En toen… was er koffie!

Wie mij een beetje kent weet dat er bij boodschappen doen of een wandeling maken een terras hoort. Natuurlijk met de bijbehorende natjes en droogjes.

Er zijn zo van die plaatsen waar ik nooit kom om bepaalde redenen, te lang om op te noemen. Maar omdat er hier in ’t centrum keus genoeg is, geen probleem.

Waar ik de laatste tijd veel kwam, is er sinds de grote storm geen overdekt terras meer, het mooie afdak hangt in flarden. Daarom kan het gebeuren dat je in volle zon komt te zitten of in de regen als die besluit om te vallen. Nu zullen ze wachten op de verzekering, maar net voor de winter zal dat ook niet meer hersteld worden, denk ik.

En omdat ik een terrasdier ben, vind ik binnen iets nuttigen niet zo aantrekkelijk, dat kan ik thuis ook!

Dus ergens anders naartoe. Dat kan al eens verschillen, navenant het weer, of de zon of schaduw of wind…

Waar ik gisteren belandde, ga ik nooit binnen zitten, maar buiten was er plaats genoeg en niet te fel in de wind.

Terwijl mijn bestelde koffie in aantocht was, zocht ik naar gepast geld om dadelijk te betalen. Ik nam: een eurostuk, twee van twintig cent, een van tien en acht stukjes van vijf cent. (dit is belangrijk voor de rest van mijn verhaal)

De man zette mijn kop neer en ik legde het geld op tafel. Maar hij maakte geen aanstalten om het op te nemen. Hij begint mij daar een litanie: zijn koffie is héle goede en wat ik daar neerleg is geen geld, daar verdient hij niets aan en overal kost de koffie twee euro en dan komen ze bij hem profiteren.Hij gaat zijn drank opslaan naar twee en half euro.

Hij hoopt blijkbaar dat ik het kleingeld ging vervangen door… ja door wat? Vermits de koffie 1.90 kost, zal hij toch ook regelmatig tien cent moeten teruggeven? Of zeggen de meesten: laat maar?

Maar ik liet mij niet doen en antwoordde: als je geen kleingeld wilt, reclameer dan bij de regering, geld is geld.

En voegde daarbij: ik zal hier maar niet meer komen, waarop hij zegde: dat is ook de bedoeling!

Ik herinnerde mij plots een voorval met diezelfde vent dat hij lastig was omdat hij een briefje van twintig moest wisselen voor twee dranken. Nu wist ik weer waarom ik daar zo weinig kom!

De échte reden van zijn gedrag zal wel zijn dat aan de overkant twee koffieshops liggen die gouden zaken doen en veel personeel hebben. Maar dat is mijn probleem niet.

Na lang getreuzel nam hij het geld toch van de tafel, maar bleef mekkeren ook in zijn vreemde taal, waar je geen woord van verstaat.

Heel op mijn gemak heb ik mijn kop leeggedronken en toen ik wegging, smeet ik in een opwelling nog twee stukjes van vijf cent op de plateau. Had hij nog iets meer te tellen.

Later bedacht ik dat ik beter het geld teruggenomen had toen hij het eigenlijk niet wilde en de koffie laten staan, aan de overkant is ook drank!

Ik moet toch bekennen dat ik een beetje veel overdonderd was.

Maar enkele sympathisanten hebben al voorgesteld: willen we in groep gaan en allemaal betalen met de kleinste rode stukjes?

Mmmmm… zou misschien wel leuk zijn! 🙂

Advertenties

22 thoughts on “En toen… was er koffie!

    1. Het is ook zo dat elke cent telt!
      Soms vragen ze aan de kassa om kleingeld, zodat ze gemakkelijker kunnen teruggeven.
      Ik zal me ook nog bukken om een cent op te rapen…
      En gelukkig zijn er meer vriendelijke uitbaters dan andere!

  1. Niet van wakker liggen, zeezichtje, die mens kan zijn koffiekeet binnenkort toedoen, en dan komt daar weer een heerlijk gezellig plekje met vriendelijke uitbaters.
    Dat idee om met een ganse groep daar eens te gaan betalen met de kleinste muntjes, dat vind ik persoonlijk een heel erg goeie. Doen!

  2. Triesten boel, wat een zielig patetische vent was me dat. Onze bakker die is blij met die kopere stukjes…

    En dan verschieten ze dat ze hunnen bollewinkel moeten sluiten als ze tegen de klanten zo casant doen.

  3. Haha, wat een mooi woord, een terrasdier, een aparte soort (ik ben er ook zo eentje)! Zaaalig terrasjes doen, van die vervelende obers moet je je niet te veel aantrekken:-).

  4. Ja het kan tegen zitten met de koffieadressen.
    Eerder schreef ik al eens enthousiast over de nieuwe koffiehoek bij mijn boekhandel.
    Binnenkort schrijf ik over koffie en meer bij bbb.
    Koffievriendelijke groet

  5. Wat spijtig zeezicht , met aandacht heb ik hier alle reaktie’s gelezen . Een als je niet van mensen houd , begin geen zaak . Zelf heb ik jaren een kapsalon gehad , en gaf gratis 1 koffie of thé.
    Als er iemand 3 u bij me zat voor een grote behandelijk , ging ik er van uit , dat die persoon nog dorst kon hebben , of gewoon voor de gezelligheid .
    En idd. centjes zijn centjes .
    Een lang leven zal die zaak niet beschoren zijn …. doch iemand die het goed voor heeft , kan ze misschien voor een prikje overnemen .
    Dacht altijd , als men op een terrasje onvriendelijk was …. ben ik zo moeilijk omdat ik zelstandig was ?
    Neen klant is koning ! Goed gedaan en knap geschreven , ook goede reatie’s fijne dag nog ! aan u en iedereen . En toen was er koffie !

    1. ja zo zou het moeten gaan hé?
      maar die man heeft de zaak toch al een tijdje, alhoewel de meesten van de klanten op het terras zitten. en dan misschien ook wanneer er ergens anders geen plaats is.
      bij mijn kapper krijg ik ook koffie, dat is heel sympathiek!

      als je een zaak hebt moet je toch iets doen voor je klanten hé,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s