RSS

Handschriften.

07 Dec

Naar het schijnt kunnen ze uit je handschrift heel veel opmaken over jezelf.  Awel, ik zou graag weten wat ze in mijn schrijfsel zouden zien.

Zelf vind ik mijn handschrift kinderachtig. Wat zou dat betekenen voor de kenners?

Als ik  mijn horoscoop ernaast leg, heeft het dan overeenkomsten?

Ben ik lui… consequent… koppig… naïef… en waar vinden ze in godsnaam artistiek? In de ongelijke vorm van mijn letters? Ik zou het echt niet weten.

Maar ik ben jaloers op iemand die mooi schrijft, en dan bedoel ik  ‘mooi’ om te zien.

Mijn moeder die had dat… precies een adellijk geschrift. Eén broer heeft dat geërfd, net dezelfde gelijke letters, ik kan het niet verwoorden.

Mijn andere broer heeft een echt doktersgeschrift, dat kan je gewoon niet lezen. Mijn zussen schrijven eigenlijk ongeveer zoals ik, maar toch nog iets netter.

Mijn buurvrouw maakt aquarellen voor hobby en die handtekening… die is zo mooi, een kunstwerk op zich.

Er wordt wel niet zoveel meer met de hand geschreven, maar ik stuur nog echte kerstkaarten.(tenminste als ik het adres heb)  Het is ook zo leuk, wanneer de postbode een lading retour- kaartjes in je brievenbus laat glijden.

En dan kan ik mij weer verbazen als ik die handschriften zie…

Maar de kaartjes die ik verstuur, dat doe ik met gans mijn hart en dat zal toch wel het belangrijkste zijn, denk ik…

 

 

Advertenties
 
22 reacties

Geplaatst door op december 7, 2010 in dagboek, het leven, Kerstmis, wenskaarten

 

22 Reacties op “Handschriften.

  1. Rob Alberts

    december 7, 2010 at 20:45

    Mijn handschrift is vaak onleesbaar. Ik praat dan graag over onmogelijke handschriften van apothekers en doktoren …….
    Met de prachtige sneeuwval van de laatse tijd sprak ik over een te vroeg bezorgde Kerstkaart.

    Natuurlijk wens ik iedereen veel goede wensen, maar vooral buiten de feestdagen om.

    En mijn handschrift ontcijferen? Daar hebben mijn leerlingen al moeite genoeg mee!

    Vriendelijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

     
    • zeezicht

      december 7, 2010 at 22:35

      Oei, als je les geeft moeten je leerlingen toch kunnen lezen wat je schrijft! Anders hebben ze dat excuus: ik kon het niet lezen, meneer!
      Groetjes van hieruit!

       
      • Rob Alberts

        december 7, 2010 at 22:38

        Ik schrijf heel weinig op het bord, in grote, duidelijke letters. Maar ik vertel liever. De leerboeken zijn heel duidelijk.

        Vriendelijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

         
  2. watervrouwtje

    december 7, 2010 at 20:55

    Zeezicht,ook ik ben zeer geboeid door mooie handschriften en ook ik heb geen mooi handschrift,wat je daar kunt op uitmaken,ik zou het niet weten,naar het schijnt korte benen en korte uithalen zou wijzen op geen fantasie,wat ik toch maar betwijfel,mijn zoon tekent precies de letters en ze staan een beetje van elkaar en naar men zegt wijst dat op een licht en oppervlakkig karakter,als je eventjes hebt lees dan mijn blogje eens,als dat onverschilligheid is ….??.ik zou zeggen niets van aantrekken een geschreven kaartje is altijd aangenaam,en het is me gelijk of het mooi of lelijk of kinderachtig is.Het is de geste die telt.
    warme groetjes

     
    • zeezicht

      december 7, 2010 at 22:32

      Bij jou heb ik steeds het gevoel dat je echt begrijpt wat ik bedoel. Natuurlijk is het niet echt een probleem, maar het interesseert me. Van mij ook groetjes

       
  3. Annemie

    december 7, 2010 at 23:53

    Mijn handschrift is ook niet meer wat het was – niet dat het zo uitzonderlijk was! Een beetje vrouwelijk, rond en achteroverhellend, vooral toen ik nog héél jong was. Met ouder worden moeten we niet zoveel meer schrijven! Waarom nog? We hebben de pc…Handschrift moet je onderhouden, denk ik. Ik schrijf ook nog kerstkaarten met de hand, de adressen en een korte wens binnenin – en als ik geluk heb en een mooi gedicht vind dan print ik dat uit in verschillende exemplaren en knip en plak wat.. Maar ik beken dat ik afgunstig ben van mensen met een mooi, vloeiend en vastberaden handschrift!
    Lieve groeten

     
    • zeezicht

      december 8, 2010 at 09:49

      Ah, jij bent dus ook afgunstig op mensen met een opvallend mooi handschrift.
      Of je dat kan onderhouden… ik heb al heel mijn leven hetzelfde schrift hoor.
      Op school veranderde ik het soms met opzet: alle beentjes van de ‘g’ naar beneden met een rechte streep naar links.
      Maar dat was maar tijdelijk, een grapje eigenlijk. Het kwam automatisch terug hoe het altijd geweest was. 🙂
      Ook voor jou lieve groetjes!

       
  4. elke

    december 8, 2010 at 12:38

    Ik heb wel wat met handschriften en als ik nieuwe mensen leer kennen, dan vind ik het altijd boeiend om te zien hoe ze schrijven. Ik heb het wat moeilijk met slordigheid en ik zit daar dan ook als een gek op te hameren bij mijn kinderen (ze zien mij meestal al komen, maar de jongste schrijft wel heel mooi – enfin: nu nog).
    Ik heb een handschrift wat bij een aantal van mijn vroegere collega-architecten ook voorkwam: naar rechts overhellend en met grote lussen. Ik kan mooi schrijven maar ik kan ook – als het rap moet gaan -lelijk schrijven. Maar ik ben wel best trots op mijn handschrift eigenlijk. Het mag er wezen. Of is dat nu erg om zo te zeggen 😀 (ik ga het mij niet aantrekken).

    Mail mij anders je adres, zeezicht, dan stuur ik je een kaartje. Als je wilt natuurlijk.

     
    • zeezicht

      december 8, 2010 at 13:03

      Ondertussen eens geneusd op tinternet, met als resultaat:

      Praktisch en rationeel, flexibel, sceptisch, gespannen, nieuwsgierig en ambitieus…
      Heel raar maar dat klopt ongeveer. 🙂

       
      • elke

        december 8, 2010 at 22:24

        niet voor niks dat ze dat lieten analyseren vroeger, hé 😉

         
  5. Duvel

    december 9, 2010 at 07:13

    Grafologie noemt het met een mooi woord. Ik geloof er niet zo in maar natuurlijk zegt alles wat je doet wel iets over je persoonlijkheid. Ik heb geen mooi en een moeilijk leesbaar handschrift en heb steeds de neiging sneller en sneller te willen schrijven.
    Ik ben het helemaal een met je over de charme van de handgeschreven kerst en nieuwejaars kaarten incl. het adres op de enveloppe. Vooral de handgeschreven persoonlijke boodschap (ik dan toch altijd schrijf) op de kaart .
    Helaas krijg ik soms wel een telefoontje met de vraag wat ik geschreven heb vanwege onleesbaar ….
    Ik vond ook dat de therapie een slechte invloed had op mijn handschift.
    Dat je handschrift kinderachtig zou zijn is helemaal niet erg, zolang de inhoud dat maar niet is .

     
  6. zeezicht

    december 9, 2010 at 18:48

    Ja de neiging om sneller te gaan schrijven, dat herken ik.
    Als je echt moeite doet om langzaam te schrijven, is het ook mooier.
    Een telefoontje om te vragen wat je geschreven hebt, is de max!
    Dikwijls vraag ik mij af hoeveel mensen nog handgeschreven wenskaarten verzenden, want het is al snel vrij duur. (door de postzegels)
    Maar het blijft leuk en zal wel nooit volledig verdwijnen.

     
  7. danique

    december 11, 2010 at 15:34

    Ik krabbel maar wat en ben zeer blij met mijn laptopje..:)

     
    • zeezicht

      december 12, 2010 at 11:36

      en toch heb jij ook je eigen handschrift! 🙂

       
  8. Dorien

    december 12, 2010 at 15:25

    Ik heb echt een lelijk handschrift. Mensen denken altijd dat een man of een kind het geschreven heeft. Ik schaam me er eerlijk gezegd wel een beetje voor. Mijn moeder heeft ook geen mooi geschrift, maar wel duidelijk leesbaar en daarmee zou ik al tevreden zijn. En ze kan kalligrafie, heel mooi om te zien vind ik dat. Ik ben blij met de computer, in mijn moeders tijd moesten sollicitatiebrieven nog handgeschreven zijn…zo zou ik nooit aan werk raken!

     
    • zeezicht

      december 13, 2010 at 08:55

      het is ook niet echt belangrijk. gelukkig hoeft er niet zoveel meer met de hand geschreven te worden, maar vroeger maakten we ons toch ook geen zorgen over ons handschrift?

       
  9. Rapunzeltje

    december 12, 2010 at 15:29

    Ik kan alleen maar netjes schrijven als ik er ERG mijn best op doe….het is altijd een rommeltje…

     
    • zeezicht

      december 13, 2010 at 08:56

      Ja, langzaam schrijven, ik ken dat!
      Ik heb ontdekt dat jij twee blogjes hebt? Herkende direct jouw stijl. 🙂

       
  10. Rapunzeltje

    december 16, 2010 at 15:15

    Ik ben ondergedoken: ik wilde één iemand afschudden. Als ze haar best doet vindt ze me wel, maar voorlopig ben ik weer even anoniem!

     
    • zeezicht

      december 16, 2010 at 16:57

      Ik vermoedde al zoiets. Je zal alleen gevonden worden als je ergens een reactie plaatst.

       
  11. Dulcera

    januari 16, 2011 at 09:04

    Volgens mij is dat gewoon een kwestie van oefenen?
    Als jong meisje schreef ik heel heel lelijk, en dan ben ik rond mijn elfde begonnen met kalligrafie, en proberen, op welke manier kon ik letters nog schrijven, anders dan dat ze op school leerden.
    En nu heb ik twee stijlen: een snelle krabbel, meestal kan alleen ik dat vlot lezen, en een mooiere stijl, naar rechts hellend met gelijkmatige boven en onder kantjes. En dat is gewoon door oefening in mijn jeugd zo gekomen.
    Kan je er iets uit aflezen? Goh, waarschijnlijk kan je bij iedereen wel merken of iets snel of rustig is geschreven.

     
    • zeezicht

      januari 16, 2011 at 10:13

      kalligrafie is toch nog iets anders dan je eigen handschrift. Dat is heel mooi, bijna kunst. Maar je aangeboren handschrift, dat behoud je toch!

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: