Soms…

IMG_9743

 

 

Soms mis ik ze wel
De familie die er nooit is geweest
En juist op bijzondere momenten
Dan mis ik ze het meest

Soms mis ik ze wel
Die familie die ik nooit heb gekend
Als ik dan hoor over andere families
Is het een gevoel dat nooit echt went

Soms mis ik ze wel
Een melancholiek gevoel
Als ik denk aan mijn familie
Ook al heeft dat geen enkel doel

En ook al heb ik mij neergelegd
Bij mijn wereld zoals die is
Toch zijn er soms van die momenten
Dat ik dat heel even mis

© Gabriëlla

Hoeveel kost één euro?

De Belgische frank

We werken nu reeds ruim 10 jaar met de
euro, maar toch zijn velen nog
steeds geneigd om de bedragen om te
zetten naar de Belgische frank van weleer
Eigenlijk nog zo’n slecht idee
niet – al was het maar om even te
vergelijken en te mijmeren over die
“goede oude tijd”…..
Immers, van zodra we aan 1.000 euro
komen (40.000 fr), moeten we zeker de
omzetting doen om te kunnen verwijzen
naar het nostalgische vroeger.
Volgende tekst bevat enkel bedragen in Belgische frank!f

Wie zou in in 2001 gedacht hebben dat
één pintje drinken op café ons 100
tot 150 (3.75 EURO ‘¬) frank zou kosten?
Totaal onmogelijk.
In deze omstandigheden zouden we zelfs
het café niet binnengestapt zijn.
Kunnen we ons voorstellen dat we
160 tot 200 frank (5 EURO ‘¬) betalen voor
een belegde sandwich, of 500 tot 600 frank
(15 EURO ‘¬) voor een gewone dagschotel in
een “goedkoop” restaurant? ’s Avonds mag je
in een ietwat gedistingeerd eethuis
4.000 tot 6.000 frank (100 tot 150 EURO ‘¬) neertellen voor
een menuutje van drie gangen voor twee
personen, gevolgd door een klein
dessertje en een koffie “van het huis”
en zelfs bij de Chinees betaal je
hiervoor 1.500 frankskens (37 EURO ‘¬) maar
ga liefst niet naar een restaurant van een
of andere overbekende televisiekok, waar
je niet buitenkomt met zo’n 6.000
frank (120 EURO ‘¬) armer per persoon.
Gelukkig heb je aan het frietkot een portie friet
met stoofvlees(saus) en mayonaise voor
een belachelijke 250 frank (6.25 EURO ‘¬).
………..
Het is nu totaal normaal om tot 800
frank (20 EURO ‘¬) te betalen om je haar te
laten knippen. En dan heb ik het alleen
maar over mijnheer, op bezoek bij
zijn herenkapper.
Stel je voor dat je graag eens een
sigaretje rookt!
dan betaal je maar liefst 255 frank per
pakje. (6,40 EURO)
En ondertussen heb je 40.000 frank
(1.000 EURO ‘¬) nodig om je mazouttank even bij te
vullen, terwijl je toch slechts een
kleine 4.000 frank (100 EURO ‘¬)nodig hebt om je
auto vol te tanken. En toch kun je je
zo’n 12.000 frank (300 EURO ‘¬)profijt doen, door
de juiste elektriciteitsleverancier te kiezen.
……………..
Met één miljoen fr (25.000 EURO ‘¬) koop je
nu nog juist enkel een modale familie auto.
En nu moet het jonge koppel zowat 6 tot
12 miljoen
150.000 EURO ‘¬ tot 300.000 EURO ‘¬) gaan lenen
om een bescheiden woning te kunnen aankopen,
die helemaal niet lijkt op een paleis en
waar nog een hoop werk aan is, eer ze
&n bsp; bewoonbaar kan verklaard worden.
……….
Wie zou ooit gedacht hebben dat je
destijds met een maandinkomen van 40
tot 50..000 frank (1.000 EURO ‘¬ tot 1250
EURO ‘¬) zou doorgaan voor een arme drommel…
…………
En toch zijn we nu blijkbaar rijk zeggen ze!!!
Geef mij toch maar de Belgische frank
terug, dan sloeg de benzine met 10 a 20 centiemen op
nu met 2 a 4 eurocent (0,80 centiemen a 1,60 Bfr)
Het was in ons belang dat de EURO
ingevoerd werd zeggen ze,
maar ik heb er een andere mening over
!!!… EN JIJ ???

Met “dank” aan de persoon die mij dit gestuurd heeft.

 

ja, dan…


Is het je ook al overkomen dat er aan de bushalte iemand opstaat om jou te laten zitten? Of aan de uitgang van het grootwarenhuis, heel onverwacht een jongen van zo’n jaar of tien, heel galant de deur voor je openhoudt. Jij bedankt hem en hij antwoordt: ‘heb ik op school geleerd, beleefd zijn voor oude (slik) mensen!’

Heb je ook knieën die niet meer helemaal  reageren zoals jij het graag zou willen? Vind je dat er overal precies meer trappen zijn in vergelijking met vroeger? Dus een reden om liever gemakkelijke lage hakken te dragen.  Kom je vroegere klasgenoten tegen en schrik je van hun rimpels?

Dan besef je ook plots hoeveel mensen die jij gekend hebt er al overleden zijn. En als je dan jezelf eens goed bekijkt in de spiegel, kom je tot de conclusie dat je in de hoogte wat hebt moeten inleveren ten voordele van je breedte. Het is ook duidelijk dat bepaalde plaatsen enkele centimeters lager zijn geraakt. Om geen mummelmondje te hebben heb je ook op tijd en stond neptanden laten bijzetten.

Dan ga je er eens even bij zitten en je afvragen of je nu oud bent…

‘Ouder’ misschien, maar zeker niet ‘out!’ Oké, je moet bepaalde dingen gaan beperken. En dan? Zelfs topsporters moeten vroeg of laat minderen of zelfs helemaal afhaken! Je kan voor alles wel een oplossing verzinnen.

Ben je een beetje vergeetachtig? Gebruik dan lijstjes of maak wat nota’s. Aan je uiterlijk kan je ook veel doen, niets of niemand kan je beletten om er stralend uit te zien. Hoe? Ga voor de spiegel staan en probeer welke kleurtjes de jouwe zijn. Een leuk sjaaltje kan soms wonderen doen in de juiste combinatie (vraag een vriendin om haar mening) Een paar grappige oorbellen of een originele ketting kunnen ook bijdragen, zelfs die goedkope welke je in een opwelling op de markt kocht! Je kapsel moet je zeker onderhouden, het bepaalt voor een groot deel hoe je overkomt. Misschien een lichte kleuropheldering of een glansspoeling?

Je huid zal je ook dankbaar zijn bij een goede verzorging en wat dacht je van een nieuw kleurtje lipstick? Voor je knieën is er ‘s morgens op de Nederlandse tv een bewegingsprogramma wat echt niet te zwaar is. Dan nog wat gezond eten en klaar is Kees!

Maar het belangrijkste zou ik nog vergeten: een tevreden blik op je gelaat, zoiets wat van binnenuit komt, dat geeft uitstraling en trekt mensen aan op een wonderbaarlijke wijze. We worden zeker ouder, daar kan je niets tegen doen, maar je kan wel oud worden op een waardige manier. Denk wat minder aan de mensen die er niet meer zijn en geniet van diegenen die je rond je hebt. En in de eerste plaats: sluit je niet piekerend op. Ga naar buiten, neem die gratis bus en ga iemand bezoeken die je al lang niet meer hebt gezien. Desnoods rij  je gewoon een rondje mee en stap je op dezelfde plaats weer af.

Besef dat er altijd mensen zijn die nog meer beperkingen hebben dan jij en wees gelukkig met de dingen die je wel nog kan doen!

‘dardennen’

Ja, pakken sneeuw hebben we nu genoeg gezien. Drie centimeter… en heel België ligt plat.

Vroeger was dat toch een heel normale zaak. Hoe dikwijls zijn we niet speciaal naar ‘dardennen’ gereden omdat er dikke pakken sneeuw lagen.

Ooit zagen we de watervallen van Coo, bijna dichtgevroren, sprookjesachtig! De zijkanten allemaal ijskegels met verschillende laagjes. Alle takken van de bomen leken wel versierd. Enkel in ’t midden liep het water spetterend naar beneden. Pure poëzie!

Daarna gingen we wandelen in de bossen van de Botrange, bij een temperatuur van min vijftien. Maar je ging er naartoe met een verkoudheid en die verdween door de koude.

Aan de Mont Rigi konden de kinderen en de mannen hun hart ophalen met de sneeuwscooters. Naja, mannen en kinderen zijn eigenlijk hetzelfde. Tegen elkaar opbluffen en vastrijden, daar ging dan hun imago.

De Baraque Michel was de place to be voor warme choco en een boerenboterham met gerookte hesp en groentjes. Met een drietal lustige  koppels, meer moest dat niet zijn.

En het werd dan door de gezelligheid wel eens laat en vooral donker.

Een van de vrouwen in het gezelschap, liet zich door haar echtgenoot nogal graag in de watten leggen. En terwijl we ons begonnen gereed te maken om huiswaarts te keren (daar kroop wel wat tijd in, giechelend naar het toilet gaan, treuzelen), begaf de brave man zich al naar de parking omdat er nog een flink pak sneeuw bijgevallen was. Hij zou zijn auto al sneeuwvrij maken, dan moest Rosy niet zolang wachten eer de wagen opgewarmd was.

Hij bleef toch lang weg en toen hij stijfbevroren terugkwam, vertelde hij dat er op alle auto’s wel een halve meter sneeuw lag.

De andere mannen begonnen naar hun wagen te zoeken, want het was ondertussen al flink donker geworden.

Rosy wilde natuurlijk al dadelijk instappen, maar er waren problemen met het slot. Hoe haar man ook probeerde… de sleutel  reageerde niet. Ook toen de anderen hem versterking wilden geven, lukte het nog niet, blijkbaar alles goed vastgevroren.

Wie het als eerste opmerkte weet ik niet meer, maar deze rode Toyota behoorde toe aan… iemand anders.

Na even zoeken vonden ze de juiste en kon het gekuis en gekrab opnieuw beginnen. Arme G., het gevloek en gesakker van zijn vrouw hield maar niet op.

De hele weg naar huis zal het zo wel verder gegaan zijn (haar kennende). Alhoewel de hele situatie toch grappig was (voor ons dan).

Maar de andere Toyota-eigenaar zal zich toch verwonderd afgevraagd hebben waarom zijn wagen gekuist was… een service van het restaurant?

Experts verbaasd…

door echtscheiding

zwanen.

experts verbaasd door echtscheiding zwanen

27/01 Opzichters in een wildpark in Gloucestershire staan verstomd van de scheiding van een koppel zwanen.

De zwanen, Sarindi en Saruni, keerden terug naar het reservaat om er de winter door te brengen, maar beide dieren bleken een nieuwe partner bij te hebben. Het is slechts de tweede keer in meer dan 40 jaar dat een “scheiding” bij zwanen werd vastgesteld in het wildpark.

(bron HBVL)

Zou dit een soort emancipatie zijn bij de zwanen? Jammer voor de trouwkoppeltjes die hun huwelijksfoto’s bij voorkeur laten maken bij deze vogels die tot nu toe bekend stonden om hun eeuwige trouw!

Ja zelfs de zwanen zijn niet meer wat ze geweest zijn…

Het happy-song-stokje.

De storm van vorige week heeft mij toch wel parten gespeeld zeker!

Door Menck werd er een stokje deze richting uitgezwierd, maar dat heeft nogal geduurd eer ik het vasthad!

Nochtans kwam de wind uit de goede richting hoor. Oplettend hield ik het zwerk in ’t oog.

Toen hier een halve boomstam kwam langsgewaaid, dacht ik: nee, dat is geen stokje!

En toen plots, ja daar vloog er eentje! Er achteraan, tot op het stadsplein, waar net een gevaarlijk uitziende grote hond het meehapte.

Hoe ging ik dit uitleggen aan Menck? Maar nee, niet zomaar opgeven.

Een loslopende chi-chi-poedel bracht mij op een idee: ik benaderde hem haar langs achter en joeg  ksst, ksst in de richting van de grote hond.

Die liet van verbazing het stokje vallen, terwijl het  kwijl uit zijn muil droop en al snel een plas vormde op de grond.

Heel behoedzaam raapte ik het fameuze stokje op en repte mij naar huis. Oef!!!

Wel, de echte waarheid is dat ik het super moeilijk vind om liedjes uit te kiezen, omdat ik al heel snel aan een ellenlange lijst zit.

Ik ga mijn best doen: vijf songs die mij in alle omstandigheden toch nog happy krijgen.

En eentje om het af te ronden!

Zoals vroeger!

De titel van het vorige stukje zou hier ook gepast hebben, blijkbaar hou ik van simpele dingen.

De mensen van het gebouw hiernaast, ‘Vijverhof’ , houden ervan om op een warme zomeravond gezellig bij elkaar te zitten. Gewoon buiten aan de ingang. Iedereen brengt zijn eigen stoeltje mee en zo zitten ze fijn te kletsen.

Is het heel warm, zoals de laatste tijd wel vaker gebeurd is, wordt het getrokken tot een stuk in de nacht. Allemaal gepensioneerden, dus ze hoeven niet vroeg op. De verstandhouding is daar blijkbaar heel goed!

Maar je hebt altijd van die mensen die het water niet in de zon kunnen zien schijnen. Inplaats van er gezellig bij te gaan zitten hebben ze zelfs de politie al gebeld, omdat er volgens hen teveel lawaai was, de azijnpissers!

De mannen van de wet waren er duidelijk een beetje mee verveeld en hebben enkel maar gevraagd of het een beetje stiller kon?

Vorige maandag was het weer zo’n zwoele, zweterige avond. En wat hebben ze er op gevonden?

Nog lang voor het donker, waren ze de straat overgestoken, en hadden zich daar aan de oevers van de vijver, in de schaduw van de bomen, geïnstalleerd.

Ik kwam er langs na mijn terrasje met H. en ging hen even groeten. Het was aandoenlijk om dit nostalgisch tafereel te zien.

In het midden stond een tafeltje, met kaarsje, vol glazen en verschillende dranken. Er zat wel twintig man bijeen. Het leek een beeld uit vroegere tijden, toen de mensen ’s avonds ook zo buiten zaten.

Ik werd onmiddellijk uitgenodigd om er bij te gaan zitten, maar vanwege mijn vermoeidheid heb ik het heel kort gemaakt.

Het lijkt er op dat de mensen ook terug naar de dingen uit hun jonge tijd verlangen. Het is niet nodig om elkaars deur plat te lopen, maar dit verbale contact, dit is belangrijk.

De leuke dingen zijn niet altijd duur.

Laat ons het glas heffen tegen de verzuring!