RSS

En nu : de bestralingen!

21 Okt

HPIM1037Ondertussen ben ik van die vervelende PAC af. De specialiste zei dat die echt slecht zat en veel te diep, vandaar de problemen. Maar ze was wel zo slim om eerst te vragen of zij die geplaatst had, heel voorzichtig. Alhoewel ik er schrik voor had (gewoon plaatselijk verdoofd) viel het al bij al nog mee. Op twintig minuten was het klusje geklaard.

En ik moet zeggen dat de bestraling (tot nu toe) ook best meevalt. Dat kan natuurlijk nog veranderen na -tig aantal beurten. Het brandt een beetje, zoals wanneer je wat lang in de zon hebt gezeten. De vermoeidheid kan ook plots toeslaan en er is spier- en botpijn.

Maar als ik het moet vergelijken met de chemo zou ik zeggen: chemo is huilend over de vloer kruipen van pijn en ellende.

Het is wel jammer dat ze mijn voeten bij de laatste chemo niet in ijs gelegd hebben, dan had die miserie toch al vermeden kunnen worden.

Al bij al kan ik zeggen dat mijn lichaam redelijk krakkemikkig is: geen haar, half balkon, geen beha, geen schoenen, drie teennagels die losstaan. De vellen aan mijn hielen beginnen ondertussen voor herfstblaadjes te spelen, overal vind ik kleine stukjes.

Gisteren kocht ik baby-shampoo zonder zeep, om mijn haar donzige hoofdhuid te wassen. Daar groeit iets! Maar ik ben er nog niet aan uit of de kleur nu wit is of baby-blond…

Ja, ik begin nu toch wat tunnel door het bos licht (of zoiets) te zien…

Advertenties
 
20 reacties

Geplaatst door op oktober 21, 2009 in bestralingen, bijwerkingen, chemo, dagboek, dokter, het leven, kanker

 

Tags:

20 Reacties op “En nu : de bestralingen!

  1. veerle

    oktober 21, 2009 at 11:13

    Wat je nu moet doorstaan klinkt alleszins beter dan wat geweest is. Hopelijk is het ook beter. Alvast nog veel moed gewenst!

     
    • zeezicht

      oktober 21, 2009 at 17:53

      het voelt nu beter aan en dan komt de moed ook terug.

       
  2. sneeuwkoningin

    oktober 21, 2009 at 12:13

    hey het klinkt al beter,meid!
    doe zo verder,zou ik zeggen 🙂

     
  3. madam arabelle

    oktober 21, 2009 at 15:30

    Tunnels en lichten en bossen tonen volgens mij aan dat je op de goede weg zit. Prachtige foto trouwens, als je van dàt soort dingen nog kan genieten is er nog helemaal niks verloren.

     
    • zeezicht

      oktober 21, 2009 at 17:55

      De foto is al wat ouder, maar ik vond ze bij de tekst passen.

       
  4. Stef Flater

    oktober 21, 2009 at 17:38

    Ik hoop voor je dat de rest van de behandeling je veel minder ongemak en pijn bezorgt dan tot nu toe het geval was.
    Mooie foto trouwens – een beetje eigenzinnig tegen de zon in maar toch een prachtig effect. Klasse.

     
    • zeezicht

      oktober 21, 2009 at 17:56

      effe hout vasthouden!
      bedankt voor het compliment!

       
  5. watervrouwtje

    oktober 21, 2009 at 21:11

    Hopelijk blijft het verder ook goed gaan Zeezicht
    groetjes

     
  6. elke

    oktober 22, 2009 at 16:39

    Je klinkt hier in alle geval toch al beter. Heb je al een idee tot wanneer de bestralingen zullen duren?

     
  7. Margo

    oktober 22, 2009 at 19:01

    Hehe, dit schrijfseltje voelt positief aan, Zeezichtje! Het tij gaat keren, ik voel het. Je hebt genoeg pijn moeten doorstaan, hé meid. We duimen allemaal voor je en hopen dat alles vanaf nu beter en beter wordt.

     
  8. madameblogt

    oktober 22, 2009 at 22:30

    Dat er in de voorgaande behandeling(en) wel degelijk iets misgelopen is, blijkt toch wel uit de voorzichtige vraag van de verpleegster.
    Minder pijn, minder ellende. Goh Zeezicht, ik wens je van harte een comfortabele genezing.
    Ik wil er om wedden dat je je oorspronkelijke haarkleur terugkrijgt. Een beetje blond en een beetje “grise”. Zo herinner ik me je alleszins.

     
  9. zeezicht

    oktober 23, 2009 at 07:24

    Ahum… zoals in ‘ éminence grise’ ? 😉

     
  10. annava

    oktober 24, 2009 at 22:17

    Prachtige foto!
    Wat een eerlijk stukje zeg. Ergens klinkt het zo hard en zwaar en toch blijf je zo positief en vooral optimistisch. Tgo, ik heb zeer veel respect voor jou. Blijf gaan!

     
    • zeezicht

      oktober 25, 2009 at 08:54

      Ik wil vooral realistisch overkomen. De waarheid, zonder te veel te gaan klagen, want dat brengt je niet verder.
      En de foto… die staat voor het licht waar ik naar uitkijk…

       
  11. Elise

    oktober 25, 2009 at 21:22

    Blij dat te lezen! Ik duim voor baby-blond…

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: