RSS

Categorie archief: dagboek

Hoeveel kost één euro?

De Belgische frank

We werken nu reeds ruim 10 jaar met de
euro, maar toch zijn velen nog
steeds geneigd om de bedragen om te
zetten naar de Belgische frank van weleer
Eigenlijk nog zo’n slecht idee
niet – al was het maar om even te
vergelijken en te mijmeren over die
“goede oude tijd”…..
Immers, van zodra we aan 1.000 euro
komen (40.000 fr), moeten we zeker de
omzetting doen om te kunnen verwijzen
naar het nostalgische vroeger.
Volgende tekst bevat enkel bedragen in Belgische frank!f

Wie zou in in 2001 gedacht hebben dat
één pintje drinken op café ons 100
tot 150 (3.75 EURO ‘¬) frank zou kosten?
Totaal onmogelijk.
In deze omstandigheden zouden we zelfs
het café niet binnengestapt zijn.
Kunnen we ons voorstellen dat we
160 tot 200 frank (5 EURO ‘¬) betalen voor
een belegde sandwich, of 500 tot 600 frank
(15 EURO ‘¬) voor een gewone dagschotel in
een “goedkoop” restaurant? ’s Avonds mag je
in een ietwat gedistingeerd eethuis
4.000 tot 6.000 frank (100 tot 150 EURO ‘¬) neertellen voor
een menuutje van drie gangen voor twee
personen, gevolgd door een klein
dessertje en een koffie “van het huis”
en zelfs bij de Chinees betaal je
hiervoor 1.500 frankskens (37 EURO ‘¬) maar
ga liefst niet naar een restaurant van een
of andere overbekende televisiekok, waar
je niet buitenkomt met zo’n 6.000
frank (120 EURO ‘¬) armer per persoon.
Gelukkig heb je aan het frietkot een portie friet
met stoofvlees(saus) en mayonaise voor
een belachelijke 250 frank (6.25 EURO ‘¬).
………..
Het is nu totaal normaal om tot 800
frank (20 EURO ‘¬) te betalen om je haar te
laten knippen. En dan heb ik het alleen
maar over mijnheer, op bezoek bij
zijn herenkapper.
Stel je voor dat je graag eens een
sigaretje rookt!
dan betaal je maar liefst 255 frank per
pakje. (6,40 EURO)
En ondertussen heb je 40.000 frank
(1.000 EURO ‘¬) nodig om je mazouttank even bij te
vullen, terwijl je toch slechts een
kleine 4.000 frank (100 EURO ‘¬)nodig hebt om je
auto vol te tanken. En toch kun je je
zo’n 12.000 frank (300 EURO ‘¬)profijt doen, door
de juiste elektriciteitsleverancier te kiezen.
……………..
Met één miljoen fr (25.000 EURO ‘¬) koop je
nu nog juist enkel een modale familie auto.
En nu moet het jonge koppel zowat 6 tot
12 miljoen
150.000 EURO ‘¬ tot 300.000 EURO ‘¬) gaan lenen
om een bescheiden woning te kunnen aankopen,
die helemaal niet lijkt op een paleis en
waar nog een hoop werk aan is, eer ze
&n bsp; bewoonbaar kan verklaard worden.
……….
Wie zou ooit gedacht hebben dat je
destijds met een maandinkomen van 40
tot 50..000 frank (1.000 EURO ‘¬ tot 1250
EURO ‘¬) zou doorgaan voor een arme drommel…
…………
En toch zijn we nu blijkbaar rijk zeggen ze!!!
Geef mij toch maar de Belgische frank
terug, dan sloeg de benzine met 10 a 20 centiemen op
nu met 2 a 4 eurocent (0,80 centiemen a 1,60 Bfr)
Het was in ons belang dat de EURO
ingevoerd werd zeggen ze,
maar ik heb er een andere mening over
!!!… EN JIJ ???

Met “dank” aan de persoon die mij dit gestuurd heeft.

 

 
5 reacties

Geplaatst door op oktober 22, 2015 in bizar, dagboek, ergernissen, het leven, nostalgie, stom

 

Wat dokters verzwijgen…

Je wilt alles weten over je ziekte, en hebt vertrouwen in je dokter.

Maar nu lees ik pas dat de chemo Taxotere, waarvan ik er één heb gehad in plaats van drie, blijvend haarverlies kan veroorzaken…

Dat is toch wel schrikken, want niemand heeft mij daarover verteld.

Dus voor evenveel had ik mijn haar niet teruggekregen.

Haarverlies vond ik niet het ergste omdat ik ervan overtuigd was dat alles  terug zou groeien.

Hoe oneerlijk dat zoiets verzwegen wordt.

Veel vertrouwen heb ik allang niet meer, vooral in de ziekenhuisartsen.

Onlangs nog zoiets voor gehad: ik moest Femara anti-hormoonpillen nog vijf jaar verder nemen (en de volle prijs zelf betalen)

Wat heeft de specialist doorgegeven in het verslag aan mijn huisdokter… dat IK nog vijf jaar Femara wilde nemen op eigen initiatief.

Ongelooflijk maar waar…

Dus ben ik er maar mee gestopt en heb ook afkickverschijnselen gehad: jeuk en zenuwachtigheid.

Het stoppen heeft nu toch wel duidelijk de bijwerkingen van het spul aangetoond (wordt ook steeds ontkend)

Mijn hartklachten zijn als bij toverslag verdwenen: pols 120 en overslaan 1 op 4.

Voor de kanker ben ik dus nu in remissie (wat dat ook moge betekenen)

Maar op naar het volgende: door de hoge artrose in mijn gewrichten nam ik ontstekingsremmers, die mij redelijk goed hielpen…

Mag niet meer wegens slechte nieren.

In de plaats mogen enkel pijnstillers (paracetamol 1000 mgr) en niets anders.

Dat wordt dus waarschijnlijk een verslaving, maar ik kan niet anders. ’s Morgens het eerste uur kan ik bijna niet lopen… dus geen keuze.

Ik heb nog heel wat vragen aan mijn huisdokter en omdat ik zo vergeetachtig geworden ben, heb ik een lijstje gemaakt.

Over mijn eigen lichaam wil ik alles weten… maar er moet wel medewerking zijn… toch?

HPIM1818

 
7 reacties

Geplaatst door op augustus 29, 2015 in boosheid, chemo, dagboek, dokter, ergernissen, Femara, het leven, kanker, ziekenhuis

 

Tags:

Wie zijn ze… waar komen ze vandaan… waar gaan ze naartoe?

Natuurlijk heb ik het over de pop-up winkels.

Vandaag staat het pand nog leeg en de volgende keer dat je er passeert… is het een bloeiende zaak…

Als paddenstoelen verrijzen ze, niet uit de grond, maar het klonk zo goed!

We hebben hier nu een bloemenzaak en toen ik eens ging kijken, herinnerde ik mij de beschrijving welke ik bij Menck gelezen had… bossen van vijftig witte tulpen, amaryllissen in brede kartonnen dozen… en alles vrij goedkoop! Ja, het leek te matchen, alleen de naam was niet hetzelfde. Deze winkel heet: bloemengigant.

20150125_113416

En dan onverwachts, verdwijnen ze weer… naar andere oorden?

 
5 reacties

Geplaatst door op april 10, 2015 in bloemen, bloggen, dagboek, foto's, lente, tulpen, Zonder categorie

 
Afbeelding

Prettige Feestdagen!

https://zeezicht.files.wordpress.com/2009/12/kerst2006-1.gif?w=645

 
3 reacties

Geplaatst door op december 14, 2014 in dagboek, Kerstmis, nostalgie, vriendschap

 

Het is wat het is…

onweerswolken 030

Ik moet eens verder werken aan de reeks over het K-monster. En waarschijnlijk ook afsluiten.

Vijf jaar geleden begon de hele miserie, net toen ik het gevoel had dat er verandering ging komen, in de goede zin dan.

Het overviel mij als een dief in de nacht.

Na de ellendige behandeling, moest ik nog vijf jaar hormonenpillen nemen, Femara. Stomme pillen, je hebt overal pijn, krijgt ontstekingen, soms lichte koorts, bent steeds vermoeid. Eigenlijk weet je nooit of je griep hebt of dat het de Femara is.

Ook je sociale leven moet inleveren. Je kan niet meer mee met de anderen, op vakantie gaan wordt te zwaar en je bent ook niet meer zo’n gezellig mens. Op veel begrip moet je ook niet rekenen, want je ziet er toch goed uit!

De dokters zwakken dat natuurlijk af, maar als je zoekt op tinternet en je komt ergens op zo’n forum uit, dan kan je lezen dat iedereen dezelfde klachten heeft… dus…

Maar nu keek ik ernaar uit: mijn goedkeuringsattest voor Femara verloopt in september… oefffff…

Ja, mijn attest wel, maar ik ben niet genezen verklaard, want er zijn aangetaste klieren gevonden tijdens mijn okseltoilet. Zo’n mooi woord voor zo’n pijnlijke bedoening!

Maar over die ongemakken heb ik eerder al geschreven. Al moet ik zeggen dat een prothese ook zijn ongemak heeft. Zit alles goed? Waarom doet het pijn onder mijn arm? Soms vraag ik mij af of het niet beter was om beide borsten te laten amputeren, kwestie van aan beide kanten hetzelfde te hebben.

Maar over de pillen: ik moet ze nog vijf jaar slikken om niet te hervallen.

Het is een domper, het zal dus nooit beter worden dan nu. En moest ik ooit hervallen, wil ik zeker geen chemo meer, dat wil ik nooit meer meemaken, heb ik mijzelf beloofd.

Waarschijnlijk zal ik ook alles volledig zelf moeten betalen: 150€ per doosje. Het generische middel kost 200€.

Je zou van minder boos worden! Ik heb gewoon aan de specialist gevraagd of dat een straf is omdat je nog leeft…

De uitleg was deze: het onderzoek naar die specialiteiten was goedgekeurd voor vijf jaar en daar stopt het. (voor de meeste mensen dan)

Omdat ik mij daar niet mee akkoord verklaarde gaan ze kijken of ze iets kunnen regelen.

Eigenlijk is dit een beetje het verhaal van mijn hele leven.

Het begon toen ik nog een kind was, dan als tiener, in mijn huwelijk en nu dit… Ik dacht altijd dat het beter ging worden en werd dan keer op keer teleurgesteld.

Nu moet ik maar afwachten… het wordt wat het wordt…

Dit is dus het laatste logje over mijnheer K.

En toch wil ik nog een leuke foto plaatsen!

 

onweerswolken 023

 

Tags:

Moet ik mijn kanarie een andere naam geven?

Ik heb met Peppi al ’t een en ’t ander beleefd!

De eerste keer dat ik zijn nageltjes wilde knippen, was hij een beetje onwillig om zich te laten pakken.

Maar het lukte, en opgelucht zette ik hem terug in zijn kooi.

Maar schrok ik mij daar bijna een hartstilstand… er liepen druppels bloed uit zijn pootje…

Ik was er zeker van dat ik niet te diep geknipt had.

Na een tijd werd het duidelijk dat hij zich gekwetst moest hebben op het ogenblik dat ik hem ving. Ergens in de kooi tegen iets scherps gestoten?

Al snel hing de hele behuizing onder het bloed… gruwelijk.

Ik was er al van overtuigd dat hij eraan ging, zoveel bloed uit zo’n klein beestje!

Gelukkig stopte het na een tijdje, maar ik durfde nergens aankomen uit schrik dat het opnieuw ging bloeden.

’s Anderendaags… een blauw pootje en een lichte zwelling, dit moest dringend ontsmet worden… maar hoe ging ik dat oplossen?

Een plantenspuit met ontsmettingsmiddel moest hier helpen. Ook een goede scheut azijn in zijn badwater, zodat hij zijn pootjes ontsmette als hij erin sprong.

En ja hoor… op twee dagen tijd was zijn pootje weer normaal! Toen durfde ik pas aan de bloedspatten beginnen te vegen. Wat een opluchting!

Ik plaats hier nog eens de foto, bij twee maal vergrotend klikken zie je aan zijn linkerpootje waar het teentje vastzit aan de poot nog een klein schrammetje.

 

kanarie 006

Maar dat was niet alles. Op vakantie kreeg ik een berichtje: verrassing: we hebben Peppi zijn nageltjes geknipt en hij zij is een vrouwtje…

Zal ik haar nu anders noemen? Hahahaha… dat maakt toch niet uit hé!

Maar nu heb ik een zingend vrouwtje, ik zei toch al dat zij speciaal was!

Het schijnt heel zeldzaam te zijn, maar zou iets te maken hebben met hormonen.

 
11 reacties

Geplaatst door op november 16, 2013 in dagboek, dagelijks, foto's, huisdier, kanarie, Speciaal, uniek

 

Beieren, juli 2013.

De naam alleen al klinkt als een klok: Schonau am Konigssee. Wat een prachtige streek!

107

Het ligt tegen de Oostenrijkse grens, zodat je een beetje in twee landen zit. 047

Die snoezelige wolken zijn warmte-onweders, ze ontstaan plots uit het niets en verdwijnen weer even snel, na een fikse regenbui. Maar het is er warm genoeg! (ik zei toch al dat ik geen tropische hitte meer wilde)

045

Dit beeld zie je dan ’s morgens.

Die Konigsee is voor ons natuurlijk een meer, op wandelafstand van het hotel. (met natuurlijk ook een winkelstraat)

019

Hier vind je nog natuur!

We hebben ook mooie uitstappen gedaan, een boottocht op het meer, naar de befaamde Bartholomeuskerk, waar ze een cafetaria van gemaakt hebben.

Het leuke is dat in de helft van het meer, de boot stopt en een trompetblazer ons laat genieten van een driedubbele echo!

067

069

In Salzburg kwamen we deze Mozart tegen, die lijkt te zweven, maar we hebben natuurlijk eens stiekem naar zijn voeten geloerd. De arme man stond op een héél klein plaatje, met bevende voeten van de inspanning! Hij mocht dan ook niet bewegen! Persoonlijk vond ik dit onmenselijk en hopelijk wordt hij goed betaald, voor zo’n foltering!

054

050

Ook mooi, deze winkel waar het een heel jaar door Kerstmis en Pasen is. Al ooit gezien: een kerstboom met paaseieren in?

018

Hilde in het salon. De dames van het personeel droegen daar allemaal ‘dirndls’ met diepe ‘inkijk’ tot groot jolijt van de heren!

Zeker een bezoek waard was ook het ‘Adelaarsnest’ in Berchtesgaden. Oké, als je het verbindt met ‘Hitler’ is het een beetje bitter, maar laat die naam even terzijde en je beleeft iets onvergetelijk!

IMG_2529

Deze foto heb ik dank zij Hilde, die nog wat wilde klimmen. Je gaat naar boven met hun eigen bussen, op smalle wegen.

102

Deze tunnel gaat zo’n honderd meter naar het midden van de berg, waar je via een gouden lift (zo groot als een living) de resterende 124m naar boven aflegt.

Er hoort een heel verhaal bij, dus mocht het u interesseren, even naar Wikipedia!

094

Het uitzicht is gewoon fantastisch!

098

Deze Alpenkauwen, met gele bek en rode poten, zijn verlekkerd op de frieten mét, van de toeristen!

077

Speciaal voor Menck!

040

Deze berg overheerst de hele omgeving. Er hangt ook een legende aan vast: over een koning die niet gehoorzaamde en daardoor samen met zijn familie in steen veranderde. De kleine topjes in het midden zijn de kinderen, tussen hun vader en moeder… De Watzmannfamilie…

20130912_204956

Maar dit is nu het mooie… Hetzelfde beeld zag ik in de serie ‘sturm der liebe’ waar ik dagelijks naar kijk.

Dus kan ik telkens genieten van de mooie beelden, die ik in ’t echt ook zag! Is dat een toeval!

Dit was een heerlijke vakantie! jammer dat ik zo snel moe ben. Voor volgend jaar heb ik nog niets gepland, we zien wel…

 
15 reacties

Geplaatst door op november 11, 2013 in Beieren, dagboek, foto's, het leven, natuur, sfeer, toeristen, toeval, vakantie, zomer, zon