Beu… dat wit…

Eerlijk, ik ben die witte wereld kotsbeu! Nu is het genoeg geweest, het mag nu stoppen.

Al die mensen die een witte Kerst gewenst hebben, dat zijn de schuldigen. Ze zullen daarboven gedacht hebben: jullie zagen… awel, we zullen meteen genoeg sturen. En als het nog even duurt, wordt het zelfs een witte Pasen! Néh!

Ik kan het niet helpen, mij maakt dit weer dépri. Het is natuurlijk wel mooi, zeker voor de kinderen, maar het hoeft zolang niet te duren.

Sinds ik mijn pols eens gebroken heb met vallen, ben ik bang voor gladheid. Ik zou willen/moeten gaan wandelen, maar betrap mij op luiheid en dan die angst, ja, daar is weinig aan te doen.

Daar komt nog bij dat ik nogal verstandelijk redeneer… mij schaam omdat ik niet buiten moét, zoals de mensen die gaan werken en toch nog klaag.

Door het vele rusten en weinig beweging en niet te vergeten de hormonenpillen, ben ik wat bijgekomen. Dit wil ik niet, maar kan er weinig aan doen!

Voorlopig koop ik ook niets nieuws van kleding, ik doe het met wat mij past.

Net nu ik mijn kleerkast netjes opgeruimd heb, een hoop aan de kant  wat ik nooit draag. Ik heb er steeds moeite mee om kleding weg te doen. Maar terwijl ik alles door mijn handen liet gaan, stelde ik mij de vraag: waarom draag je dit niet? En als er dan een antwoord was zoals: dit zit niet goed, de kleur staat me niet, te kort, te lang… dan weet je plots wat weg mag.

Dan komt er een pak ruimte vrij. Maar deze solden zullen aan mij voorbijgaan, of het moet zijn dat ik echt iets nodig heb.

En wanneer de sneeuw eindelijk weg is of tenminste het ijs op de voetpaden, en ik dagelijks een flinke wandeling kan maken, zal het mij wel ten goede komen.

Daar wacht ik nu op!

Advertenties

26 thoughts on “Beu… dat wit…

  1. Ik begrijp je volledig. Ik word ook depri als ik niet eens naar buiten kan. Ziek moeten thuis blijven word voor mij na een dag of twee al een vervelend en na een week een nachtmerrie. Je angst kan ik ook begrijpen – ik ben al meer dan twintig jaar niet meer gaan zwemmen. Ik hoop voor je dat het vlug dooit zodat je weer kan wandelen.
    Mooie foto trouwens.

  2. Ik snap je wel: voor diegene voor wie naar buiten gaan moeilijk is is dit weer helemaal niks. Mijn moeder heeft een enkelblessure die nooit is overgegaan en voor haar is de gladheid funest met lopen.

    Ik hoop dat het snel weer begaanbaar is buiten!

  3. Mijn jongste blijft zagen om sneeuw en hier valt er momenteel amper nog iets. Ruilen?

    En dat het nieuwe jaar voor jou een jaar wordt waarin je heel wat ellende achter je mag laten en weer vrolijk mag genieten van het leven! Van harte, hoor!

    1. Nochtans horen we in het nieuws dat er ook ‘in de Vlaanders’ zoveel sneeuw valt.
      Weekendje Kempen doen?

      Bedankt, Elke! Het nieuwe jaar moet echt nieuw worden!
      Voor jou ook mijn beste wensen, iedereen kan dat gebruiken!

  4. Haast iedereen is het beu ondertussen, behalve Zoonlief, die speelt nog steeds naar hartenlust in de sneeuw. Toch duim ik met jou mee dat hij gauw mag verdwijnen, en je snel weer volop kan gaan wandelen.

  5. Ik ben ze ook zat, die sneeuw, en heb me ook bloggewijs geërgerd. In Limburg heeft het waarschijnlijk nog meer gesneeuwd dan hier en was het kouder. We zullen nog een beetje geduld moeten hebben, vrees ik.

  6. Hier nog eentje die zo stilaan een beetje meer kleur in de wereld wil zien. Ik geloof het nu wel, doe maar weg! (en terwijl ik dit typ zie ik alweer een paar vlokken dwarrelen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s