RSS

Maandelijks archief: december 2012

De magische Kerst.

animated2De oudere man die de hoofdrol speelde in het kerststukje, was gekozen om zijn uiterlijk. Droef gelaat, diepe groeven, nagelaten door het leven, een beetje gebogen. Hij benaderde echt het personage dat hij moest uitbeelden.

Het stuk gaat over een oude verbitterde schoenmaker. Sinds zijn vrouw en kinderen overleden zijn heeft hij geen geloof meer en een grote tegenzin van Kerstmis.

Er was echt magie tijdens de opvoering, je voelde iets dat je niet zo dadelijk kon thuisbrengen. Hij speelde zijn rol met hart en ziel.

Op het einde, wanneer luid het ‘Gloria’ weerklinkt, moet hij op zijn knieën vallen en de tranen die uit zijn ogen welden waren echt zichtbaar. Dit was voortreffelijk ingeleefd.

Naderhand, bij een kop koffie geraakten we aan de praat, alhoewel hij  een man is van weinig woorden.

‘Wat vond je ervan, heb ik goed gespeeld vandaag?’

‘Je hebt dat echt heel emotioneel gedaan, je hebt iedereen weten te ontroeren.’

‘Nochtans ging het mij vandaag niet zo goed.’

Ik gaf hem de kans om erover te praten, als hij er behoefte aan had.

‘Mijn heup deed pijn… en… het is vandaag net 35 jaar geleden dat mijn verloofde gestorven is… en twee dagen later mijn baby…

… vóór ik opkwam heb ik het stuk aan ‘haar’ opgedragen…’

Mijn hart kromp ineen en het enige wat ik kon doen was eens over zijn arm wrijven. Maar daar stopte het gesprek…

Met zijn vingertop veegde hij nog een traan uit zijn ooghoek en ging eventjes naar buiten, een beetje gebogen, zijn voeten wat sloffend.

Terwijl ik hem nakeek, moest ik zwaar slikken om de krop uit mijn keel te krijgen.

Dan besefte ik dat de man hier zijn eigen leven had opgevoerd.

Dit was december 2008.

§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

Waarom ik dit verhaal opnieuw publiceer?…

Vorige week bij het lezen van de krant, bij de overlijdensberichten… kwam ik zijn naam tegen…

Hij was zelfs veel jonger dan ik hem geschat had.

Kan iemand sterven aan een gebroken hart? Ik denk het wel… en hopelijk vind hij zijn geliefden ergens terug…

En heeft hij nu de rust gevonden die hij wenste…

 
10 reacties

Geplaatst door op december 26, 2012 in archief, dagboek, het leven, Kerstmis, verdriet