RSS

Twee zomers lang…

16 Sep

Dat dacht ik, toen ik van op de trein buiten het mistige landschap voorbij zag glijden. Het leek al een beetje herfst.

Voor mij had het leven twee zomers lang gewoon stilgestaan, terwijl het voor de meeste mensen gewoon doorging.

De eerste keer sinds lang dat ik nog eens naar zee ging. Alles moet daarvoor ook in één vakje samenvallen: het weer, of ik mij goed voel, of een vriendin vrij is.

Ik had M. gebeld om te vragen of ze al iets gepland had? Ja, ze ging met schoonzus en nichtje shoppen, maar een andere dag misschien?

Even later belde ze mij terug: ze had haar afspraak verzet, als ik mij goed voelde, wilde ze mee. (lief hé?)

Het werd een leuke dag, niet te warm, niet te koud, het zonnetje was ondertussen van de partij. Elk zuchtje wind kan mij ziek maken, mijn weerstand is nog steeds heel laag.

Waar andere mensen halfnaakt op een terras zitten, heb ik steeds een winddicht jak en een sjaaltje aan. En al is de zon warm, het lijkt wel of elk beetje trek mij vindt. En dan heb ik prijs!

Onlangs werd ik wakker met koude koorts, niet zomaar bibberen, maar echt schudden. Een uur aan een stuk. Toen ik mijn temperatuur opnam: 39 en half! Met twee Paracetamols kroop ik terug in bed. Dat zijn eenzame momenten, dan heb je behoefte aan iemand naast je bed, die even je hand vasthoudt…of je een warm drankje brengt…

Na enkele uren slaap, had ik nog 37.

Het is niet leuk, om steeds maar dat griepgevoel en vermoeidheid te voelen. Het komt ook door de chemopillen.

Ik las ergens over Kylie Minogue, die vijf jaar geleden ook borstkanker had. Ze was nu in haar vijfde jaar van pillenslikken. Heel vaak voelt ze zich rotslecht en had haar dokter al gesmeekt om te mogen stoppen. Maar dat mag niet!

Er was mij gezegd dat je van de bestralingen minder last hebt, maar mijn ribben en borstbeen doen toch nog steeds pijn.

Op youtube had ik een filmpje gevonden met fitnes-dance. Het leek me wel wat om een beetje aan mijn conditie te werken, dagelijks acht minuten. Na twee maal moest ik al stoppen, mijn linkerarm en eronder tot aan mijn middel: alles ontstoken. De kinesiste vertelde mij dat mijn arm niet mag zwaaien. En ik die wilde meedoen aan de zumba-lessen, welke deze week hier gestart zijn. Niet dus… weer een domper…

In oktober krijg ik een griepspuit en een tegen longontsteking, hopelijk valt dat een beetje mee…

Eigenlijk wilde ik een dikke week geleden al een stukje schrijven, maar het komt er maar niet van. Door de dag verschuif ik het naar ’s avonds… en dan ben ik te moe om zinnige ideeën neer te typen.

Dus zal hier maar heel sporadisch iets nieuws verschijnen. Maar ooit zal het wel eens beter gaan…

Advertenties
 

Tags:

13 Reacties op “Twee zomers lang…

  1. tante annie

    september 17, 2010 at 06:32

    zeezicht! daar waart ge dus. eerst aan zee en dan in bed. en avant, vrouw! wij danken u.

     
    • zeezicht

      september 17, 2010 at 11:57

      euh… eigenlijk was het andersom: eerst ziek en dan naar zee. 🙂

       
  2. watervrouwtje

    september 17, 2010 at 07:22

    Zeezicht,dat is toch ook al een stap vooruit vind je niet? een beetje op reis al is het maar één dagje,moed hebben, meid je gaat vooruit zeker weten!!
    lieve groetjes
    Daisy

     
    • zeezicht

      september 17, 2010 at 11:59

      ja natuurlijk ga ik vooruit, maar soms ben ik dat ‘ondergaan’ zo beu.
      ik wil de baas zijn over mijn lichaam, maar het is andersom.

       
  3. veerle

    september 17, 2010 at 20:03

    Ik ben blij je weer te horen, ook al is het spijtig genoeg met niet zo’n goed nieuws.
    Ik wens je nog heel veel moed en sterkte toe!

     
    • zeezicht

      september 17, 2010 at 20:44

      Och, het is ook niet zo’n slecht nieuws, maar ik had niet verwacht dat de ongemakken zo lang zouden duren.
      En je ziet het niet aan mij, dus word je ook niet altijd begrepen.

       
  4. Menck

    september 17, 2010 at 21:22

    Goud waard, zo’n vriendin die prompt haar afspraak verzet om je te vergezellen op je uitje naar zee. O ja: Blankenberge?
    Word maar snel weer de oude!

     
    • zeezicht

      september 18, 2010 at 09:37

      het is echt geen cliché: in nood leer je je vrienden kennen! Ik wilde het eerst niet aannemen, maar ze stond er op om mee te gaan. M. is heel speciaal!
      En ja, Blankenberge, per spoor het gemakkelijkste. (maar het is wel een winterfoto 🙂 )

       
  5. chelone

    september 17, 2010 at 21:37

    Nog even doorbijten, schat en in 2011 geniet je dubbel zo veel van het zeetje!
    Schrijf enkel iets als je er zin in hebt, niemand zal jou dat kwalijk nemen.

     
    • zeezicht

      september 18, 2010 at 09:39

      Ik weet het Chelone, maar soms is mijn geduld even zoek en dan laat ik hier stoom af.
      Tijd heb ik nodig, het komt wel!

       
  6. Bloem

    september 18, 2010 at 10:51

    Wat fijn, zulke vrienden. Ze kunnen zalf op de wonde zijn. Zoet en zacht. Weet je … ik wil het niet minimaliseren maar je kan ook eenzaam ziek in bed liggen en weten dat er iemand in huis rondloopt die geen tijd voor je heeft of niet voor je wil zorgen. …. das soms allener dan alleen.
    Hopelijk vind je af en toe iemand die je hand wil vasthouden irl … ik doe het in ieder geval in gedachten. Kus!

     
    • zeezicht

      september 18, 2010 at 18:02

      dat alleen met twee, daar weet ik alles van. En dan nog op moéten om eten te maken…
      Je reactie is heel lief, dankje… hugg!

       
  7. tricky

    oktober 2, 2010 at 15:45

    ben een beetje blogjes aan het bijlezen…
    en spijtig genoeg kan ik je wel heel erg goed begrijpen in wat je hier schrijft! je hebt echt wel je portie gehad hé… en dat het aan de buitenkant niet altijd ‘zichtbaar’ is, maakt het er inderdaad niet makkelijker op… de tijd die aan je voorbijgaat en jij die het alleen maar kan ondergaan… pfff, je zou van minder moedeloos worden!
    fijn dat je toch weer es naar zee bent kunnen gaan en dat je er een beetje van genoten hebt… ik wens je steeds meer van die dagen, en steeds meer energie!!!

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: