RSS

Eerste controle.

18 Mrt

Twee dagen achter elkaar naar het ziekenhuis voor controle.

Ja het is bijna een jaar geleden dat mijn leven een heel andere wending nam. Mijn kapsel waar ik toen veel complimentjes voor kreeg, na de eerste chemo, al mijn haar weg.

Dag een, bij de gynaecoloog, zit ik tussen de zwangere vrouwtjes. Heel raar eigenlijk, nieuw leven en daar tegenover mensen zoals ik, die niet weten hoelang ze nog gaan rondlopen.

Het onderzoek op zich, houdt niet veel in. De pijn in mijn ribben en borstbeen is nog een uitwerking van de bestraling. Volgens de uitslag van de botscan, die wat verkalking in de ruggengraat aantoont, hoef ik van hem niets in te nemen. Ik ga daar buiten met een afspraak voor over vier maanden, plus voor een mammografie.

’s Anderendaags naar de oncoloog, dat is op de afdeling chemo. Met tegenzin ga ik daar naar binnen.

Deze dokter beslist dat ik toch maar kalktabletten en ampules vitaminen D moet nemen. Hij noemt het de ‘levertraan’ welke we vroeger op school moesten slikken.

Na de bloedafname hoef ik niet op de uitslag te wachten en krijg een volgende afspraak in oktober.

Als de bloedwaarden niet goed zijn, gaat hij mij bellen en anders gaan de documenten naar de huisarts.

Dus wacht ik op… ‘geen telefoontje’…

UPDATE: volgens mijn huisarts zijn mijn ‘kankerdingetjes’ (mijn chemobrain heeft het woord vergeten voor ik het kon noteren) gedaald dus van 37 naar 23. En dat zou goed zijn.

Misschien weet er iemand het juiste woord en dan zal ik het aanpassen.

Volgens Libelleke zijn die ‘dingetjes’  tumormerkers. Gedaald is dus goed! Op naar de volgende!

Advertenties
 

Tags:

21 Reacties op “Eerste controle.

  1. tricky

    maart 18, 2010 at 20:12

    oh bah, ook weer zo in spanning moeten wachten… weet je dan wel hoe lang het ongeveer kan duren voor ze je al dan niet (liefst niet dus!) bellen…?!
    ik duim voor alles ok!

     
    • zeezicht

      maart 19, 2010 at 10:11

      Tot nu toe heb ik niets gehoord, dus ik neem aan dat het goed is…

       
  2. tijdtussendoor

    maart 18, 2010 at 21:36

    Dat klinkt voorzichtig goed. Ik versta wel niet waarom ze mensen in dit geval laten wachten, alsof het allemaal nog niet spannend genoeg is. Hopelijk blijft de telefoon stil. Ik duim!

     
    • zeezicht

      maart 19, 2010 at 10:12

      Deze avond bel ik de huisdokter, die zou toch al iets moeten weten.

       
  3. madameblogt

    maart 18, 2010 at 21:59

    Dat klinkt heel positief. Ik ben zooooo blij!

     
  4. elke

    maart 19, 2010 at 08:13

    wachten op ‘geen telefoontje’, ik vind dat niet verantwoord. Dat ze dan hoe dan ook bellen, hé. Weet je ook hoe lang je moet wachten op ‘geen telefoontje’, want anders is het nog erger.

    In alle geval: ik hoop dat het geen telefoon wordt. Van harte!

     
    • zeezicht

      maart 19, 2010 at 10:14

      Ik weet, ik had het moeten vragen, maar ik kon niet snel genoeg weer buiten zijn.

       
      • elke

        april 2, 2010 at 12:01

        dat begrijp ik, ja. Maar het ligt toch niet aan jou? Dat zou toch een normale reactie van hen moeten zijn?
        Hoe dan ook: is lees ondertussen dat er positief nieuws is, dus dat is mooi! 🙂

         
  5. veerle

    maart 19, 2010 at 09:21

    Ik hoop dus dat het ‘geen nieuws, goed nieuws’ wordt. Toch vind ik dit maar een rare manier van werken. Ze zouden je op zijn minst in elk geval mogen verwittigen.

     
    • zeezicht

      maart 19, 2010 at 10:17

      Als het niet goed was, had ik waarschijnlijk al iets gehoord (denk ik toch)
      maar de afdeling van de chemo werkt zo op mijn systeem dat ik misselijk word, van het ogenblik dat ik daar binnenkom.

       
  6. V.

    maart 19, 2010 at 12:26

    Gezien de volgende controles naar einde vh jaar zijn geschoven kan ik veronderstellen dat het toch positief evolueert. Ik ben blij voor jou. Die telefoon zal wel stil blijven.

     
  7. Menck

    maart 19, 2010 at 12:33

    In dit geval past het meer dan ooit: geen nieuws is goed nieuws. Ik help het je hopen.

     
    • zeezicht

      maart 19, 2010 at 16:15

      Ik begin er ook gerust in te worden.
      Natuurlijk kan ik mijn gsm ook uitzetten. 😉

       
  8. ik

    maart 19, 2010 at 13:04

    Ik wens je van harte veel beterschap en goed moed.

     
  9. libelleke

    maart 20, 2010 at 09:26

    Zeezicht,daar weet ik alles van :het wachten op geen telefoontje van de geneesheer.
    UPDATE: volgens mij worden die “kankerdingetjes”tumormerkers genoemd.

     
    • zeezicht

      maart 20, 2010 at 10:29

      Ah dat zou kunnen. Bedankt!
      Het is erg als je geheugen zo kort is dat je een woord onmiddellijk vergeet.

       
  10. affodil

    maart 29, 2010 at 09:58

    We zijn intussen 9 dagen verder en er wordt nog steeds niet van een telefoontje gewaagd. Dat ziet er dus goed uit. Houden zo!

     
    • zeezicht

      maart 29, 2010 at 17:21

      Je hebt waarschijnlijk mijn ‘update’ gemist.
      Ik heb naar mijn huisarts gebeld en de uitslag van de tumormarkers was goed.
      Ze zijn gedaald van 37 in september, tot 23 nu.
      Ik ga daar eens wat meer info over vragen, het wil dus nog niet zeggen dat ik ‘kankervrij’ ben.

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: