Maakt ware liefde alles kapot?

Maakt de ware liefde, zijn mogelijke bestaan en de eeuwige zoektocht ernaar, het leven niet nodeloos gecompliceerd? Ware liefde is immers een mooi theoretisch idee, maar door dat als enige mogelijke standaard te nemen, laten we veel kansen schieten. “We zouden tevreden moeten zijn met véél minder” argumenteert Laurie Gottlieb in The Times.

Minder kieskeurig
Gottlieb, zelf moeder geworden via een spermabank en single, zegt in toenemende mate te beseffen dat ze niet zo kieskeurig had mogen zijn. Tegelijkertijd vindt ze zichzelf, met 40 jaar en een zoontje, in een moeilijke positie.

Enerzijds is het moeilijk mannen te ontmoeten, anderzijds mogen ze niet om het even wie zijn, want ze heeft een zoontje om mee rekening te houden. Bovendien is ze ouder geworden, en moet ze dus genoegen nemen met mensen die met haar genoegen nemen.

Iedereen een man
“Mijn advies? Verlaag je standaard en neem genoegen met ‘iets minder’. Uiteindelijk willen alle vrouwen verliefd worden, trouwen en gelukkig leven. Dat zeggen ze zo niet, want dat is niet politiek correct, maar na de bevredigende carrière, minder cellulitis en de villa-met-zwemvijver komt het er uit: ze willen vooral een man”, argumenteert Gottlieb.

De Ware Liefde
Het probleem is alleen dat we leven met het romantische idee van de Ware Liefde, die je knieën week doet worden, passie doet oplaaien en waarmee je ook nog kan praten over je angsten, dromen en lievelingseries. Aan die liefde moet (bijna) niet gewerkt worden, alles gaat vanzelf, je voelt elkaar goed aan en blijft jaren verliefd. Is dat niet het geval? Dan is er zeker iets mis, dan is het niet Dé Ware, en kan je dus beter krijgen. Waarop je de, objectief bekeken, goede man de deur wijst.

Geen zorgen
“Je zou je geen zorgen moeten maken over de passie of de intense connectie, en je zou al zeker geen geschikte man moeten dumpen omdat hij enkele vervelende gewoontes heeft.” Gottlieb geeft toe dat ze zelf niet altijd een fan is geweest van het ‘genoeg hebben aan’.

Meneer Goed Genoeg
“Maar vooral omdat onze cultuur ons leert om altijd beter, hoger en verder te mikken, om te wachten op je ware liefde. Want die liefde, waar iedereen van droomt, die gaat alles magisch beter maken en je veel gelukkiger maakt dan een huwelijk met ‘meneer Goed Genoeg’ is zeldzaam en zou nooit kunnen langskomen. Waardering, een goede vader en genegenheid. Dát is wat uiteindelijk telt. Op lange termijn word je er gelukkiger van dan te blijven wachten en hopen op de prins op het witte paard.”"

Appreciatie
“Ik realiseerde me niet dat settling je tevreden en zelfs gelukkig kan maken, toen ik mijn vroegere vriendjes dumpte. Ik apprecieerde niet wat voor mijn neus stond. Als je getrouwd bent, gaat het om dagelijks leven, samenleven en de taken verdelen. Huwelijken gaan niet over allesverslindende passie.

Het gaat over overeenkomen, begrip en respect opbrengen en samen het huishouden runnen. Over een teamgenoot, die zich samen met jou door moeilijke en chaotische tijden heen slaat en altijd aan je zijde blijft om je te steunen. Zelfs al is hij niet dé liefde van je leven, het is beter met een maatje dan helemaal alleen.”

Niet ideaal
“Ik besef wel dat ook een huwelijk niet altijd ideaal is. Als ik alle andere moeders hoor zeuren over wat hun man niet doet en wel zou moeten doen, ben ik altijd stiekem blij met mijn keuze. Tot ik besef dat al die vrouwen hun man voor geen geld van de wereld zouden willen missen en nooit vrijwillig voor alleenstaande moeder zouden kiezen. Zij zouden, net als ik, liever eenzaam zijn binnen een huwelijk dan alleen tout court.”

Liever jong dan oud
Gottlieb is er wel van overtuigd dat het compromis op jonge leeftijd moet gesloten worden. “Mijn moeder zei altijd: iedereen neemt tot op zekere hoogte genoegen met iets. Je kan evengoed een pragmatische keuze maken. Maar het moet op jonge leeftijd gebeuren, want op oudere leeftijd weet je wat je wil en ruil je je ziel is voor beschadigde goederen. Op jongere leeftijd is de toegeving minder groot, en vooral, je moet minder erge zaken door de vingers zien.” (edp)

Superhond 2008 (deel 3)

Andy mist zijn kamergenoot, Kim, die vorige week naar huis mocht vertrekken.

Er wordt vastgesteld dat David eigenlijk ziek is door de stress. Hij krijgt massages en moet zich leren ontspannen.

De vorige keer had hij het gouden bot (wat vrijstelling betekent), maar nu mag hij het doorgeven aan iemand van zijn keuze. Hij probeert voorzichtig met een hint of hij het misschien aan zichzelf mag schenken… maar dat kan natuurlijk niet.

Het wordt dan doorgegeven aan zijn maat Thierry.

Dina komt het groepje halen en samen gaan ze naar de grote tent, waar trainer Geert hen opwacht. Deze begint met de uitleg dat honden superlief en trouw kunnen zijn, maar het blijven dieren en mensen beseffen niet altijd dat deze schatjes ook kunnen bijten.

Bij Geert gaan ze leren hoe agressief een hond kan worden.

Als eerste mag Joleen beginnen en krijgt een speciaal pak, dat achttien kilo weegt. Het moet haar beschermen tegen de aanval van de hond die hier speciaal voor opgeleid is.

Het is een heel nieuwe ervaring, zo’n woeste hond die in je mouw bijt zonder los te laten.

An met hond Ouzo is de volgende. Wanneer Thierry aan de beurt is en het bijten incasseert van de Duitse Herder, wil kleine Skippy ingrijpen om baasje te redden. Grote held, die Skip!

De vrouwen staan in de keuken de maaltijd te bereiden, maar zijn niet echt tevreden omdat de mannen geen poot uitsteken. Die hebben het immers te druk om met elkaar te competeren over alles wat hun hond wel kan.

Thierry staat erop om een demonstratie zelfverdediging te geven. Het helpt wel om je stress kwijt te raken. Hij neemt David mee op een wandeling en geeft hem de raad om eens goed hard te roepen, om de opgekropte spanningen los te laten. Wat deze ook doet.

De volgende uitdaging gaat over spoorzoeken. Een hond heeft een heel goede neus… maar enkel wanneer hij er op getraind is, kan hij hem fatsoenlijk gebruiken.

Geert zal het hen leren en heeft hiervoor hond Arkan meegebracht, een echte spoorzoeker. Er wordt een spoor geprepareerd, in rechte lijn, met een groot bot. Op elke hoek wordt het bot even op de grond gelegd en dan is het de beurt aan Arkan om zijn demonstratie te geven, fluitje van een cent natuurlijk.

Andy mag de spits afbijten en moet een spoor aanleggen met snoepjes, om de zoveel stappen. Als laatste ligt er het balletje van zijn hond. Nu mag iedereen oefenen en ze amuseren zich kostelijk.

Les twee betekent : baasje zoeken via spoor.

David moet zich verstoppen onder een camouflagenet, tussen de struiken. Omdat honden echt slecht zien, moeten ze hier hun neus gebruiken, willen ze slagen in hun opdracht. Hond Remco vindt David.

Skippy heeft wat meer moeite maar uiteindelijk lukt het toch. De meeste anderen doen het ook niet zo slecht.

Andy is erg zeker van zijn Chernia, maar die schrikt zich een hoedje wanneer hij plots tegenover zijn gecamoufleerde baas staat en begint luid te blaffen, tot algemene hilariteit.

Die avond brengen ze door op café, om een beetje te relaxen.

Drie van de dames gaan echter vroeg slapen om morgenvroeg goed uitgerust te zijn.

De volgende dag moeten de deelnemers afdalen in de ondergrondse mergelgrotten. Daar gaat de proef van vandaag door.

Omdat Thierry het gouden bot in zijn bezit heeft, krijgt hij een heel speciale opdracht. Hij mag lokaas spelen en krijgt een kostuum wat hem verandert in een overmaats konijn.

Eerst mogen de honden goed aan hem snuffelen en dan mag hij zich gaan verstoppen. Willen ze hem vinden, zullen ze serieus op hun neus moeten kunnen vertrouwen.

Ieder krijgt een walkie-talkie, voor de veiligheid. Het zal je maar overkomen om daar in die grotten te verdwalen.

Davina mag als eerste starten. Hond Alana is hevig aan ‘t snuffelen, maar slaagt er niet in binnen de vastgestelde tijd ook maar enig spoor te vinden van het reuzekonijn. Andy met Chernia, idem. Annemarie met Chess hebben meer geluk. Joleen heeft Whoopy niet echt in de hand en laat hem eigenlijk spelen tot de tijd om is. Hond Zino van Sabina heeft hier het voordeel van zijn jachtinstinct en haalt de beste tijd.

Bij An met Ouzo gaat het langzaam, maar ze zijn geslaagd.

David, nog steeds veel te nerveus, verknoeit het door zijn hond Remco niet te volgen. Hij trekt hem de verkeerde gang in en verspeelt hierdoor zijn kansen.

Wat later die avond, hebben ze afspraak bij de jury in de hoeve. Joleen ziet het even niet meer zitten. Een opgeluchte David mag aanhoren dat hij toch mag blijven.

De twee genomineerden met respectievelijke hond, zijn vandaag: Monique en Andy.

De finalisten moeten onder elkaar beslissen wie het gaat worden. Heel even is de stand drie tegen drie, en blijft Thierry met de ondankbare taak van de beslissende stem over. Hij is dan ook degene die de uitslag mag gaan vertellen. Hij heeft het er heel moeilijk mee en wil nog wat tijd om na te denken. Zijn stem moet de knoop doorhakken.

Het wordt Andy met hond Chernia, de kunstjeshond, welke in een circus zeker meer kansen zou gehad hebben.

Een beetje gebroken gaat Thierry naar binnen, hij had liever niet als laatste willen stemmen…

Shoppen in buitenland brengt op.

Wie goed oplet, kan in het buitenland koopjes doen.

GELD & GEZIN - Wie op reis is geweest heeft bijna altijd wel een of ander koopje gedaan. Redenen genoeg daarvoor: voordelige wisselkoersen, regionale specialiteiten die bij ons onvindbaar zijn of gewoonweg goedkope artikelen. Waar en hoe maak je het meeste kans?

(m24/netto) – In de ons omringende landen lijken vaak koopjes te doen en sommige prijsverschillen zijn de verplaatsing echt wel waard. Denk maar aan de Franse warenhuizen waar je de Belgen meteen herkent aan het grote aantal flessen mineraalwater in hun winkelkarretje. Ook de Luxemburgse benzinestations blijven populair.

Waar vallen precies koopjes te doen voor…

Elektronica?

Voor wie op zoek is naar elektronische of highteckapparaten loont het soms de moeite om de grens over te steken. Dat blijkt uit een onderzoek van Test-Aankoop uitgevoerd eind 2007 aan de hand van een lijst van 300 producten uit 12 categorieën. Volgens de consumentenorganisatie gaan Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Nederland – en die volgorde – België vooraf in de rangschikking van de goedkoopste landen.

Voeding en alcohol?

Alle voedingsproducten en alcoholische dranken zijn iets voordeliger in onze buurlanden.

Tabak?

Bij onze buren tabak kopen loont niet. Daarvoor zijn de prijsverschillen meestal te klein. In de EU variëren de prijsverschillen van 1 (in Bulgarije) tot 7 euro (in Groot-Brittanië). Niet verwonderlijk dus dat we zo vaak met sigaretten van de reis terugkeren… vooral uit landen in het zuiden of het oosten.

Medicijnen?

De prijzen van farmaceutische producten bij ons liggen iets hoger dan het gemiddelde (106). Ze zijn lager in Frankrijk en Groot-Brittanië, maar bijzonder interessant in Spanje en Griekenland. Ze blijken hoger in Nederland en Italië (110) en peperduur in Duitsland en Zwitserland (189), dat nochtans de thuisbasis van veel farmaceutische bedrijven is.

Vijf sleutels tot geluk.

Er verschijnen regelmatig studies over wat ons nu gelukkig maakt. Daaruit bundelden we vijf dingen die gelukkige mensen gemeen hebben. Lees de onderstaande tips en ontdek de belangrijkste sleutels tot geluk.

0ntwikkel je talenten
Iedereen heeft een speciaal talent, jij hebt ook vast en zeker iets waar je goed in bent. Mensen die zichzelf kunnen ontplooien zijn gelukkiger. Dit komt omdat ze dan een betekenisvol doel in hun leven hebben. Onderzoek toonde ook aan dat dit goed is voor je lichaam. Vrouwen die een zichzelf ontplooiden scoorden beter op psychologische tests, waren slanker, sliepen beter, hadden minder stresshormonen en hadden minder kans op hartziekten.

Doe wat je leuk vindt
Het lijkt heel simpel, maar mensen staan te weinig stil hoe ze hun tijd besteden. Hoe dikwijls doe je iets dat je echt leuk vindt? In een recente studie moesten meer dan 900 werkende vrouwen hun activiteiten van de vorige dag opschrijven. Nadien gaven ze aan hoe ze zich op elk moment voelden. Wanneer sommige vrouwen zagen hoeveel dingen ze deden die ze niet leuk vonden, kregen ze tranen in hun ogen. Veel mensen beseffen niet dat geluk iets is waar je zelf controle over hebt. Je kunt al door kleine veranderingen gelukkiger worden. Probeer zo eens 1 uur per dag een taak te laten liggen die je niet leuk vindt en doe in de plaats daarvan iets tof. Zet de kinderen bijvoorbeeld aan de afwas en bel ondertussen met je beste vriendin of lees een boek.

Zeg nooit meer ‘als’
“Als ik een betere job zou hebben, dan pas zou ik gelukkig zijn.” Recent onderzoek toont aan dat mensen heel slecht zijn in het voorspellen van wat hen gelukkig maakt. Zo werd onlangs in een studie aan de deelnemers gevraagd: “Hoe gelukkig ben je? En hoeveel afspraakjes heb je de laatste maand gehad?” Wanneer de vraag over de afspraakjes eerst gesteld werd, woog het liefdesleven zwaarder door bij het geluk van de deelnemers dan wanneer volgorde omgekeerd was. Gelukkige mensen ondernemen ook vaak nieuwe dingen. Dat moet niet altijd iets groots zijn zoals een nieuwe job, maar ook een nieuwe hobby kan je al heel wat gelukkiger maken.

Zet je vrienden op de eerste plaats
Sociaal engagement is een belangrijke factor van gelukkig zijn. Iets wat hierbij vaak onderschat wordt, is de intensiteit van de relatie. Je haalt meer geluk uit lange, diepe contacten met je beste vriendin dan uit een reeks korte, oppervlakkige contacten. Je moet daarom niet diepzinnige gesprekken voeren, het belangrijkste is bij elkaar zijn. Samen wat luieren in de tuin of op een terrasje in de stad doet je goed.

Sta jezelf toe gelukkig te zijn
We vinden het vaak moeilijk onszelf toe te staan gelukkig te zijn. We voelen ons schuldig als we plezier beleven. Het is goed om dingen voor anderen te doen, maar je moet ook aan jezelf denken. Probeer hier een evenwicht in te vinden. Onderzoek toont aan dat gelukkige mensen betere partners zijn. Door jezelf dus gelukkig te maken, kun je ook beter anderen helpen.

Als laatste leven gelukkige mensen ook langer. Zo bestaat er een studie dat dagboeken van nonnen vergeleek. Degenen die vaakst hun gelukkige gevoelens hierin uitten, leefden 10 jaar langer dan de nonnen die dat niet deden. (ep)

Zweedse man masturbeerde op damesfietsen.

Een Zweedse rechtbank heeft een 40-jarige fiets- en damesliefhebber beboet omdat hij te hard van jetje had gegeven op vreemde zadels. Waar sommigen eerder ondergoed prefereren, haalde de man zijn kicks door de banden van damesfietsen af te laten en op het zadel te masturberen, zo meldde de online-editie van de krant Ostersunds-Posten. De zedenfeiten komen de man op fikse geldstraffen aan de gedupeerden te staan.

Betrapt
De man fietste zich voor het eerst -anoniem- in de belangstelling in 2006 in Ostersund, 580 km ten noordwesten van Stockholm. In juli 2007 kon de politie hem opsporen en oppakken nadat een vrouw had gezien hoe hij haar fiets wegsleepte en onderwijl zichzelf tegen het vehikel tot extase trachtte te wrijven.

Zelf hulp gezocht
Hoewel de misdaden de man best met enkele maanden cel hadden kunnen opzadelen, toonde de rechter zich clement en dat wegens het nog maagdelijke strafblad van de beschuldigde. Hij kreeg evenmin een verbod om damesfietsen te benaderen. Maar de geldboetes -3.000 kroon (een slordige 325 euro) per slachtoffer- bleken wel nodig: zeker één van de eigenaressen van de besmeurde damesfietsen verklaarde maandenlang “in shock” te zijn geweest door de daden van de wielerterrorist. Wat de rechter eveneens vermurwde, is dat de man op eigen houtje reeds aan de alarmbel had getrokken en professionele hulp had ingeroepen om te verhinderen dat zijn afwijkend gedrag nog verder stokken in de wielen zou steken.

Uiterst zeldzaam
Fetisjisme voor een fiets is, voor zover bekend, uiterst zeldzaam. Mogelijke verklaring kan zijn dat het werkwoord “fietsen” in het Bargoens synoniem is met “de liefdesdaad bedrijven”. (belga/vsv)

Vuur de baas worden.

Met enkele vrijwilligers waren we uitgenodigd om een namiddag cursus te gaan volgen bij de plaatselijke brandweer. Ze hebben een groot oefenterrein waar ze vuurtjes mogen maken om ze dan te leren blussen.

Eerst was er heel wat uitleg om dan over te gaan tot de praktijk. Nooit zou ik gedacht hebben dat er zoveel verschil is tussen brandblusaparaten. Het goedkope model dat door de automobielfabriek bij de wagen geleverd wordt, is eigenlijk niet voldoende om een wagen te blussen. Meestal bestaat de inhoud enkel uit de B- en de C- producten. Om vaste stoffen zoals een autozetel te kunnen blussen heb je A nodig. Wat alleen bij de duurdere bussen voorzien is. Een beginnend vuurtje van kleine oppervlakte zou nog net lukken, maar is het vuur al uitgebreid… vergeet het maar. Klasse B dient om vloeistoffen te blussen en klasse C voor gasvormige stoffen. Ik ga jullie de hele technische uitleg besparen, maar het komt er op neer dat de blusaparaten, welke A, B, en C bevatten, meestal duurder zijn. De meeste mensen kennen het verschil niet, maar het loont dus wel de moeite om iets meer uit te geven bij aankoop.

Praktijk hebben we ook gehad. Bangelijk al dat vuur!

Eerst een hoop brandende paletten. Dan een pop, waarbij je je moest inbeelden dat het een brandende mens was. En het bleef niet bij kijken, nee hoor, handschoenen aan, branddeken op de juiste manier vastnemen en die mens redden. Ondertussen ook opletten om zelf niet geraakt te worden door het vuur. Gebruik zeker nooit een fleece-dekentje, want fleece wordt vervaardigd uit pet-flessen en is dus zeer brandbaar.

Dan was de brandende frietketel aan de beurt. Iets wat heel veel gebeurt. Akelig hoor! Iedereen weet waarschijnlijk al dat je dat niet mag overgieten met water, want dan vliegt alles in brand. Maar het deksel er op zetten kan voldoende zijn, omdat de zuurstof wordt afgesneden. Een natte dweil erover leggen (maar die mag niet druppen, want dan krijg je hetzelfde effect als met water). De frietketel hebben we ook geblust met CO2. Het is een schuimstraal die onmiddellijk alles bevriest op -78 gr. Alleen als er niets anders is mag het op mensen gebruikt worden. Het voordeel is wel dat het helemaal niet giftig is. Het is heel goed om een branddovende deken in huis te hebben, die kan je op verschillende manieren gebruiken. Uitleg over imploderende tv’s hebben we ook gehad.

Het beste blusmiddel is schuim. Maar dat wordt niet altijd gebruikt omdat het niet milieuvriendelijk genoeg is. Alles gaat de riolering in en het product breekt de oppervlaktespanning van het water, met alle gevolgen van dien.

Dan een bus gas met een steekvlam zien en die moeten doven, het is toch wel bangelijk, dat moet ik toegeven.

Het was een leerzame namiddag en nu weet ik tenminste wat voor soort materiaal we hier in de gangen hebben in geval van nood, en hoe het te gebruiken, wat heel belangrijk is.

Ik kan maar een ding hopen… dat we het nooit zullen nodig hebben.

Superhond 2008 (deel 2)

David en Remco zijn als eerste wakker. De keuken ligt erbij als een slagveld. Stilaan beginnen ze toch maar aan de puinhoop die ze gisteren hebben achtergelaten. Sommigen hebben een serieuze kater en een zwaar hoofd.

Davina heeft weinig geslapen, ze blijft zich zorgen maken over haar hond, die zich niet gedraagt zoals gewoonlijk.

Vandaag gaan ze werken aan een nieuwe uitdaging: de honden moeten bewijzen dat ze hun baasje kunnen redden.

Joleen verwacht het ergste. De meesten zijn ook bang dat ze moeten bungeespringen.

Dina arriveert per helikopter, samen met Jan en Daniel van het reddingshonden-team, ze beginnen al onmiddellijk met een demonstratie.

Op voorhand had zich al een persoon verscholen en die moet nu gevonden worden door de reddingshond. Zo zien de kandidaten meteen wat er van hun hond wordt verwacht. Het dier heeft maar weinig tijd nodig om de man te vinden want hij is hiervoor opgeleid. Dat zal straks wel anders worden!

Nu moeten allen om beurt slachtoffer spelen, zodat hun hond hen kan zoeken.

David is als eerste aan de beurt, Remco moet even wachten en heeft weinig of geen moeite om zijn baasje te vinden.

Kim mag als tweede, maar hond Mieke laat zich afleiden door de andere honden en slaagt niet in de proef. Het is duidelijk een teleurstelling voor Kim.

Wanneer Joleen zich gaat wegsteken, kan Dina hond Whoopy amper houden. Dan vliegt hij recht naar haar schuilplaats. De rest doet het vrij goed.

Andy is vrij zeker van zijn Chernia en laat haar zonder lijn achter, erop vertrouwend dat ze zal blijven zitten tot hij roept. Het lukt niet en daarom wordt ze toch aangelijnd. Maar de fut is er een beetje uit en de hond gaat op zijn gemak een plasje doen en heeft dan een beetje hulp nodig om de juiste richting uit te gaan. Dit loopt fout.

Thierry twijfelt aan Skippy, omdat deze dolverliefd is op Whoopy. Maar de Skip vliegt als een pijl uit een boog recht naar het baasje. Natuurlijk is Thierry de koning te rijk.

Wanneer het etenstijd is komt David niet opdagen, hij heeft geen honger en zijn maag ligt overhoop.

Er ontstaat wat wrijving tussen de deelnemers onderling, omdat de ene hond aan de leiband moet en de andere mag loslopen. Met zoveel honden in één huis moeten er regels opgesteld worden.

Davina weet zich geen raad met Alana en daarom gaat Geert eens met haar praten. Hij vermoedt dat de hond nog wat jong is en dus eigenlijk in zijn puberteit, waardoor hij af en toe wat kuren vertoont. Na dit gesprek voelt Davina zich opgelucht, nu begrijpt ze de situatie beter.

Vanaf de volgende dag, vertelt Dina, zullen de proeven afgelegd worden voor de jury, want tenslotte moet er een baasje met hond naar huis gestemd worden.

Samen met Geert gaan ze trainen. De bedoeling is dat ze hun hond op commando op een matje doen gaan liggen, wat heel moeilijk is. Vooral Thierry heeft problemen met Skippy, die enkel oogjes heeft voor Whoopy.

Later hebben ze samen een gesprek over de honden. Om conflicten te vermijden, moeten de viervoeters aan de leiband. An is hierover een beetje lastig en vertrekt naar haar kamer met Ouzo.

De tweeling heeft iets bedacht, ze gaan een kussen inwrijven met worst, in de hoop hun hond daarmee te kunnen misleiden.

David is ziek en besluit in bed te blijven. Hij heeft het gouden bot, dus kan hij vandaag nog niet naar huis gestemd worden.

Dan komt Dina met goed en slecht nieuws. David is naar het ziekenhuis en zal daar enkele onderzoeken moeten ondergaan. Het goede nieuws is dat ze voor elke deelnemer een groepsfoto heeft, resultaat van de fotoshoot van vorige week.

Buiten wacht de jury. Op een veld is een raster met ruitjes gemaakt, waarin nummers verdeeld liggen. Elke deelnemer moet een cijfer trekken, waarop hun hond dan op bevel moet gaan neerliggen. Het plan dat de tweeling had met de worsten valt al onmiddellijk in het water.

Sabine trekt nummer twee en heeft hiermee een beetje geluk omdat het net op de rand van het raster ligt. De hond speelt het klaar.

De volgenden hebben minder chance en hun proef mislukt. Monique geeft het al snel op en bij Joleen lukt het bijna. Andy gelooft rotsvast in zijn hond en begint er heel rustig aan, zich de nodige tijd nemend.

Maar de honden begrijpen gewoon niet wat er van hen verwacht wordt, eigenlijk is het een flop.

Wanneer ze aan tafel zitten komt David terug en lijkt helemaal opgeknapt.

Dan vergadert de jury. Twee koppels worden genomineerd en de rest van de groep moet er dan een van naar huis sturen.

Het worden Kim met Mieke en Monique met Kyra.

Kim en hond Mieke zijn de eersten die mogen vertrekken.

Intrede zuil van Genk.

Op 1 mei 2008 is het ogenblik aangebroken waarnaar de Italiaanse kunstenaar Luciano Fabro – en velen met hem – zo naar zou hebben uitgekeken. De zuil van Genk, of la colonna di Genk, zoals Fabro zijn schepping doopte, vindt zijn definitieve stek op het Genkse stadsplein. Helaas niet in het bijzijn van de kunstenaar…
La colonna di Genk was Fabro’s laatste creatie. Luciano Fabro, geboren in Turijn in 1936, overleed onverwacht op 22 juni 2007.

Als eerbetoon aan Luciano Fabro en de vurigheid en enthousiasme waarmee hij zich aan de creatie van zijn laatste werk heeft gewijd, zal de Zuil met het nodige spektakel zijn intrede maken in Genk. En hoe kan dit mooier dan op 1 mei, in de O-Parade, omringd door kleurige bloemen en een even bonte batterij van Italiaanse vesparijders in een symfonie van toeters en bellen?

Met zijn colonna di Genk heeft Fabro op een heel bijzondere en poëtische manier vorm gegeven aan de Genkse geschiedenis en de diversiteit van de Genkse gemeenschap.
De zuil is opgebouwd uit twee delen van een Dorische zuil uit witte marmer, waartussen een brok zwarte vulkanische puimsteen is geklemd. Fabro trof deze steen aan in de haven van Carrara. Zijn vorm en de diepzwarte kleur deden hem denken aan de Genkse koolmijnen, aan de glorie van het zwarte goud en de economische welvaart die het bracht. Maar de steen herinnerde hem ook aan zijn vele landgenoten die indertijd naar België zijn getrokken en die, samen met hun collega’s uit België en andere landen, diep onder de grond en zwart van het stof, hebben gewerkt.
Het werk verbeeldt de kracht van een volk om het verleden te incorporeren en er kracht uit te putten om te bouwen aan een mooie en solide toekomst. De nieuw samengestelde bevolking wordt voorgesteld als basis, letterlijk als steunpilaar van de samenleving en als fundament van de beschaving.

Het heengaan van Luciano Fabro gaf de zuil van Genk en de zwarte steen geheel onverwachts een nieuwe betekenis. De zwarte steen zweeft tussen twee stukken van de zuil van het leven, van zijn leven. Nu hij er niet meer is, staat niets deze interpretatie nog in de weg…

La colonna di Genk wordt in de O-Parade naar het nieuwe hart van Genk gevoerd, waar hij, in het bijzijn van alle Genkenaren, zal worden opgericht en om een blijvend een symbool te zijn voor Genk en van de Genkenaren.

Update: Ondertussen staat de zuil op het vernieuwde stadsplein. Maar het is daar nog niet allemaal gereed. Vind ik het mooi? Ik weet het eigenlijk nog niet. Ik had verwacht dat de zuil hoger ging zijn en dat er fonteinen zouden rond gebouwd worden. Misschien wanneer alles helemaal klaar en af is, zal het meevallen. Er moeten nog bomen bijkomen en banken en waarschijnlijk ook bloembakken. Tot zolang zal ik wachten om er een foto van te maken.

E-mail tast het IQ aan.

Een e-mailtje versturen en ontvangen kan de gezondheid schaden en doet het IQ dalen. De digitale vorm van communicatie leidt tot één van de belangrijkste oorzaken van stress. Slechts weinigen kunnen de melding of het beltoontje van de mail weerstaan… Dat blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Glasgow.

Liefst vier uur per dag zijn we in de weer met het checken en versturen van berichtjes. Twee op drie checkt die e-mail bijna dwangmatig, zonder zakelijke noodzaak. Wie dat doet, raakt minder geconcentreerd en werkt minder productief.

Een onderzoek van HP. maakt duidelijk dat het gemiddelde IQ aan het einde van de werkdag met tien punten daalde als gevolg van de continue stroom e-mails. Ter vergelijking: wie marihuana rookt, verliest ’slechts’ vier punten.

In de Verenigde Staten is bij verschillende bedrijven al de e-mailloze vrijdag ingesteld. Over het effect van deze maatregel lopen de meningen echter nog uiteen.

Nuttiger allicht is om e-mails te sorteren, zodat alle mail op de juiste plek terecht komt. Ook moeten niet meteen alle bezigheden eraan geloven wanneer er een mail binnenkomt. Beter is op vaste tijdstippen de boodschappen te controleren of te versturen. Zo houdt men een beter overzicht in het mailgebeuren.

Acht e-mailblunders.

Een e-mail wordt vaak zonder al te veel controle opgesteld en doorgestuurd. Hier volgen acht mail- blunders die je gemakkelijk kan voorkomen, we beginnen bij de minst erge fout.

8. Caps Lock.

WAT? Het gebruik van hele woorden of zinnen in hoofdletters is volgens de netiquette hetzelfde als schreeuwen.

7. Ongevraagde informatie verzenden.

Kettingbrieven: e-mails die je moet doorsturen naar zoveel mogelijk mensen. Een vergelijkbare variant zijn de e-mails waarin je wordt gewaarschuwd voor een gevaarlijk virus. Dit soort mails zijn in 99 % van de gevallen onzin. Wanneer je ze doorstuurt naar andere mensen kan dit als hoogst vervelend worden ervaren..

6. Automatisch antwoord.

Het kan gebeuren dat je een boze mail ontvangt van een klant of een collega. Soms heb je de boodschap wel begrepen en besluit je de mail meteen te deleten. Let er dan op dat er geen automatisch bericht wordt verstuurd naar de afzender. Je kan de optie ‘automatic repley’ in de meeste mailprogramma’s uitvinken.

5. Roddelen.

Check vooraf goed aan wie je verstuurt, want het gebeurt regelmatig dat de e-mail terechtkomt bij de persoon over wie de mail juist gaat.

4. Vertrouwelijke teksten naar de verkeerde.

Het kopiëren en plakken van tekst kan je een hoop tijd besparen. Maar wie niet oppast stuurt een vertrouwelijke tekst naar een persoon die daar helemaal niets mee te maken heeft, of daar zijn voordeel zou mee kunnen doen.

3. Pijnlijke typefouten.

Vergis je niet in de ellende die je kan veroorzaken door een typefout die niet als zodanig wordt herkend. Wat dacht u van de klassieker: Er zal het een en ander aan je gedrag moeten veranderen hier, waarbij de i in het woord per ongeluk wordt vervangen door een o, die er naast zit. Zelfs de kleinste typefout kan resulteren in een onaangename situatie of misschien zelfs ruzie.

2. Grapjes maken.

Kleine prikjes, steekjes en anderssoortige onschuldige grapjes kunnen in een mum van tijd uitdraaien op een flinke ruzie. Het succes van een grap staat of valt niet alleen met de juiste timing, maar ook met de juiste toon en lichaamstaal. Deze laatste twee aspecten ontbreken juist bij e-mail. Dit betekent dat wanneer je een grap maakt, je het risico loopt dat de ontvanger deze anders opvat. Zelfs wanneer je een smiley gebruikt, kan de ontvanger dit nog opvatten als cynisch of sarcastisch.

1. Heftig reageren.

Een mail schiet je in het verkeerde keelgat en je dient de afzender onmiddellijk van repliek. Je zal niet de eerste zijn die een ware e-mailoorlog ontketent door klakkeloos je mening te verkondigen. Zaken zijn misschien niet zo onaardig bedoeld als je ze schrijft en dat geldt ook voor de persoon die jouw e-mails ontvangt. Onthoud dat de lichaamstaal ontbreekt en dat de ontvanger niet kan zien hoe de zender iets bedoelt.

Hopelijk heeft iemand hier iets aan?