RSS

Het is wat het is…

12 Jul

onweerswolken 030

Ik moet eens verder werken aan de reeks over het K-monster. En waarschijnlijk ook afsluiten.

Vijf jaar geleden begon de hele miserie, net toen ik het gevoel had dat er verandering ging komen, in de goede zin dan.

Het overviel mij als een dief in de nacht.

Na de ellendige behandeling, moest ik nog vijf jaar hormonenpillen nemen, Femara. Stomme pillen, je hebt overal pijn, krijgt ontstekingen, soms lichte koorts, bent steeds vermoeid. Eigenlijk weet je nooit of je griep hebt of dat het de Femara is.

Ook je sociale leven moet inleveren. Je kan niet meer mee met de anderen, op vakantie gaan wordt te zwaar en je bent ook niet meer zo’n gezellig mens. Op veel begrip moet je ook niet rekenen, want je ziet er toch goed uit!

De dokters zwakken dat natuurlijk af, maar als je zoekt op tinternet en je komt ergens op zo’n forum uit, dan kan je lezen dat iedereen dezelfde klachten heeft… dus…

Maar nu keek ik ernaar uit: mijn goedkeuringsattest voor Femara verloopt in september… oefffff…

Ja, mijn attest wel, maar ik ben niet genezen verklaard, want er zijn aangetaste klieren gevonden tijdens mijn okseltoilet. Zo’n mooi woord voor zo’n pijnlijke bedoening!

Maar over die ongemakken heb ik eerder al geschreven. Al moet ik zeggen dat een prothese ook zijn ongemak heeft. Zit alles goed? Waarom doet het pijn onder mijn arm? Soms vraag ik mij af of het niet beter was om beide borsten te laten amputeren, kwestie van aan beide kanten hetzelfde te hebben.

Maar over de pillen: ik moet ze nog vijf jaar slikken om niet te hervallen.

Het is een domper, het zal dus nooit beter worden dan nu. En moest ik ooit hervallen, wil ik zeker geen chemo meer, dat wil ik nooit meer meemaken, heb ik mijzelf beloofd.

Waarschijnlijk zal ik ook alles volledig zelf moeten betalen: 150€ per doosje. Het generische middel kost 200€.

Je zou van minder boos worden! Ik heb gewoon aan de specialist gevraagd of dat een straf is omdat je nog leeft…

De uitleg was deze: het onderzoek naar die specialiteiten was goedgekeurd voor vijf jaar en daar stopt het. (voor de meeste mensen dan)

Omdat ik mij daar niet mee akkoord verklaarde gaan ze kijken of ze iets kunnen regelen.

Eigenlijk is dit een beetje het verhaal van mijn hele leven.

Het begon toen ik nog een kind was, dan als tiener, in mijn huwelijk en nu dit… Ik dacht altijd dat het beter ging worden en werd dan keer op keer teleurgesteld.

Nu moet ik maar afwachten… het wordt wat het wordt…

Dit is dus het laatste logje over mijnheer K.

En toch wil ik nog een leuke foto plaatsen!

 

onweerswolken 023

Advertenties
 

Tags:

9 Reacties op “Het is wat het is…

  1. Rob Alberts

    juli 12, 2014 at 20:50

    Zoet en toeterig ziet jouw foto.
    Beide zijn niet mijn favorieten geef mij maar een sterke koffie met een druppeltje koe.

    Sterkte wil ik jou toch ook nog even wensen!

    Bemoedigende groet,

     
    • zeezicht

      juli 13, 2014 at 15:42

      het is minder zoet dan je denkt! Alleen de chocoladesaus, maar die laat ik staan. Een soes bevat géén suiker en dat vanille-ijs ook niet zo veel! En de warme frambozen zijn zurig…
      Maar zoiets eet ik misschien één keer per jaar.
      Bedankt voor de steun…

       
  2. micheleeuw

    juli 13, 2014 at 11:14

    Ik wens je veel moed en sterkte. Laat die vervelende ziekte je er niet onder krijgen en blijf genieten van het leven … zoveel je kan !

     
    • zeezicht

      juli 13, 2014 at 15:44

      Dat is het juist… genieten… maar ik heb nog weinig om naar uit te kijken.
      Bedankt voor je reactie!

       
  3. Menck

    juli 27, 2014 at 20:05

    Elke steunbetuiging, elk advies of elk woord van medeleven klinkt ongetwijfeld grotendeels als een holle frase en valt in het niets bij hetgeen je is overkomen. Weet gewoon dat ik geregeld aan je denk. En dat meen ik.
    Hopelijk is dit niet je laatste logje tout court.

     
    • zeezicht

      juli 27, 2014 at 21:05

      Bedankt Menck! Je woorden doen mij goed!
      En neen, ik stop niet met bloggen, al is het niet meer zo vaak.
      Weet je dat ik soms uren zit te lezen in oude stukjes en dan vooral de reacties, die soms heel grappig waren. Ik kan daar nog écht van genieten, toen bloggen nog een rage was!
      Maar wat ik wel gemerkt heb: oude afbeeldingen video’s en soms ook foto’s zijn gewoon verdwenen! Toch raar hé?

       
      • Menck

        juli 27, 2014 at 21:19

        Video’s worden al wel eens vaker verwijderd van YouTube, hetzij door degene die ze destijds plaatse, hetzij door YouTube zelf. En dan zijn ze ook niet meer te zien op je blog, natuurlijk.
        Foto’s plaats ik op flickr.com en van daaruit op mijn blog. Het voordeel is dat je ze dan zelf beheert en niet WordPress.

         
  4. Hillechien Prins

    augustus 6, 2014 at 14:35

    Vind veel terug van mezelf in je blog ook ik zit op bijna 5 jaar. Maar wat een impact blijft deze ziekte houden op onze leventjes. Ik kan nu de cliché blijf positief, houd moed naar boven halen maar heb daar zelf ook zo’n bloedhekel aan als mensen dat tegen me zeggen. Dus een sterkte, daar moet je het mee doen, kom hier eens wat vaker lezen.
    Groetjes

     
    • zeezicht

      augustus 6, 2014 at 15:44

      Ja lotgenoten begrijpen elkaar! Aan iemand anders kan je gewoon niet uitleggen hoe het is… en idd, die clichés ben ik ook beu.

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: