gehoord. En na de dertiende dag ga ik ook nog zware grieptekens krijgen zoals: spierpijn, gewrichtspijn, lichte koorts. Gelukkig hebben ze mij verwittigd, anders had ik misschien aan Mexicaanse griep gedacht.

Blijkbaar ben ik uniek, want er viel mij nog iets op, ik zag mijn pc-scherm zo wazig. Toen ik mijn bril afzette… zag ik plots heel duidelijk. Raar maar waar.

‘ s Avonds belde ik mijn zoon, breng de tondeuse maar mee, het is zover.

Hij had het er heel moeilijk mee, maar ik zei dat hij er enkel aan moest denken dat hij mij ermee hielp. Het lukte vrij goed. Ik kreeg nog een speciale afwerking: met een zacht borsteltje en de stofzuiger verwijderde hij nog alle prikkeldingetjes van mijn hoofd en in mijn hals.

Ik heb hem eens goed omhelsd en gezegd: zie eens hoe sterk je bent wanneer het nodig is!

M. heeft kapjes gemaakt (tulbandvorm) in stretchstof die mijn hoofd goed omhullen. Ik denk dat het gemakkelijker zit dan sjaaltjes, ze kunnen ook niet wegwaaien. En ik weet dat mijn haar teruggroeit, dus dat is het minste van mijn zorgen.

Advertenties
 
28 reacties

Geplaatst door op juli 31, 2009 in chemo, dagboek, dokter, het leven, kanker

 

Tags:

28 Reacties op “Tweede keer chemo.

  1. madameblogt

    juli 31, 2009 at 20:03

    Ik vind je bijzonder moedig, Zeezicht. Respect!

     
    • zeezicht

      augustus 1, 2009 at 06:55

      Een mens is heel complex, madame. We hebben in ons brein een ingebouwd mechanisme dat ons aanspoort om door te gaan, anders zou ik het niet weten.
      Ik zie dit ook bij lotgenoten.

       
  2. veerle

    juli 31, 2009 at 20:46

    Ik vind het bijzonder knap hoe je omgaat met je haarverlies. En met de andere problemen. Gelukkig ben je zo mondig. Ook mijn respect heb je!

     
    • zeezicht

      augustus 1, 2009 at 07:08

      We waren ook voorbereid. Beter het netjes houden, als je moet wachten tot alles vanzelf uitvalt is het ook geen zicht.
      Jammer wel van mijn mooie kapsel dat ik sinds vorig jaar had. Maar ik heb vóór de operatie nog enkele foto’ s van mijzelf gemaakt… een souvenir.

       
  3. elke

    augustus 1, 2009 at 07:33

    Respect verdien je uiteraard, net zoals iedereen in dezelfde situatie. Het moet niet gemakkelijk zijn om de moed erin te houden.

    Ik wist trouwens niet dat je haar al zo snel uitvalt. Bij een vriendin van mij is dat langzamer gegaan. Maar dat zal wel van persoon tot persoon verschillen, vermoed ik. En als het je een hart onder de riem kan steken: zij is er weer helemaal door en heeft haar mooie haardos weer terug.

     
    • zeezicht

      augustus 2, 2009 at 06:36

      Ja daarom maak ik mij over mijn haar niet zo’n zorgen.

       
  4. Bloem

    augustus 1, 2009 at 23:00

    Geen woorden vind ik … maar toch even laten weten dat ik aan je denk. Liefs!

     
    • zeezicht

      augustus 2, 2009 at 06:37

      Bedankt, Bloem! Zo’n reactie doet toch steeds goed!

       
  5. Margo

    augustus 2, 2009 at 12:44

    Dat moet wel heel raar doen om te merken dat je je haar verliest, ook al weet je dat het een normaal gevolg is van de behandeling en wist je dat het er zou van komen. Je blijft positief en daar bewonder ik je voor. Keep up the good spirit, lieve zeezicht.

     
    • zeezicht

      augustus 2, 2009 at 17:04

      Het is wel heel confronterend natuurlijk.
      Maar ik heb ook mijn momenten van boosheid en/of verdriet. 😦

       
  6. watervrouwtje

    augustus 2, 2009 at 17:15

    zeezicht ik vind je een byzonder moedige dame
    hartelijke groetjes

     
  7. affodil

    augustus 3, 2009 at 08:12

    Je bent een kanjer! Mét of zonder haar.

     
  8. madam arabelle

    augustus 3, 2009 at 12:16

    Mijn moeder gebruikte van de buff sjaaltjes, ook heel handig en op allerlei manieren te draaien en te schikken.

    Voor de rest, sterkte en hou de spirit zo hoog als nu, dan kan je nog lekker lang genieten!

     
    • zeezicht

      augustus 3, 2009 at 15:16

      Dat genieten gaat met mondjesmaat. Maar hopelijk gaat het ooit beter!

       
  9. micheleeuw

    augustus 6, 2009 at 08:44

    Het zàl weer beter gaan ! Daar moet je aan denken. Alles komt weer goed en ook je haar komt terug, zoals bij mijn vriendin/collega.
    Respect !

     
  10. fotomart

    augustus 7, 2009 at 21:09

    Ik kan me voorstellen dat je haar het minste van je zorgen is. Belangrijker is dat je geneest, dat je de moed vindt om door te gaan en er sterk blijft tegenaan gaan. Want je bent sterk. Je hebt geen andere keuze. En goed dat je mondig bent!
    Je bent een KEI !!

     
  11. annava

    augustus 8, 2009 at 11:44

    Ik vindook niet meteen de juiste woorden… Ik wens je nog héél veel moed, succes en natuurlijk vooral veel beterschap toe.

     
  12. chelone

    augustus 8, 2009 at 21:19

    Je kan naderhand ook een heel andere haarstructuur krijgen, heb ik gehoord. Mensen met sluik haar kunnen plots krulletjes krijgen of omgekeerd. Ik ben benieuwd naar jouw nieuwe haardos.
    Heel dicht bij jou,
    kusje

     
    • zeezicht

      augustus 9, 2009 at 07:55

      Benieuwd ben ik ook. het is ook niet zo dat iedereen ‘mooi’ haar terugkrijgt, bij sommigen blijf je ‘het’ zien.
      Veel liefs.

       
  13. plukdedag

    augustus 16, 2009 at 08:39

    ik ben nog maar net op je blogje.
    ow chemo…
    mijn mama heeft al 3 keer kanker gehad, en grote miserie nog.

    veel moed!!!!!

     
    • zeezicht

      augustus 16, 2009 at 15:51

      Oei! Al drie keer? Hopelijk gaat het haar ondertussen een beetje beter?

       
  14. zapnimf

    augustus 26, 2009 at 08:59

    Ondertussen ben je al aan de derde.
    En ben je misschien de kapjes reeds gewend.
    Moed!

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: