RSS

ja, dan…

12 Nov


Is het je ook al overkomen dat er aan de bushalte iemand opstaat om jou te laten zitten? Of aan de uitgang van het grootwarenhuis, heel onverwacht een jongen van zo’n jaar of tien, heel galant de deur voor je openhoudt. Jij bedankt hem en hij antwoordt: ‘heb ik op school geleerd, beleefd zijn voor oude (slik) mensen!’

Heb je ook knieën die niet meer helemaal  reageren zoals jij het graag zou willen? Vind je dat er overal precies meer trappen zijn in vergelijking met vroeger? Dus een reden om liever gemakkelijke lage hakken te dragen.  Kom je vroegere klasgenoten tegen en schrik je van hun rimpels?

Dan besef je ook plots hoeveel mensen die jij gekend hebt er al overleden zijn. En als je dan jezelf eens goed bekijkt in de spiegel, kom je tot de conclusie dat je in de hoogte wat hebt moeten inleveren ten voordele van je breedte. Het is ook duidelijk dat bepaalde plaatsen enkele centimeters lager zijn geraakt. Om geen mummelmondje te hebben heb je ook op tijd en stond neptanden laten bijzetten.

Dan ga je er eens even bij zitten en je afvragen of je nu oud bent…

‘Ouder’ misschien, maar zeker niet ‘out!’ Oké, je moet bepaalde dingen gaan beperken. En dan? Zelfs topsporters moeten vroeg of laat minderen of zelfs helemaal afhaken! Je kan voor alles wel een oplossing verzinnen.

Ben je een beetje vergeetachtig? Gebruik dan lijstjes of maak wat nota’s. Aan je uiterlijk kan je ook veel doen, niets of niemand kan je beletten om er stralend uit te zien. Hoe? Ga voor de spiegel staan en probeer welke kleurtjes de jouwe zijn. Een leuk sjaaltje kan soms wonderen doen in de juiste combinatie (vraag een vriendin om haar mening) Een paar grappige oorbellen of een originele ketting kunnen ook bijdragen, zelfs die goedkope welke je in een opwelling op de markt kocht! Je kapsel moet je zeker onderhouden, het bepaalt voor een groot deel hoe je overkomt. Misschien een lichte kleuropheldering of een glansspoeling?

Je huid zal je ook dankbaar zijn bij een goede verzorging en wat dacht je van een nieuw kleurtje lipstick? Voor je knieën is er ‘s morgens op de Nederlandse tv een bewegingsprogramma wat echt niet te zwaar is. Dan nog wat gezond eten en klaar is Kees!

Maar het belangrijkste zou ik nog vergeten: een tevreden blik op je gelaat, zoiets wat van binnenuit komt, dat geeft uitstraling en trekt mensen aan op een wonderbaarlijke wijze. We worden zeker ouder, daar kan je niets tegen doen, maar je kan wel oud worden op een waardige manier. Denk wat minder aan de mensen die er niet meer zijn en geniet van diegenen die je rond je hebt. En in de eerste plaats: sluit je niet piekerend op. Ga naar buiten, neem die gratis bus en ga iemand bezoeken die je al lang niet meer hebt gezien. Desnoods rij  je gewoon een rondje mee en stap je op dezelfde plaats weer af.

Besef dat er altijd mensen zijn die nog meer beperkingen hebben dan jij en wees gelukkig met de dingen die je wel nog kan doen!

Advertenties
 
17 reacties

Geplaatst door op november 12, 2011 in dagboek, ergernissen, het leven, nostalgie

 

17 Reacties op “ja, dan…

  1. appelmoose

    november 12, 2011 at 23:10

    Ach, ik ben oud geboren.
    En eigenlijk heb ik dat altijd wel leuk gevonden.

     
  2. micheleeuw

    november 13, 2011 at 11:58

    Wegens veranderen van Windows was ik je link kwijt. Nu ben ik weer helemaal mee en ben blij dat je het nog steeds goed doet. 🙂
    Ik heb ook geen probleem met mijn leeftijd en ben blij dat ik er elk jaar een nummertje bij mag doen.

     
    • zeezicht

      november 13, 2011 at 15:37

      Je hebt gelijk, we mogen blij zijn wanneer we er een jaartje kunnen bijtellen: een teken dat we er nog zijn! 🙂

       
  3. Rob Alberts

    november 13, 2011 at 13:50

    Soms merk ik dat ik onbevangen naief naar mijn omgeving kijk. Maar steeds meer ontbreekt mij de energie om op pad te gaan. Maar mijn lichamelijke ongemakjes zijn te verwaarlozen. Mag ik jou sterkte toewensen en een bemoedigende groet.

     
    • zeezicht

      november 13, 2011 at 15:38

      Bedankt voor je woorden;
      Blijf een beetje onbevangen naïef, zo zie je dingen die anderen misschien ontgaan!

       
  4. chelone

    november 13, 2011 at 18:40

    Met ouder worden, heb ik het erg moeilijk. Voorlopig heb ik ‘slechts last’ van uiterlijke tekenen zoals plooien, rimpels en kleine ongemakken maar daaraan weiger ik toe te geven. Ik spiegel me niet aan anderen en laat mijn geest mijn lichaam leiden tot ik erbij val. Ik hoop nochtans dat mijn lichaam zich als eerste zal neerleggen en dat mijn geestelijke jeugdigheid de overhand zal halen.
    Vechten zal ik, tot het uiterste,

     
    • zeezicht

      november 13, 2011 at 19:13

      Ik begrijp je wel, maar eigenlijk kan het een niet zonder het ander…
      Wat heb je aan een heldere geest in een lichaam dat niet meer meekan?
      Of andersom…
      Best is een soort middenweg…
      Helaas kunnen we niet kiezen en moeten we ons neerleggen bij wat komt.

       
  5. Christel

    november 14, 2011 at 14:48

    Ouder worden heeft ook zijn charmes. Ik heb er geen probleem mee dat het volgende maand 40 +1 is… genieten. En die kleine ongemakken nemen we erbij. 🙂

     
    • zeezicht

      november 14, 2011 at 22:29

      Juist, Christel!
      En in alle geval een prettige verjaardag! 🙂

       
  6. Menck

    november 14, 2011 at 22:06

    Ik zweer bij een aan het tuinieren ontsproten wijsheid: een wijnstok brengt meer druiven voort wanneer hij jong is, doch betere wanneer hij oud is. 😉

     
    • zeezicht

      november 14, 2011 at 22:31

      denk je dat wij zoals wijnstokken zijn? Met een beetje fantasie… 🙂

       
  7. zapnimf

    november 17, 2011 at 14:56

    Och Zeezicht, voor een jochie van 10 is iedereen oud. Die kunnen niet schatten. Wij spelen daar in ’t school mee : hoe oud denk je dat meester Filip is?

     
    • zeezicht

      november 17, 2011 at 18:16

      Oh ja, op die leeftijd was ik ook zo hoor!
      Mijn jongste tante, is zo’n tien jaar ouder dan ik en van toen ze getrouwd is, vind ik dat ze er nog steeds hetzelfde uitziet!

       
  8. Margogogo

    november 20, 2011 at 18:24

    Content zijn met wat je kan en hebt, dat is de sleutel tot een waardevol leven, zeg ik altijd. En jij hebt dat ook heel goed begrepen. Na wat je allemaal hebt meegemaakt toch werkelijk chapeau dat je met zo’n grandioos positief gevoel met uw twee voetjes in het leven staat.
    U bent een prachtmens, Zeezichtje!

     
    • zeezicht

      november 21, 2011 at 21:05

      Dank je wel Margo, ik word verlegen van zoveel lof! 🙂

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: