RSS

Nageltjes knippen.

08 Jan

Bij Sissy mijn cavia moeten regelmatig de nageltjes geknipt worden.

Wanneer je te lang wacht, groeien ze scheef en kan ze zich pijn doen.

Het is een precisie-werkje, welk we geen van beiden erg leuk vinden.

Onlangs was het weer eens zover, ik heb wel een speciaal schaartje. Ze laat het vrij goed gebeuren, maar je moet opletten dat je niet te ver knipt.

Gelukkig zijn haar nagels bleek van kleur, zodat je duidelijk het bloedvat kan zien.

Aan haar voorste pootje zag ik aan de zijkant iets raars; geen flauw idee wat ik daarmee moest.

Het leek op een aangroeisel en zat helemaal opgerold, het voelde ook mals aan.

Ja, dan maar naar de veearts. Deze bezag het pootje en knipte het onding er gewoon af. Niet het pootje maar het aangroeisel natuurlijk.

Wat bleek? Ze noemde dit het vijfde nageltje uit de oertijd, zoals ook honden wel eens hebben. Dat hangt daar maar bij en dient nergens voor.

Sissy werd van kop tot teen onderzocht en heel gezond verklaard. (ja, dezelfde welke ik heb moeten leren eten en waarvan ik dacht dat ze het niet ging overleven!)

Volgens de mevrouw kon cavi gemakkelijk een jaar of zeven worden. (nu 2,5)

Maar… ze was een beetje te dik, ik moest haar op dieet zetten.

Het was mij al duidelijk: ik gaf haar elke avond een snee knäckebröd, die ze helemaal binnenspeelde. Als ik die verving door gewoon brood, zou het wel verschil maken, want dat eet ze niet zo graag.

Sissy is nu veel levendiger, speelt en springt rond. We praten ‘caafs’ tegen elkaar en het zou toch leuk zijn, moest ze nog een aantal jaren meegaan. Want ik heb besloten dat zij mijn laatste huisdier ooit is.

In moeilijke dagen is het soms niet zo simpel om haar de nodige verzorging te geven.

Advertenties
 
16 reacties

Geplaatst door op januari 8, 2011 in cavia, dagboek, foto's, huisdier, Sissy, vriendschap

 

16 Reacties op “Nageltjes knippen.

  1. Rob Alberts

    januari 8, 2011 at 20:36

    Naast de wroetende, kruipende, lopende en vliegende dierschare in mijn tuin heb ik sinds jaren weer een verlegen en teruggetrokken levende dwerghamster.
    Een eigenzinnig baasje is het.

    Het is leuk om daar naar te kijken en te luisteren.
    Ik geniet ook van mijn veestapeltje.

     
    • zeezicht

      januari 8, 2011 at 22:03

      dieren kunnen heel leuk zijn, ze hoeven niet altijd groot te zijn hé!

       
  2. hildeken

    januari 8, 2011 at 21:03

    ze ziet er op de foto niet erg hongerend uit!! :>))

     
    • zeezicht

      januari 8, 2011 at 22:04

      nee honger zal ze niet lijden, maar ze eet met meer smaak. Je moest haar ’s morgens eens op haar eten zien vliegen! 🙂

       
  3. tante annie

    januari 9, 2011 at 14:13

    breng sissy mee, in de mouw van uw jas!

     
    • zeezicht

      januari 9, 2011 at 22:16

      oh, ze zou het nog plezant vinden ook, zijt daar maar zeker van!

       
  4. Duvel

    januari 10, 2011 at 18:58

    Ja, ze ziet er schattig uit. Jullie liijken vast een beetje op elkaar ?

     
    • zeezicht

      januari 10, 2011 at 19:19

      nu je het zegt… dat zou wel eens kunnen. 🙂

       
  5. Dulcera

    januari 16, 2011 at 08:58

    Ik zou het ook niet geweten hebben, van dat vijfde nageltje, komiek dat dat dan mals voelt 😉
    een huisdier(tje) brengt altijd wat leven in huis vind ik, jammer dat ik er zelf helemaal geen tijd voor heb … (of het zou een beestje moeten zijn dat zichzelf eten geeft en gaat wandelen met zichzelf) 😉

     
  6. zeezicht

    januari 16, 2011 at 10:10

    gelukkig hoef ik Sissy niet uit te laten. 🙂

     
  7. Margogogo

    januari 19, 2011 at 16:58

    Maar zeg, wat een schoon beesteken!
    Ze ziet er verzorgd en gezond uit, ik denk dat dat pluizenbolleke daar op een heel goeie stal zit bij jou, Zeezichtje!

     
    • zeezicht

      januari 19, 2011 at 20:10

      ja hé? tis ook ’n lieve.

       
      • Dorien

        januari 24, 2011 at 15:55

        Aha, nog eens een caafjestopic! 🙂 Ik ben blij dat het zo goed gaat met Sissy. Wat een geluk dat ze zich zo gemakkelijk laat knippen. Ik heb caafjes gehad die alleen maar wat zielig jammerden, maar ook caafjes die hysterisch werden als ze alleen nog maar het nagelknippertje zagen! 😮
        Ik heb eens een caafje gezien dat een extra nageltje had aan haar achterpoot, hing er gewoon aan vie een dun stukje vel. Blijkbaar komt het wel meer voor. Ik heb de eigenaar erop gewezen maar toen ik dat caafje een jaar later terugzag, had hij nog niks aan dat aanhangseltje gedaan. Het zal wel geen kwaad kunnen zeker?

         
  8. zeezicht

    januari 24, 2011 at 16:10

    Dorien ik weet niet of dat kwaad kan, maar moest het mijn caafje zijn, zou ik het toch laten wegdoen.
    Je weet maar nooit of ze daar niet ergens mee blijven hangen.

     
  9. Rapunzeltje

    februari 10, 2011 at 19:53

    Och ze is mooi! (De foto ook, trouwens.) Maar waarom je laatste huisdiertje?

     
    • zeezicht

      februari 10, 2011 at 20:34

      Ja, waarom…
      de dagen dat ik ziek ben is het heel moeilijk om mijn beestje te verzorgen. Ook als ik weer naar het ziekenhuis zou moeten, moet ik iemand vragen die haar kan bijhouden. Omdat ik maar alleen ben is het niet altijd gemakkelijk.

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: