Soms…

IMG_9743

 

 

Soms mis ik ze wel
De familie die er nooit is geweest
En juist op bijzondere momenten
Dan mis ik ze het meest

Soms mis ik ze wel
Die familie die ik nooit heb gekend
Als ik dan hoor over andere families
Is het een gevoel dat nooit echt went

Soms mis ik ze wel
Een melancholiek gevoel
Als ik denk aan mijn familie
Ook al heeft dat geen enkel doel

En ook al heb ik mij neergelegd
Bij mijn wereld zoals die is
Toch zijn er soms van die momenten
Dat ik dat heel even mis

© Gabriëlla

Advertenties

Beelden uit het verleden…

HPIM1688Het moet geleden zijn van begin jaren tachtig dat we hem voor de laatste keer zagen. Toen ze allemaal nog kinderen waren en samen speelden met zelfgecreëerde dingen. Eigenlijk was het een plezante tijd, toen alles nog heel gewoon was, in niets vergelijkbaar met de dag van vandaag.

Ik heb hem als baby nog  in mijn armen gehad, was zijn jonge meter.

Dan begon alles in de familie mis te lopen, hij praatte er niet over, dat werd  toen niet gedaan. Maar hij kon het duidelijk niet aan.  Hij wilde weg hier, in het leger een nieuw leven beginnen. Ver weg, ergens in Duitsland. Heel plots vertrok hij, zonder afscheid te nemen. Niemand die nog iets over hem hoorde…

Tot vandaag… deze morgen is hij uit het leven gestapt. Heel droevig. Hoe ongelukkig moet hij geweest zijn om die stap te zetten!

Wat er juist gebeurd is weet ik nog niet.

Was hij zo eenzaam of waren er andere problemen? Zijn oudere broer gaat het proberen uit te zoeken.

Waarom kwam hij niet terug, hij heeft nog broers en zussen. Wat heeft hem gedreven tot deze uitzichtloze daad?

Zullen we ooit de waarheid kennen? Het knaagt aan mij dat ik niets heb kunnen doen.

Rust in vrede R, in mijn herinnering blijf je voor altijd jong…