RSS

Een fatale spuit?

10 Aug

Zoals mij verteld was, kwamen de bijwerkingen van de spuit Neulasta na twaalf dagen. Griepsymptomen: lichte koorts, rugpijn, vermoeidheid.Vooral mijn ruggengraat moest het ontgelden. Het leek of er leven inzat, waren dat misschien de witte bloedcellen die bezig waren aan vermenigvuldiging? 🙂

Ik bewoog voorzichtig uit angst dat mijn hernia ging opspelen en vastlopen.

Voor alle veiligheid keek ik de bijsluiter nog eens na. Het klopte wel allemaal, maar op een gegeven moment ben ik gestopt met lezen, het had veel weg van een doemscenario. Het ging van erg naar erger. Deze spuit kon zelfs fataal worden.

En dan denk je: jawadde! Als je naar buiten gaat kan je onder een bus lopen, of er valt een vliegtuig op je hoofd, of een verstekeling, of een blok ijs… deze lijst kan je eindeloos lang maken, daar sta je toch ook niet bij stil?

Gelukkig heeft de ellende niet te lang geduurd; welgeteld één ganse dag en twee halve, ervoor en erna.

Wat nu maakt dat ik een ganse week heb die (hopelijk) een beetje normaal zal zijn.

Ik voel mij ook wat sterker dan na de eerste chemo. Je staat er niet bij stil, maar wat ik vroeger als gewoon ervaarde, is nu een luxe: een ganse week.  🙂

Aan mijzelf is ook wat werk. De huid wordt door de behandeling heel droog, dus moet ik mij elke dag goed insmeren, anders bladder ik af als oude verf. Hiervoor is de body-oil van Dove uitstekend geschikt. Normaal is het wat te vettig, maar nu ideaal.

Voor de volgende chemo doe ik ook mijn twintig nagels met verharder, zonder de oude laag er af te halen. Tot nu heeft het toch geholpen.

De tijd vliegt, zelfs nu. Ik kijk enkel naar wat al voorbij is, niet naar wat nog moet komen. Ik denk dat het zo het beste is…

Advertenties
 
18 reacties

Geplaatst door op augustus 10, 2009 in bijwerkingen, chemo, dagboek, dokter, het leven, kanker

 

Tags:

18 Reacties op “Een fatale spuit?

  1. micheleeuw

    augustus 10, 2009 at 09:34

    Terug en vooruit kijken maar alleen naar de leuke dingen.
    Je bent goed bezig en komt er wel !

     
    • zeezicht

      augustus 10, 2009 at 20:05

      Vooruit staat er enkel nog meer ellende. Komt er iets leuks, zal ik er op dat moment van genieten, maar ik kan niets plannen.
      Kijk ik achter mij, dan weet ik dat die dingen al voorbij zijn.

       
  2. tante annie

    augustus 10, 2009 at 09:41

    djies er zit poeier in u!!

     
  3. Menck

    augustus 10, 2009 at 16:15

    Jeetje, jij weet je titels ook wel te kiezen, zeg! Gelukkig is de inhoud van je log een pak positiever. Net als jij, overigens, iets wat ik ten zeerste bewonder.

     
    • zeezicht

      augustus 10, 2009 at 20:07

      Menck, je weet toch dat een titel moet aansporen tot lezen?
      Of minstens nieuwsgierigheid opwekken. 🙂
      En die bijsluiter is echt zo angstaanjagend: je milt kan barsten, met fatale afloop… en toen ben ik gestopt met lezen…

       
  4. Flora Fleempaard

    augustus 10, 2009 at 17:47

    Zo moedig… Ben onder den indruk.

     
    • zeezicht

      augustus 10, 2009 at 20:08

      Moedig? Ik zou eerder zeggen: ‘tis van moetes’

       
  5. lentesneeuw

    augustus 11, 2009 at 09:06

    Amai, als je er niet mee te maken hebt, dan weet je gewoonweg niet wat er allemaal bij komt kijken. Je hoort het wel eens “alhier en aldaar”, maar… jou nu te lezen, en dat je er zo geweldig positief tegenaan gaat, dat wekt alleen -en herhaaldelijk- bewondering op. Ik weet, je moet erdoor, je kan niet anders en ’t is toch het beste voor lijf en leden om positief te blijven. Je doet dat meesterlijk goed! Het mag gezegd worden 🙂

     
    • zeezicht

      augustus 11, 2009 at 16:53

      Het geheim is eigenlijk dat je géén KEUZE hebt!
      Nu heb ik me wel een beetje misrekend, want de griep-symptomen zullen voor de hele week zijn.

       
  6. madam arabelle

    augustus 12, 2009 at 08:51

    “Het geheim is dat je geen keuze hebt” Een waarheid als een koe, maar je positivisme is een krachtig wapen. Mijn moeder heeft zo de gepronostikeerde 6 maand met ruim 5 en een half jaar overschreden. Blijven doorgaan dus!

    En sterkte!

     
    • zeezicht

      augustus 12, 2009 at 19:09

      Sterk van je moeder! Daaraan zie je dat ze het ook niet steeds weten!

       
  7. watervrouwtje

    augustus 12, 2009 at 13:43

    Ja zeezicht,ik had ook enorme veel bijwerkingen van de chemo ik had bijwerkingen die eigenlijk niet mochten voorkomen,een ervan waren “verbrande” voetzolen,de huid viel gewoon af tot drie keer toe,dan zei de dokter nog “nu heb je weer ooie babyvoetjes,amai nog nie,ik heb nog altijd een beetje een branderig gevoel in de voeten,Maaaaarrrrrrr als dat alles is dan ben ik nog goed af,alhoewel ambetant.
    Heel veel moed gewenst zeezicht en tot kijk,en je blijft moedig
    daaaaaaag
    Keep smiling

     
    • zeezicht

      augustus 12, 2009 at 19:12

      Die bijwerkingen dat is er echt teveel aan hé?
      Brandende voeten heb ik ook wel regelmatig, maar wat jij daar hebt meegemaakt… goh…
      Dan ben jij toch ook moedig gebleven!

       
  8. watervrouwtje

    augustus 12, 2009 at 13:45

    EEn mooi zeezicht dat heb momenteel ook letterlijk
    ,was ik nog vergeten,
    groetjes
    liefs

     
    • zeezicht

      augustus 12, 2009 at 19:13

      Geniet maar van je zeezicht! Het is je gegund.

       
  9. zapnimf

    augustus 26, 2009 at 09:02

    Straf hè.
    Pas als het misloopt, besef je hoe belangrijk gezondheid is.
    Sterk hoe je erover schrijft.

     
  10. zeezicht

    augustus 26, 2009 at 09:44

    Je moet onder ogen zien dat het gewoon zo ìs!

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: