RSS

Mijn besluit stond vast!

01 Okt

Het was met een klein hartje dat ik vorige woensdag vertrok naar het ziekenhuis voor mijn vijfde chemokuur.

Er moest iets veranderen, ik stond op het randje van een depressie. Het was jaren geleden dat ik nog zoveel geweend had als de laatste tijd.

Toen de oncoloog naar mijn verslag luisterde, hoe de laatste keer verlopen was, waagde ik mijn kans en zei plots dat ik geen chemo meer wilde. Ik kon het gewoon niet meer aan. Het is helemaal niet mijn gewoonte om te klagen, in mijn leven heb ik toch al heel wat verdragen.

Eigenlijk was ik verbaasd dat hij zei daar geen probleem mee te hebben. Alles had ik verwacht: dat hij ging proberen mij om te praten of zeggen dat je zo’n kuur niet mag afbreken, alles behalve dit!

Vermits de tumor verwijderd is, moest de chemo preventief werken. Nu ga ik verder met pillen die voornamelijk op de vrouwelijke hormonen werken. Als je de bijsluiter leest, ook niet min hoor! Zeker op mijn gewicht zal ik moeten letten.

Volgende week moet ik naar een andere dokter om een planning te maken voor de bestraling, die in feite ook preventief is zodat de kanker niet overslaat op mijn skelet of longen.

Over de port-a-cath; die moet normaal om de acht weken gespoeld worden, maar vanwege het probleem dat ik heb met mijn pac, vond de oncoloog het beter om hem te laten verwijderen. Dat is dus over twee weken en gebeurt onder plaatselijke verdoving. Beter zo, want nu doet hij ook pijn.

Mijn besluit stond vast ja… maar ik denk als de oncoloog een goede reden had kunnen opgeven om de chemo toch te doen, had ik waarschijnlijk wel toegegeven…

Nu voel ik mij opgelucht en rustig, heel anders.

De bestraling zal ook geen feest zijn, maar je bent er niet zo ziek van, enkel moe.

In het begin van het jaar schreef ik eens in een logje: dit jaar heeft mijn verjaardag een getal dat deelbaar is door zeven en om de zeven jaar verandert een mens…

Deze verandering had ik toch niet verwacht en hopelijk duurt het ook geen zeven jaar…

Advertenties
 
14 reacties

Geplaatst door op oktober 1, 2009 in bijwerkingen, chemo, dagboek, dokter, het leven, kanker

 

Tags:

14 Reacties op “Mijn besluit stond vast!

  1. watervrouwtje

    oktober 1, 2009 at 20:39

    dag Zeezicht,ben blij dat je een besluit genomen hebt,ik geloof wel dat het goed komt,ikzelf ben ook halverwege de chemo moeten stoppen vanwege de bijwerking,hou maar goeie moed
    slaapwel

     
    • zeezicht

      oktober 3, 2009 at 08:02

      Ja ik ben er eigenlijk wel gerust in omdat de oncoloog het goedkeurde.
      De bestralingen zullen ook wel nuttig zijn. En het feit dat ik mij opgelucht voel (en beter) is ook positief!

       
  2. tricky

    oktober 4, 2009 at 08:04

    wat goed dat je dat hebt durven vragen… en dat de oncoloog erachter stond… bij borstK is het immers heel vaak zo dat ze louter preventief chemo geven inderdaad, en je kan je afvragen of dat dan al dat afzien wel waard is hé! heel anders als bij mij (want ik merk dat je ook wel es bij mij komt lezen ;-)) waar wel al uitzaaiingen waren en waar ik slechts 4 van de 6 chemo’s kon krijgen owv mijn nieren… ik ben er zeker van dat het bij jou goed komt zo… en ja, de bestraling, da’s ook nog even afzien, maar toch anders… zo hoorde ik van lotgenootjes met borstK!
    goeie moed verder! en je stemming helpt heel zeker! verwen jezelf maar goed!

     
    • zeezicht

      oktober 4, 2009 at 13:15

      Volgens ik gehoord heb, ben je van de bestralingen wel héél moe, maar niet ziek.
      Toch een groot verschil met de chemo!

       
  3. micheleeuw

    oktober 4, 2009 at 10:21

    Als de dokter het goed vindt, het toch preventief was maar vooral dat je je nu al beter voelt dan is het goed en de juiste beslissing.
    Je gewicht komt wel weer in orde eens je die pillen niet meer moet nemen. Waarom nog 2 weken wachten eer het er uit mag ? Goeie moed met de bestraling !

     
    • zeezicht

      oktober 4, 2009 at 13:18

      neen mijn gewicht komt niet vanzelf terug in orde, en ik moet die pillen vijf jaar nemen. Dus als ik niet een beetje oplet kom ik twintig kilo bij op die tijd!
      En twee weken wachten omdat er dan pas plaats was, ik moet bij de specialist aan huis gaan, het gebeurt onder plaatselijke verdoving.

       
  4. annava

    oktober 5, 2009 at 12:27

    Ik ben blij dat je gelukkig bent met je besluit!
    Heel veel succes zeezicht

     
  5. Elise

    oktober 6, 2009 at 14:32

    Blij eens met een min of meer positief gevoel je weblog te kunnen verlaten…Volhouden, je komt er wel!

     
  6. veerle

    oktober 6, 2009 at 19:35

    Ik heb deze post al een paar gelezen en wist eerst niet goed hoe te reageren. Ik hoop dat je de juiste beslissing nam, maar als het goed aanvoelt ben ik er tegelijk van overtuigd dat dat ook zo is. Nog veel moed en ’t allerbeste gewenst!

     
    • zeezicht

      oktober 6, 2009 at 22:15

      Oh het is nog niet afgelopen hoor!
      De bestraling kan ook zwaar zijn, mijn huid is nogal dun…

       
  7. madameblogt

    oktober 6, 2009 at 22:17

    Dan gaat ne mens zich toch afvragen waarom de dokters je zo laten afzien, terwijl het met minder pijn ook kan.
    Ik slaak samen met jou een diepe zucht van opluchting.

     
    • zeezicht

      oktober 7, 2009 at 14:34

      Ja begrijpe wie kan!
      Nu heb ik bvb de vellen aan mijn hielen hangen, wat vermeden had kunnen worden als ze mij ijsslofjes gegeven hadden.
      IJshandschoenen heb ik gehad, maar volgens hen kon het voor de voeten geen kwaad. Ook twee teennagels staan gereed om uit te vallen.

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: