RSS

Achmed the dead terrorist.

05 Dec

Volgens Youtube werd deze Achmed al 100.964.417 maal bekeken! (tot nu toe)

Ik vermoed dat het nog een tijdje zal doorgaan. Misschien ligt het aan het woord ‘terrorist’, dat de aandacht trekt?

Deze buikspreker, Jeff Dunham,  is wel heel goed. Je moet het maar doen!

Advertenties
 
20 reacties

Geplaatst door op december 5, 2009 in bizar, Speciaal, youtube

 

20 Reacties op “Achmed the dead terrorist.

  1. Margo

    december 5, 2009 at 20:24

    Ik ben 1 van die 100.964.417 kijkers!
    In mei heb ik dit fimpje ook op mijn blog gezet omdat ik het zo machtig hilarisch vond. En nog steeds vind.
    Jong en oud zijn zot van deze meneer zijn shows, zowel smurf als mijne pa liggen in een deuk als ze hem bezig zien met zijn poppen.
    Heb je z’n andere typetjes ook al bekeken? Moet je zeker doen, Zeezichtje! Echt: DOEN!

     
    • zeezicht

      december 6, 2009 at 10:25

      Ja ik heb gezien dat de andere typetjes verschijnen aan het einde van het clipje. Heb er al enkele bekeken, echt hilarisch!

       
  2. tricky

    december 6, 2009 at 09:07

    hé het sneeuwt…
    op jouw blog dan toch 😉
    wat leuk! komt er dan seffens ook een sneeuwman, of kunnen we sneeuwballen gooien?!

    tja, nu heb ik het aantal kijkers nog vermeerderd… wel heel goed indeed!

     
    • zeezicht

      december 6, 2009 at 10:27

      De sneeuw krijgen we van wordpress. Het stopt automatisch op 4 januari. Bij mij stond het nog aangevinkt van vorig jaar, dus… was daar plots de sneeuw!

       
  3. Stef Flater

    december 6, 2009 at 12:41

    Hij is goed en ik heb al die clipjes al meerdere keer bekeken op internet maar ik heb er toch geen € 99 voor over om hem live aan het werk te zien in Amsterdam. Dat is me te duur. 😯

     
    • zeezicht

      december 7, 2009 at 09:59

      nee zoveel geld zou ik er ook niet voor over hebben.
      en als je pech hebt en je verstaat of hoort het niet zo goed, ben je eraan voor de moeite!

       
  4. affodil

    december 7, 2009 at 11:42

    De meeste clicks zullen wel van de CIA komen… 😉

     
    • zeezicht

      december 7, 2009 at 19:53

      Oei! En nu gaan ze mij ook vinden via google!!! 😉

       
  5. De Repel

    december 7, 2009 at 19:53

    Jaaaaaa: een van mijn favorieten. Ik heb zelfs even als ringtone gehad. En hij blijft zo populair!

    what kind of terrorist?
    A terrifyin terrorist.

    Schitterend!

     
    • zeezicht

      december 8, 2009 at 16:29

      Het is zo origineel!
      Maar als ringtone zou ik mij misschien toch verschrikken. 😉

       
  6. watervrouwtje

    december 8, 2009 at 16:44

    schitterend ,Zeezicht

     
  7. clara

    december 11, 2009 at 15:27

    Ja, niet slecht. Mijn kinderen sturen mij zo’n dingen door.

    P.S. Mijn computer flipt helemaal van die sneeuw. De zij- en onderschuifbalk flikkert de hele tijd. Strange…

     
    • zeezicht

      december 11, 2009 at 17:38

      Van die sneeuw, dat begrijp ik niet.
      Je kan het ook uitzetten…

       
      • clara

        december 14, 2009 at 09:31

        Ik heb het niet op staan. Het is gewoon wanneer ik op jouw blog kom lezen. Maar zo dramatisch is het nu ook weer niet 🙂

         
      • zeezicht

        december 14, 2009 at 09:48

        Ja, ik weet ook niet aan wat het ligt, maar soms maakt een andere lay-out verschil.

         
  8. De Repel

    december 12, 2009 at 09:13

    He meid, ik wilde toch ook even hier reageren op wat je schreef op mijn log.
    Wat ik absoluut niet weet is hoe het is om in jouw schoenen te staan. Ik heb er over gelezen bij jou en bij anderen (en vanwege mezelf in verdiept) en ik heb het van dichtbij met mijn moeder gezien.
    Maar dan nog is wat ik zei wel wat ik voel. Op dit moment heb ik zo’n hekel aan die rot-borst met die rot-knobbels en ik ben de ongerustheid zo beu dat ik wel degelijk meen wat ik zeg. Op dit moment is dat ding een last voor me. Een zwaard van Damocles.

    Hij doet toch al 10 jaar niet meer mee. De eerste knobbel kreeg ik 10 jaar geleden. En sinds de eerste operatie waarbij de huid compleet gevoelloos is geworden, doet dat hele ding allang niet meer mee. Ik kon er geeneens borstvoeding mee geven vanwege die operatie (en dat heb ik heel, heel erg gevonden). Hij doet al heel lang niet meer mee. Hij hoort echt niet bij me. Ik heb het zo gehad met deze hele rottoestand dat ik het ding liever kwijt dan rijk ben.

    Blijkbaar kan iets dat goedaardig is ook zo’n belasting geven voor een mensch. Dus ja, ik besef wel wat ik zeg. Zonder iemand te willen kwetsen besef ik heel goed wat ik heb opgeschreven.

    Ik hoop dat je er iets van begrijpt.

     
    • zeezicht

      december 12, 2009 at 10:21

      Het is je volste recht om jouw eigen gedachten te hebben en te schrijven. Natuurlijk kan ik ook niet weten wat het is om in jouw schoenen te staan.
      Maar ik hoorde het al meerdere malen: ik geef liever een borst af dan mijn haar te verliezen…
      Op dat moment komt het heel hard aan voor mij, ik ben mijn borst kwijt en mijn haar. Maar omdat ik weet dat mijn haar terug groeit, til ik daar minder zwaar aan. Vóór mijn operatie had ik ook een heel mooi kapsel en vond het ook erg, maar ondertussen is het alweer een beetje aan ’t groeien.
      Maar een borst weg en de pijn welke dat heeft meegebracht, dat is niet te beschrijven. Na al die maanden is het litteken nog steeds als karton tot vanachter in mijn rug en dat zal nog een tijd duren.
      Wegens de bestralingen kan ik nog even niet aan een prothese denken en het onevenwicht is zeker storend. Het zal ook nooit aan twee kanten hetzelfde worden.
      Het was niet mijn bedoeling om je aan te vallen in je uitspraak, maar ik had het er even moeilijk mee. Maar het is zo: iedereen voelt het zijne en ik blijf evengoed je blog volgen en wens je het allerbeste!

       
      • De Repel

        december 12, 2009 at 19:40

        En ik wil ook jou helemaal niet aanvallen, of kwetsen. Sorry, dat wilde ik niet. Ik herken sowieso zoveel van jou in destijds met mijn moeder….

        Ik heb een moeizame discussie gehad met mijn moeder over dit onderwerp. Zij verwoorde het bijna hetzelfde als jij. (Zij is haar volledige borst + borstspier + lymfeklieren kwijt….ze heeft ook chemo gehad…maar ze heeft het overleefd!) En het heeft ons een aantal uurtjes gekost voordat we elkaar ‘aanvoelden’. Voorbij het rationele. Zij was enorm emotioneel geraakt door wat ik riep: weg ermee.

        Wat ik eigenlijk bedoel is dat iedereen roept: je stevent af op kanker, maar laat het voorlopig maar lekker zitten. Dan denk ik: snij weg alsjeblieft voordat het zover is. Ik heb hele kleine kindjes, ik wil niet wachten tot het zover is. En omdat het de derde keer is dat ik voor die situatie sta ben ik het beu.

        Dat van dat litteken snap ik dus wel: ik heb die borst dan nog wel, soort van, maar vanwege dat litteken is hij er eigenlijk niet meer. Ik voel ‘m niet. Het had net zo goed een prothese kunnen zijn. Hij hangt erbij als loos gevoelloos weefsel. Loos weefsel dat knobbels blijft produceren.

        En ik heb het zo erg gevonden dat ik niet eens dat heb kunnen doen waar dat ding eigenlijk voor bedoeld was, namelijk borstvoeding geven. Als ik iets ben is het een moederdier. Die borst heeft me dat ontnomen. Nee, die knobbels hebben me dat ontnomen.

        Mijn moeder heeft nooit een haat-verhouding met haar borst gehad toen ze werd gedwongen afstand te doen van haar borst en ook haar haar, dus zij nam met verdriet afstand. Ik hou al heel lang niet meer van mijn borst…

        Ik ga er niet vanuit dat je dit moet snappen, maar ik hoop wel dat je snapt dat ik niet zomaar oppervlakkig riep ‘liever mijn borst dan mijn haar’.

        Ondanks dat vind ik het heel naar naar dat mijn log je verdriet heeft gedaan. Dat vind ik echt erg. Het spijt me daarvoor. Zo was mijn log nooit bedoeld. Ik heb nooit iemand willen kwetsen maar dat is wel gebeurd en daar voel ik me rot om.

         
  9. zeezicht

    december 12, 2009 at 22:14

    Oh lieve Repel, geen sorry’s!
    Ik begrijp je heus wel, jij hebt je deel van de koek ook gehad. Voel je aub niet rot.
    Mijn reactie was een momentgebeuren.
    Het kwam eigenlijk door een programma dat ik vorige week op tv zag.
    Die dame had eigenlijk alweer mooi haar, maar ze was depri omdat ze haar lange blonde haren miste. Ze zei dat ze liever haar borst was kwijtgeraakt, terwijl ze een heel mooi figuur had en een hele platte buik.
    Daarom kwam jouw uitspraak een beetje hard aan, terwijl ik natuurlijk weinig of niets weet over jou.
    Het spijt mij ook dat ik jou daarmee geraakt heb, het kwam vanuit mijn pijn.
    Eigenlijk bewonder ik je, hoe je met je kinderen omgaat enzo.

    Maar is dit niet de reden dat we schrijven? omdat we ons hart willen luchten en om te weten dat we niet alleen staan?
    Laat ons vooral virtuele vrienden zijn en elkaar steunen, ondanks af en toe een onbedoeld misverstand…

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: