Nageltjes knippen.

Bij Sissy mijn cavia moeten regelmatig de nageltjes geknipt worden.

Wanneer je te lang wacht, groeien ze scheef en kan ze zich pijn doen.

Het is een precisie-werkje, welk we geen van beiden erg leuk vinden.

Onlangs was het weer eens zover, ik heb wel een speciaal schaartje. Ze laat het vrij goed gebeuren, maar je moet opletten dat je niet te ver knipt.

Gelukkig zijn haar nagels bleek van kleur, zodat je duidelijk het bloedvat kan zien.

Aan haar voorste pootje zag ik aan de zijkant iets raars; geen flauw idee wat ik daarmee moest.

Het leek op een aangroeisel en zat helemaal opgerold, het voelde ook mals aan.

Ja, dan maar naar de veearts. Deze bezag het pootje en knipte het onding er gewoon af. Niet het pootje maar het aangroeisel natuurlijk.

Wat bleek? Ze noemde dit het vijfde nageltje uit de oertijd, zoals ook honden wel eens hebben. Dat hangt daar maar bij en dient nergens voor.

Sissy werd van kop tot teen onderzocht en heel gezond verklaard. (ja, dezelfde welke ik heb moeten leren eten en waarvan ik dacht dat ze het niet ging overleven!)

Volgens de mevrouw kon cavi gemakkelijk een jaar of zeven worden. (nu 2,5)

Maar… ze was een beetje te dik, ik moest haar op dieet zetten.

Het was mij al duidelijk: ik gaf haar elke avond een snee knäckebröd, die ze helemaal binnenspeelde. Als ik die verving door gewoon brood, zou het wel verschil maken, want dat eet ze niet zo graag.

Sissy is nu veel levendiger, speelt en springt rond. We praten ‘caafs’ tegen elkaar en het zou toch leuk zijn, moest ze nog een aantal jaren meegaan. Want ik heb besloten dat zij mijn laatste huisdier ooit is.

In moeilijke dagen is het soms niet zo simpel om haar de nodige verzorging te geven.

Advertenties