Tussen Marmaris en Içmeler.

Middellandse zee

Mijn eerste vliegvakantie! Turkije, Marmaris.

Eerlijk gezegd begrijp ik niet dat mensen zo bang kunnen zijn om zich te verplaatsen met een vliegtuig!

Voor mij was het megatof! Op de heenreis zat ik aan de middenkant, de plaatsen waren genummerd. De persoon die aan het raampje zat, had het luikje naar beneden getrokken, misschien was hij ook bang.

Maar daardoor, leek het voor mij gewoon alsof ik in de bus zat. Een beetje een teleurstelling, niet wat ik ervan verwacht had.

Maar om terug te keren… zat ik aan het raampje. Nog een beetje pech, net boven de vleugel. En ik ezel had mijn digitaaltje in mijn handbagage gestoken, die onbereikbaar opgeborgen was… dus geen luchtfoto’s!

Maar een zicht… oh wat genoot ik daarvan. Om het in ’t kort te beschrijven: zo voelt geluk aan.

Op het kleine tv-schermpje kon je ook de informatie volgen: hoogte: 12000m, snelheid: 750/uur, buitentemperatuur: -55°.

Voor ervaren vliegers doodgewoon, maar voor mij ja…

Hotel Grand Ideal

De tweede dag: uitgebreide rondrit van een halve dag, met gids, die ons heel veel vertelt over de gewoontes en de levensomstandigheden van de inwoners van de streek. (wat mij al dadelijk opviel: de Turken daar zijn heel anders dan die welke wij hier kennen.)

De combinatie: zee en bergen is heel aangenaam. Ondanks dat er in de zomer een temperatuur heerste van rond de 50°, is de omgeving heel groen. (ik was daar in de eerste helft van oktober)

Volgens de gids is het gesteente waar de bergen uit bestaan, poreus, en houdt dus alle vocht vast. Het drinkwater komt ook rechtstreeks uit bronnen, voor ons dus niet geschikt om risicoloos te drinken.

Er zou heel weinig criminaliteit bestaan, omdat er voldoende werk is. De meesten werken in de hotels, waar ze zes maanden verblijven. Dan begint het regenseizoen en vertrekken ze terug naar hun streek. Ze verdienen maar drie- tot vierhonderd euro per maand, terwijl ze heel lange dagen maken en hard werken. Wanneer ze na die zes maanden vertrekken krijgen ze buiten hun drinkgeld, nog 4000 euro mee. Tenminste ik citeer hier alleen maar wat de gids ons vertelt.

Sommigen zijn misschien veertien jaar en die doen het zwaarste werk. Bij het afruimen van de tafels, moeten ze plateaus torsen die zo vol zijn, je ziet hoe ze op hun tanden moeten bijten om het aan te kunnen. Het raakt je, eigenlijk zijn het nog kinderen.

Ik heb ook nog nooit zoveel eten gezien in een keer, je zou je gaan schamen, zo’n decadentie.

Je kan er 24 op 24h eten en drinken krijgen, als het ene restaurant sluit is er al een ander open. Aan het zwembad is fastfood te krijgen, vooral de Engelsen maken daar gebruik van. Om 4h is er gebak in ’t Café de Paris, tot 22h en dan zijn er sandwiches tot tegen de ochtend. Om 19h avondeten en dan begint weer alles opnieuw: vroeg ontbijt, laat ontbijt, middagmaal…

zwembad met bar
versieringen gemaakt van fruit en groenten

(wordt vervolgd)

Advertenties

22 thoughts on “Tussen Marmaris en Içmeler.

  1. wauw klinkt geweldig. En idd, ik zie ook het probleem niet dat anderen hebben met vliegen. Ik zit ook enorm graag aan het venstertje, anders heb je er weinig aan.
    Verder wil ik Turkije nog wel eens ontdekken, dat heb ik nog niet gedaan.
    En in zulke hotels kan ik me idd wel inbeelden dat er decadent veel eten te vinden is.

  2. wat bijzonder, je eerste vliegreis… mocht vorig jaar mijn beste vriendin vergezellen op haar eerste vliegreis maar haar is het niet zo goed bevallen helaas, haar trommelvlies is gesprongen door de druk daar hoog in de lucht, met veel oorpijn tot gevolg… (en ik haar maar zeggen dat het echt wel leuk was, zo vliegen!)
    je hebt er blijkbaar wel van genoten hé, decadent of niet…
    leuk!

    1. Sinds ik bij de gepensioneerdenbond ben, kan ik goedkoop op reis buiten het seizoen en ik ga daar nog dikwijls van profiteren! 🙂

      Hilde geeft nog les en kon niet mee, maar dat schrijf ik in mijn volgende stukjes wel!
      Het heeft een tijdje geduurd, gewoon omdat ik niet wist waar te beginnen.
      Er is nog heel wat te vertellen!

  3. Jawadde, dat ziet er daar bij-zon-der heerlijk uit!
    En wat betreft een vliegtuig: daar zal ik van mijn ganse nooit instappen op vrijwillige basis (tenzij het stilstaat en blijft staan, vaneigens).

  4. Super! Die all-in formules zijn zo gemakkelijk, je moet naar niks kijken en er is meestal wel voor elk wat wils. Heel tof dat je je oppakt en van het leven geniet!
    Ik wil ook graag op pensioen, dan kan ik ook goedkoop reizen. (toemme, dat is nog 25 jaar werken! Aaarrgghhh!)

    1. ja héél gemakkelijk! alles is voor je geregeld en je wordt er zelfs een beetje gemakzuchtig van! Zolang je nog kan werken, zit je nog goed, want de jaren gaan zo snel voorbij.
      En eens je op pensioen bent, is er al een groot deel van je leven voorbij.
      Het is puur geluk als je dan nog wat jaartjes kan genieten.(wat ik ook van plan ben!) 🙂

  5. All-In formules zijn niet aan mij en mijn dochters besteed. Je zou begot nederig worden als je al die mensen daar ziet (fr)eten. Een drankje, op het balkon, als iedereen slaapt, dat is pas heerlijk!
    Blij dat je zo genoten hebt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s